Nick Drake - Fruit Tree (1979)

Ik heb deze prachtige boxset recent op vinyl aangeschaft. Eén van de gemakkelijkste manier om alles in één keer op vinyl te hebben wat Nick Drake ooit heeft uitgebracht.

Wat kan ik er verder nog over zeggen dan wat er niet al gezegd is. Deze man was een genie. Het is eeuwig zonde dat hij na drie albums niet meer om kon gaan met zijn depressie en een einde aan zijn leven heeft gemaakt. Wie weet hoeveel hogere de Fruit Tree anders nog had kunnen worden.

Ik was nog student, dus armlastig, maar mijn oudere broer werkte al en kocht regelmatig platen, die ik vanzelfsprekend ook verslond. Bands en muziek uit de jaren 70 die nog relatief onbekend waren of je wel moest horen.
En op een gegeven moment kwam hij thuis met deze box met de opmerking dat hij zoiets moois nog nooit had gehoord. Nick Drake, nog nooit van gehoord. Bijna niemand in deze tijd en deze heruitgave van zijn platen was maar bij een beperkte groep bekend. Maar ik was verkocht.
Later vanzelfsprekend ook zelf de box gekocht. Toen zeker niet goedkoop (al gauw zo'n 100 gulden). Zeker de hoezen in deze box waren zeer intrigerend. In het zwart-wit, waarbij Nick Drake steeds depressiever kijkt. Deze muziek bepaalt een groot gedeelte van mij leven. Bij het eerste grote liefdesverdriet diende het als troost, in het dorpje waar ik intussen beland wist ik velen tot Nick Drake te 'bekeren'.
Nadat de cd zijn intrede had gedaan zag ik ineens de Fruit Tree box met extra 4e cd bij een platenboer staan. Niet goedkoop, maar als ik één box op cd wilde hebben, dan deze wel. De platen waren intussen grijsgedraaid en doordat ik ze regelmatig uitleende waren ze er niet beter op geworden.Wat genoot ik van deze digitale uitgaven en intussen was NIck Drake bijna mainstream geworden. Maar dat kon natuurlijk niet. Een paar jaar geleden zag ik de Fruit Tree originele cd-box geremastered staan en die moest ik natuurlijk ook hebben. Met opnieuw die mooie zwart-wit hoezen. En de mzuiek die nog mooier, nog helderder leek te klinken. Misschien nu nog een keer de cd box op nieuw vinyl, dan is de cirkel weer rond. Na al die jaren raakt Nick Drake me nog steeds. Zeker de latere Nick Drake, waarbij wanhoop en prachtige muziek hand in hand gaan. Wat zou er gebeurd zijn als hij niet zo vroeg was gestorven, hoe zou zijn muziek zich hebben ontwikkeld. We weten het niet, maar wat hij na heeft gelaten is een monument van schoonheid.

Oorspronkelijk de originele boxset met zijn 3 reguliere lps erin plus mooi boekwerkje erbij. Uit in ik meen 1979 en wel via een Engelse en een Italiaanse persing. Waar ik gelukkig snel bij was en deze dus, Engelse persing, hier staat sedert dat moment. Mijn eigenlijke kennismaking met Nick Drake was de lp Pink Moon. Spaarzame begeleiding met werkelijk huiveringwekkende muziek. In de zin dat het me vol raakte in mijn gevoel en ziel en gedachtengoed. Mijn God hoe mooi was dit. Hoe puur. Maar ook vaker how depressing, how aching. De kennismaking met de eerdere albums volgde hierop via deze box. Want wetende dat de beste man in zijn veel te korte leven maar 3 lps had uitgebracht wist ik bij aanschaf van Fruit Tree al direct ik ben compleet ja.

Waarom ik dit niet eerder tot mij had genomen, wellicht was de leeftijd er debet aan. Kind van de late fifties ja dan zit je net op zo'n ondergrens qua muziek. Edoch een wereld ging voor me open zeker. En muziek ging en passant een steeds prominentere rol spelen im Leben. Nog altijd geregeld op en nog altijd soms met natte ogen luisterende en mijmerende over toen en wat was. Voor hem was het leven zeer zeker al snel eindig en dat besef heb ik zo stilletjes aan ook meer en meer. Gelukkig kan ik dan luisteren naar al dat prachts en volop genieten in het nu. Machtig document dan ook en een set die eigenlijk elke zichzelf respecterende liefhebber thuis zou moeten hebben staan. Zo is het maar net.

7 juli verschijnt het tribute album The Endless Coloured Ways : The Songs of Nick Drake, wat ongetwijfeld een hernieuwde belangstelling voor de betreurde Engelse singer-songwriter zal opleveren. Misschien voor Island Records of Hannibal Records een reden om ter gelegenheid van het vijfenzeventigste geboortejaar van Drake de compilatiebox Fruit Tree opnieuw uit te geven.

Nadat mijn reguliere drie albums van Drake begin jaren tachtig versleten waren schafte ik Fruit Tree bij mijn favoriete platenzaak in die tijd, Bullit, aan. Hoogstwaarschijnlijk had de toenmalige eigenaar Guus Otto de box verkeerd geprijsd, want ik betaalde er omgerekend in Euro’s slechts 16,19 voor, een koopje. Het bevatte de drie reguliere albums van Drake, aangevuld met vier extra, niet eerder verschenen nummers. Naast de teksten bevat het begeleidend boekwerk de nodige mooie foto’s en achtergrondinformatie.

Overigens kreeg de muziek van Drake pas echt belangstelling, nadat Volkswagen zijn nummer Pink Moon voor een reclame gebruikte. Intussen is zijn tijdloze muziek gelukkig allang niet obscuur meer. Op 5 augustus 1986 werd Fruit Tree heruitgegeven op Hannibal Records met naast zijn drie reguliere albums ook nog het postuum verschenen Time of No Reply. Volgens mij dateert de laatste heruitgave uit 2007, die alleen nog tegen woekerprijzen tweedehands te vinden is.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Ik ben gelijk naar de zolder gerend, en ja: natuurlijk heeft Lura gelijk. Zo heb ik nu ervaren dat je inderdaad wel eens een verkeerde herinnering kunt hebben