menu

Nick Drake - Fruit Tree (1979)

Alternatieve titel: The Complete Recorded Works

mijn stem
4,55 (74)
74 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Island

  1. Time Has Told Me (3:56)
  2. River Man (4:28)
  3. Three Hours (6:01)
  4. Way to Blue (3:05)
  5. Day Is Done (2:22)
  6. 'Cello Song (3:58)
  7. The Thoughts of Mary Jane (3:12)
  8. Man in a Shed (3:49)
  9. Fruit Tree (4:42)
  10. Saturday Sun (4:00)
  11. Introduction (1:33)
  12. Hazey Jane II (3:41)
  13. At the Chime of a City Clock (4:42)
  14. One of These Things First (4:46)
  15. Hazey Jane I (4:24)
  16. Bryter Layter (3:16)
  17. Fly (2:56)
  18. Poor Boy (6:30)
  19. Northern Sky (3:42)
  20. Sunday (3:39)
  21. Pink Moon (2:00)
  22. Place to Be (2:39)
  23. Road (1:58)
  24. Which Will (2:56)
  25. Horn (1:19)
  26. Things Behind the Sun (3:23)
  27. Know (2:23)
  28. Ride (2:57)
  29. Parasite (3:30)
  30. Harvest Breed (1:00)
  31. From the Morning (2:25)
  32. Voice from the Mountain (3:40)
  33. Rider on the Wheel (2:30)
  34. Black Eyed Dog (3:20)
  35. Hanging on a Star (2:42)
totale tijdsduur: 1:57:24
zoeken in:
avatar van Koekebakker
Tja, vinden we dit echt een toevoeging waard? Het is gewoon een box met daarin zijn drie officiele albums plus Time Of No Reply.

avatar van Zeno
5,0
Dit is niet de goede hoes en blijkbaar staan op de orginele box nog niet alle nummer van time of no replay, namelijk slecht 4 nummers

avatar van Koekebakker
Nummers 32 t/m 45 is toch integraal Time of No Reply?

avatar van Zeno
5,0
Ja, maar in de oorspronkelijke LP-box uit 1979 zitten 3 LP's met op het derde album de Pink Moon nummer plus 4 nummer van het latere Time album: "Rider on the Wheel", "Black Eyed Dog", "Hanging on a Star" and "Voice from the Mountain"

avatar van Koekebakker
Zeno schreef:
de oorspronkelijke LP-box uit 1979

Ah, er was een eerdere uitgave dan deze uit '81?

Niet over zeuren: gewoon v erplichte kost voor iedereen die van muziek houdt.

flebbie
Staan die demo-versies ook nog op een andere Nick Drake release? Kan me niet herinneren ze tegen te zijn gekomen..

Musicguru
Peerke een gewaagde uitspraak.. maar ben het absoluut met je eens!!! . Ik had tot voor gisteren triest genoeg alleen van z'n naam gehoord. Toen ik dat in mijn platzenzaak zei werd er geschokt gereageerd. Aangezien ik veel singer-songwriter werk heb en koop. Dus heb ik de mooie heruitgave van 'Fruit Tree' gekocht incl. de documantaire 'A Skin Too Few'. 'Five Leaves Left' heb ik inmiddels gehoord en die vond ik geniaal! Dat beloofd wat voor de overige twee albums. Wat een gruuuuuwlijk mooie muziek heeft die man gemaakt zeg. Dat ik niet eerder muziek van hem heb gekocht schaam ik me diep voor. Zoals Peeke zegt: een verplichte kost voor iedereen die van muziek houdt.

avatar van Gajarigon
4,5
Ja... hoe moet je hier nu op stemmen. 2:31:35 goede tot zeer goede tot extreem goede muziek... 5* zeker?

avatar van LeRoi
4,0
Prachtige verzamel die eenieder zo blind kan aanschaffen!

EVANSHEWSON
Dit is opnieuw uitgegeven, drie ceedees + 1 dvd in één verzamelbox, nu overal te koop (in België toch, ik mag hopen ook in Nederland)
Recensie uit De Morgen :

(quote)

Nick Drake - Fruit Tree
Drie cd's, 31 nummers en amper twee uur muziek. Genoeg om van Nick Drake een van de invloedrijkste figuren uit zijn tijd te maken. Voorbeeldig verzameld in één box met een extra documentaire op dvd én honderd pagina's achtergrondinformatie.

Nick Drake was pas 26 toen hij zichzelf een overdosis antidepressiva toediende. In de laatste jaren van zijn leven leidde de jonge singer-songwriter een alsmaar geïsoleerder bestaan, gedesillusioneerd door het gebrek aan erkenning en succes. Drake stierf als een onbekende muzikant en liet slechts drie elpees na waarvan er gedurende zijn leven amper 5.000 werden verkocht. Sinds zijn dood in 1974 is de reikwijdte van die platen exponentieel toegenomen, en vandaag gelden zowel Five Leaves Left (1969), Bryter Layter (1970) als Pink Moon (1972) als hoekstenen van de popmuziek. Drake zelf is, net als andere vroeggestorven muzikanten, een mythe geworden, en het feit dat er geen bewegende beelden bestaan van de jonge Brit als artiest hebben het mysterie alleen maar groter gemaakt. Niettemin is het de muziek zelf die van Drake postuum zo'n invloedrijke muzikant heeft gemaakt.

