Jon Bon Jovi - Blaze of Glory (1990)

Grappig plaatje. Enigszins in lijn met het Bon Jovi-bandwerk, maar dit is toch meer doorspekt met cowboysentimenten. Lang leve de non-soundtrack . Muzikaal ook gevarieerder dan de meeste bandalbums. Het titelnummer staat in de schaduw van Wanted dead or alive, maar voorts zijn er diverse nummers die überhaupt nooit op een groepsalbum hadden kúnnen staan. 3½*

Ik heb het eerste nummer altijd wel lekker gevonden, billy get your guns, net al;s blood money. Maar de stem van bon jovi spreekt me niet zo aan.

Best een aardige soundtrack cd van een goede film !
''Blood money'' en ''Billy get your guns'' vind ik toch wel de beste nummers op deze cd .
3*

Top album met uitschieter Santa Fe en Bang a drum.

Keihard aanzetten en genieten maar.
Een van de weinige platen van Mr. Jon die de tand des tijds heeft doorstaan!

Titelnummer vind ik het beste nummer van (Jon) Bon Jovi. Daarna heeft hij in mijn oren niks fatsoenlijs meer uitgebracht Verder is dit hele album best wel te doen.

Man, toen moest het beste nog komen met 'Keep the Faith' en 'These Days'.

Wat betreft 'Blaze of Glory'. Aardige soundtrack, Jon komt hier met een paar verassende songs op de proppen. 'Santa Fe' en 'Justice in the Barrel' mogen zich tot mijn favorieten rekenen. Ik vind niet alle songs even geweldig maar wel ruim voldoende.

Die vind ik dus geen reet aan Mij te pompeuze rock (zoals bijna alles van Bon Jovi).

Dat hoor je vaker wat Jon en zijn mannen betreft. Nou, dan bied dit album uitkomst.

Iemand enig idee waar een acoustische versie van het nummer 'Blaze of glory' te vinden is? Vast bedankt!

In het algemeen of zoek je een specifieke uitvoering?

Edit: Er is namelijk een erg goede live-uitvoering met zijn band Bon Jovi die te vinden is op, de inmiddels OOP VHS, An Evening with Bon Jovi uit 1992.

Een studio-versie die geheel acoustisch is.

Okay, meer ideen blijven welkom, maar bedankt alvast!

Yep, Jon verrast mij wel een beetje met een prima 1ste gedeelte van deze plaat. Young Guns II opent met een pakkende rocker in de stijl van de latere Aerosmith; Billy Get your Guns.
Hoewel Miracle ietwat gladjes is, komt het aardig over, waarschijnlijk doet de solo van Jeff Beck en een accordeonist wel een prima duit in het zakje. Doet ook enigszins ook wat refereren aan Bruce Springsteen, alleen dan meer leerling als meester.
Blood Money is een klein intermezzo, die de weg vrijmaakt naar de grand finale van Kant A nl. Santa Fe. De melodie van zijn zang doet mij denken aan e.o.a nummer, wat op het puntje van mijn tong ligt.
Wel vind ik dat Jon Bon Jovi geen echte grote zanger is; eentonig in geluid en wat schreeuwerig en soms ook met een klank alsof hij op een kauwgombal aan het kauwen is.

Justice in the Barrel begint daarna met een mystieke klank, die daarna helaas terugkeert naar de one two three rock 'n roll. M.i een ietwat gemiste kans.
Never say Die, heeft voor mij wederom dat typische Springsteen refrein. Gooi de sax van Clarence Clemons er nog bij en je hebt zo dat bombastische gevoel van het Born to Run album. Maar ook hier leerling vs. meester.
You Really Got Me Now, heeft het gevoel van een Rock 'n Roll nummer van Paul McCartney met ook dat typische geschreeuw: YOU REALLY GOT ME.... Doet mij ook een beetje denken aan de Rolling Stones ten tijde van Exile on Mainstreet.
Bang a Drum, heeft een grootse opzet, met gospel tintjes, maar verliest zich ook tegelijkertijd in de wat te bombastische opzet.
Met Dyin' ain't much of a livin' begint het album een beetje uit te doven. Wat mij betreft had het met die Bang op die drum wel kunnen eindigen. De titel is leuk voor op een t-shirtje.
Guano City, voegt niets toe en zou beter gepast hebben bij een soundtrack gemaakt door John Williams...niet die van Help mijn man is...


