Een aparte mix deze plaat van pure psychedelia met the Velvet Underground ritmes, de eindeloos doordreunende drums -met hi-hat, dat wel- en -pompende bas. De lol zit volledig in de variatie van de lead lijntjes waar het duo iedere keer weer een ander geluidje weet te presenteren en een nummer interessant maakt, hoe "saai" de basis daaronder ook is. Psychedelia zal nooit mijn favoriete muziek worden, maar als snoepje aan de zijkant is deze plaat heel erg lekker.
Het hele verhaal staat
hier op WoNo Magazine.