Indrukwekkend debuut

Five Leaves Left geldt - ook nu nog - als een indrukwekkend debuut: een fraai, afgerond geheel vol in zichzelf gekeerde nummers die ondanks hun folkfeel toch aansluiting zoeken bij reguliere popmuziek en, zoals in het intrigerende 'River Man', zelfs bij de toen erg in zwang zijnde psychedelica. Dat fraaie muzikale kader was niet alleen de verdienste van Drake zelf, maar ook van de twee grootste Thompsons uit de Britse folk. Met Richard op gitaar en Danny op bas kon het nauwelijks mis gaan. Tel daarbij nog sierlijke strijkersarrangementen en onwrikbare composities, en je komt uit bij een plaat waarop je geen enkele song kunt overslaan. En toch: de plaat zonk als een baksteen.

Niet dat Drake zich daar in eerste instantie door uit het lood liet slaan. Meer nog, het beeld van Nick Drake als manische depressieveling staat haaks op de lichtvoetige, haast zonnige toon die hij een jaar later aanslaat op Bryter Layter. Het blijft de ideale toegangspoort tot het oeuvre van Drake, met rijkere arrangementen en zelfs een vleug sax in een poging daar een groter publiek mee te bereiken. 'Northern Sky' getuigt van het soort schoonheid dat je niet meteen verwacht van iemand die met plannen rondloopt om er een eind aan te maken. En de dosis zelfspot die je in het jazzy 'Poor Boy' hoort, geeft zelfs aan dat Drake over een gezond gevoel voor humor beschikte. Alleen: toen ook deze plaat flopte, begon het lachen hem stilaan te vergaan. Pink Moon klinkt bijgevolg als het werk van een man die al zijn illusies heeft verloren en noodgedwongen afscheid neemt van zijn jongensdromen. Drake stapte de studio binnen, zette zich achter zijn microfoon en speelde akoestische gitaar. Je krijgt er een krop van in de keel. Zo nadrukkelijk schemert de wanhoop door. Zo duidelijk hoor je dat het nog maar een kwestie van tijd is voor het hem te veel wordt in dit leven. Ironisch dat zijn grafschrift - 'and now we rise / and we are everywhere' - afkomstig is uit 'From the Morning', het enige nummer waarin er even een lichtstraal door het donker priemt. Drake begon aan een vierde plaat, maar bleek zo agressief en onhandelbaar in de studio dat hij uiteindelijk zelfs zijn naasten tegen zich in het harnas joeg. Bovendien had de ziekte in zijn lichaam zijn stem verzwakt en onvast gemaakt.

Op de extra dvd staat een documentaire. Daarop haalt zijn zus herinneringen op, geeft Paul Weller aan wat Drake voor hem betekend heeft en komen mensen aan het woord die met hem hebben samengewerkt. Allemaal komen ze tot dezelfde conclusie: zijn huid was niet dik genoeg om het te halen in dit leven. Opmerkelijk dat iemand die zo vroeg de handdoek in de ring heeft gegooid door zijn muziek altijd onsterfelijk zal blijven. En zo uiteindelijk geworden is wat hem bij leven ontzegd werd: een legende. (Island / Universal) (Bart Steenhaut) (*****)

(unquote)

hier vind je het origineel artikel :

http://www.demorgen.be/dm/nl/1343/Recensies/article/detail/93315/2007/12/05/Nick-Drake---Fruit-Tree.dhtml

avatar van Gert P
3,5
Schaam me dood, heb vroeger die box gehad, weet niet precies meer maar voor 1980 maar kan me helemaal niets van die muziek meer voorstellen.
Heb ook allang geen lp's meer, denk al zo'n 23 a 24 jaar.

Was volgens mij een box met een geribbllde boom er op.

avatar van ChrisX
Gert, dit is het schoolvoorbeeld van de introspectieve singer-songwriter met een muzikale mix van folk, beetje jazz / blues en wat klassieke trekjes.

Overigens, Fruit Tree is inderdaad nu weer uitgebracht maar dus zonder de cd met restopnamen maar incl. de dvd met de sterke documentaire (die al weer heel wat jaren oud is) van ik meen Nederlandse hand.

Voor diegene die de albums al gewoon los op cd hebben: de dvd verschijnt dit jaar ook separaat.

avatar van Gert P
3,5
Heb een cd beluisterd maar het doet mij momenteel helemaal niets.
Misschien vond ik het vroeger wel mooi om 1 van de 5000 te zijn die wat van hem had.
Zijn zeker niet allemaal slechte songs maar ook mijn muzikale smaak is wat veranderd.
Zal nog eens wat gaan beluisteren van hem.

avatar van ricardo
Tjemig wat een gemiddelde bij deze plaat, 4.58* bij 42 stemmen. Volgens mij ook wel het hoogste gemiddelde van ale platen hier op mu.me. Ik ken geen die hoger staat.