Edoch, over het geheel genomen is het best wel een aardige plaat om eens een keer te horen. Verder klinkt het niet te gedateerd, is het gitaarwerk dik in orde...dank u Jeff en is er geen overdaad aan synthesizer en heeft het een redelijke compacte sfeer met redelijk wat varatie.

Hm, ik had hier gisteren een stukje geplaatst maar dat is dus weg... vreemd
Ik heb deze dus vorige week op lp gekocht. Kon 'm niet laten liggen voor 3 euro. Blaze of glory was het enige nummer dat ik kende, en wel goed vind, dus de gok maar genomen. Valt me niet tegen moet ik bekennen. Ten eerste is de 'band' die dit album heeft ingespeeld zeer indrukwekkend te noemen! Aronoff, Jackson, Nova en Beck wil elke muzikant wel in z'n band hebben lijkt me Oja, en ene Elton John pingelt ook nog hier en daar mee op z'n piano en doet dit niet onverdienstelijk.
Slechts twee nummers vallen me tegen tot nu toen; Guano city en You really got me now. Moet ik er wel bij zeggen dat ik 'm nu voor de tweede keer heb opstaan.
Ligt het aan mij of klinkt Billy get your guns wel heel erg op het latere I'll sleep when I'm dead? Dat ritme en die zanglijnen komen wel overéén vind ik. Al met al een aardig album maar kan niet in de schaduw staan van het solo debuut van mede-compaan Sambora! Dat kwam ongeveer rond dezelfde tijd uit en is stukken interessanter vind ik.

Ik mag Blaze Of Glory wel. Bon Jovi is heel herkenbaar maar zo tussen New Jersey en Keep The Faith gelegen is Blaze Of Glory lang niet zo stevig stadionrockend als die albums. Veel akoestische gitaren, een incidentele bandoleon en een slide gitaar geven de plaat een zanderige westernfeel. En daarmee sluit het nauw aan op de destijds hippe cowboyfilm Young Guns II. De goed in het gehoor liggende nummers bevatten veel Amerikaans sentiment, maar dat zit nu eenmaal in Jon Bon Jovi. Het is precies dat element van Bon Jovi waar ik zelf een beetje een zwak voor heb.
De ballade Santa Fe is het hoogtepunt wat mij betreft. De man haalt het hier uit zijn tenen en dat moest hij eigenlijk vaker doen want alleen zo krijgt zijn beperkte zangcapaciteit meerwaarde.

Santa Fe is ook mijn favoriet. Wat betreft die uithalen. Jon heeft eind jaren tachtig een keer zijn stembanden aan gort gezongen, daarna is zijn stem nooit meer de oude geweest. In de studio mag hij het nog eens incidenteel flikken, maar verstandig is het niet, want live kan hij het gewoon niet waarmaken, zeker niet tijdens een tournee waarbij hij avond na avond op de planken moet staan.

Sante Fe, in één woord geweldig. Voor mij het mooiste nummer ooit van Bon Jovi. Wel oppassen in de auto op vol volume.

Heb toevallig vorige week de film Young Guns gezien. Young Guns II dan weer niet, maar het bracht me natuurlijk wel op het idee om dit album weer eens op te zetten.
Ik kan me wel vinden in het commentaar in de trant van het klinkt wel als Bon Jovi, maar niet echt, omdat het niet zo stadionrockend is en er een westernfeel in zit.
Dat laatste zal dan ook wel de bedoeling zijn geweest, gezien de film.
En dat gebeurt dan ook helemaal niet onaardig.

De langste nummers zijn het beste hier: de hit Blaze Of Glory, Justice In The Barrel en het prijsnummer Santa Fe.
Ook Miracle en Never Say Die zijn meer dan aardig.
En Guano City staat er natuurlijk alleen op, om ons er nog even aan te herinneren dat het om een filmsoundtrack gaat (of niet natuurlijk, want ik heb die film nog steeds niet gezien).
Niettemin alleszins geslaagd zijsprongetje van Jon Bon Jovi.