Social_Mask
Ach, het zijn 'maar' 42 stemmen. Neil Young - Live at Massey Hall '71 heeft maar liefst een gemiddelde van 4,54 (295 stemmen). Of Pink Floyd - WYWH, vind ik indrukwekkender.

avatar van ricardo
Klopt, weet ik wel, vooral die van Neil Young is indrukwekkend. Maar volgens mij is dit de plaat met meer dan 25 stemmen, nu de hoogst genoteerde.

avatar van Floater
Gert P schreef:
Misschien vond ik het vroeger wel mooi om 1 van de 5000 te zijn die wat van hem had. Zijn zeker niet allemaal slechte songs maar ook mijn muzikale smaak is wat veranderd.


Ik heb dat ook met Nick Drake. Deze box heb ik destijds op vinyl gekocht en enkele jaren later die compilatie (Heaven in a Wild Flower) op cd.

Als ik er nu naar luister gaat het me snel vervelen. Een handvol aardige, sfeervolle liedjes heeft hij opgenomen. Zonder meer! Maar over het geheel gezien behoorlijk overgewaardeerd deze artiest.

EVANSHEWSON schreef:
Drie cd's, 31 nummers en amper twee uur muziek. Genoeg om van Nick Drake een van de invloedrijkste figuren uit zijn tijd te maken.


Zijn invloed op de muziekontwikkeling wordt volgens mij nogal overschat. Ik bedoel, het is geen Robert Johnson...

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Ik heb deze prachtige boxset recent op vinyl aangeschaft. Eén van de gemakkelijkste manier om alles in één keer op vinyl te hebben wat Nick Drake ooit heeft uitgebracht.

Wat kan ik er verder nog over zeggen dan wat er niet al gezegd is. Deze man was een genie. Het is eeuwig zonde dat hij na drie albums niet meer om kon gaan met zijn depressie en een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Wie weet hoeveel hogere de Fruit Tree anders nog had kunnen worden.

avatar van Lura
5,0
Maartenn schreef:
Ik heb deze prachtige boxset recent op vinyl aangeschaft.

Nadat mijn lp's versleten waren, begin jaren 80 deze box gekocht voor ongeveer 35 gulden, zal "waarschijnlijk" nu wel duurder uitvallen. Uiteraard is die box ook allang weer versleten, dus nu op cd.

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
Lura schreef:
(quote)

Nadat mijn lp's versleten waren, begin jaren 80 deze box gekocht voor ongeveer 35 gulden, zal "waarschijnlijk" nu wel duurder uitvallen. Uiteraard is die box ook allang weer versleten, dus nu op cd.


Met die van mij is heel zorgvuldig omgesprongen gelukkig. Mooie boekwerkjes erbij en geïllustreerde binnenhoezen. Hij kostte alleen geen 35 gulden, maar 45 euro

5,0
Ik was nog student, dus armlastig, maar mijn oudere broer werkte al en kocht regelmatig platen, die ik vanzelfsprekend ook verslond. Bands en muziek uit de jaren 70 die nog relatief onbekend waren of je wel moest horen.
En op een gegeven moment kwam hij thuis met deze box met de opmerking dat hij zoiets moois nog nooit had gehoord. Nick Drake, nog nooit van gehoord. Bijna niemand in deze tijd en deze heruitgave van zijn platen was maar bij een beperkte groep bekend. Maar ik was verkocht.
Later vanzelfsprekend ook zelf de box gekocht. Toen zeker niet goedkoop (al gauw zo'n 100 gulden). Zeker de hoezen in deze box waren zeer intrigerend. In het zwart-wit, waarbij Nick Drake steeds depressiever kijkt. Deze muziek bepaalt een groot gedeelte van mij leven. Bij het eerste grote liefdesverdriet diende het als troost, in het dorpje waar ik intussen beland wist ik velen tot Nick Drake te 'bekeren'.
Nadat de cd zijn intrede had gedaan zag ik ineens de Fruit Tree box met extra 4e cd bij een platenboer staan. Niet goedkoop, maar als ik één box op cd wilde hebben, dan deze wel. De platen waren intussen grijsgedraaid en doordat ik ze regelmatig uitleende waren ze er niet beter op geworden.Wat genoot ik van deze digitale uitgaven en intussen was NIck Drake bijna mainstream geworden. Maar dat kon natuurlijk niet. Een paar jaar geleden zag ik de Fruit Tree originele cd-box geremastered staan en die moest ik natuurlijk ook hebben. Met opnieuw die mooie zwart-wit hoezen. En de mzuiek die nog mooier, nog helderder leek te klinken. Misschien nu nog een keer de cd box op nieuw vinyl, dan is de cirkel weer rond. Na al die jaren raakt Nick Drake me nog steeds. Zeker de latere Nick Drake, waarbij wanhoop en prachtige muziek hand in hand gaan. Wat zou er gebeurd zijn als hij niet zo vroeg was gestorven, hoe zou zijn muziek zich hebben ontwikkeld. We weten het niet, maar wat hij na heeft gelaten is een monument van schoonheid.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:32 uur

geplaatst: vandaag om 15:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.