Redelijke eerste soloplaat die het voor mij moet hebben van 3 topsongs, namelijk titelnummer 'Blaze of Glory', het als Springsteen ten tijde van Nebraska klinkende 'Blood Money' en het zeer fraaie 'Santa Fe'.
Ook 'Billy Get your Guns' is sterk, de rest is redelijk te noemen. 'Never Say Die' klinkt mij in de oren als een leftover van Slippery When Wet overigens.

Santa Fe

Sante Fe is zo geweldig, zo episch en net zo, misschien wel nog meer meeslepend als Dry County. Jon heeft een goede stem, geen geweldige. Maar door zijn uithalen en prachtige tekst in Santa Fe steekt hij boven zichzelf uit. Kleine 6 minuten, geen seconde verveling.

Toch zijn ook Never Say Die en Blaze of Glory erg mooie nummers. Deze drie nummers zorgen voor mij 4,5.
Toch met Billy Get Your Guns ook een leuke opener en aardige tussennummers (Blood Money en You Really Get Me Now). Miracle en Bang A Drum vind ik de minste.

Wanneer zou er nu een keer een remaster komen??

Als hij in You Really Get Me Now het refreintje zingt, lijkt dit wel heel erg op I Hear You Knockin' (Dave Edmunds).

Voor de rest blijft mijn waardering wel staan.

Wisselvallig album voor mij. Een paar toppers worden afgewisseld met niemendalletjes. De toppers zijn:

Blaze Of Glory - gewoon één van zijn mooiste songs ooit, doet nauwelijks onder voor Wanted Dead Or Alive
Santa Fe - die zanglijnen komen echt uit zijn tenen, prachtig!
Justice in the Barrel - na een sfeervol intro knalt het lekker los, had niet misstaan op kant B van New Jersey
Never Say Die - prima rocker, beetje in Springsteen stijl
You Really Got Me Now - dit swingt enorm, vlgs mij doet Little Richard zelfs nog mee

Tracks als Miracle en Bang A drum vind ik echt niet om aan te horen met hun zeikerige, afgezaagde melodieën.. Op een bruiloft of een schlagerfestival zullen ze het vast goed doen.

Dit album en Sambora's eerste soloplaat (die nog beter was) waren eigenlijk de laatste echt interessante worpen uit het Bon Jovi kamp. Hierna gingen ze helaas een andere kant op, alles bleef meer binnen de lijntjes. Het leek wel of er niet meer gerockt mocht worden en de zwijmelende huisvrouwen veroverd moesten worden. Enorm zonde want als ze de ingeslagen weg van New Jersey, Stranger In This Town en het beste van Blaze of Glory verder hadden uitgebouwd had ik ze nog wel zien doorstoten tot de klasse van Springsteen / Dylan / U2. Helaas leken hun ambities elders te liggen.

Prima plaatje wat ik al een eeuwigheid niet meer beluisterd had. Mijn soundtracks staan in een verdomhoekje , wat ik veel te weinig bezoek. Nu ik aan het beluisteren/ beoordelen ben haal ik daar ook wel weer eens wat weg. Waaronder deze dus. Groots , meeslepend en vooral over de top. Maar zoals al aangehaald met prima muzikanten ingekleurd. Santa Fe is de beste song die de band nooit opnam en ook de titeltrack is memorabel. Voor de rest is het op Amerikaanse leest geschroeid sentiment en pompeus geluid. En daar is niks mis mee op zijn tijd. 4 sterren toch wel waard, want ik heb er al weer een weekend plezier aan beleefd.

Valt wel mee toch. Ik vind BJ altijd redelijk pretentieloos en dat is hier niet heel veel anders. Nummers als Billy Get Your Guns, Never Say Die of You Really Got Me Now hebben toch vrij weinig om het lijf. Iets als Santa Fe is wel redelijk majestueus.

Nou ? Ik vind het redelijk pompeus klinken allemaal, niet dat daar iets mis mee is , maar ieder ervaart het anders natuurlijk.

Op deze 2024 remix horen we Jeff Beck een compleet andere gitaarpartij spelen op de titeltrack. Klinkt wel lekker vuig.

https://www.youtube.com/watch?v=JHb49W8y5Rw