Frank Black - Honeycomb (2005)

zal dit album ook weer zo een tegenvaller zijn?

ben toch stiekem meer benieuwd naar de nieuwe Pixies-plaat!

Wow, ik dacht eerst weer zo'n solo plaat van Frank Black geef mij maar de pixies.
Toen ik dit beluisterde in de platenzaak viel ik achterover!
Dit is echt goed, mooi, mooi gedaan, zachte gitaren en toch pittig, mooi geheel.
Voor mij staat die alvast in de lijst van het album van 2005!!
De moeite en een must voor elke muziekliefhebber

wat een tegenvaller , onmogelijk dat die kerel ooit voorman bij de fanastische pixies was , dit plaatje is meer country and western dan een paard in een saloon , met slechte covers , vooral dark end of the street is walgelijk , luister liever naar de cover van ry cooder op "showtime" in een hemelbestormende versie, maar dit is een kutplaat

dacht ik het niet, ik neem zelfs de moeite niet meer ze te beluisteren,

Onvergelijkbaar met de Pixies, die ik fantastisch vind.
En toch is het een mooie plaat.

Prachtig album. Het is duidelijk hoorbaar dat Frank hier een aantal veteranen in zijn begeleidingsband heeft gezet want de uitvoering is van topkwaliteit. Met uitzondering van dat ene nummer waarin een zangeres verschikkelijk vals zingt (ik geloof dat het Strange Goodbye is), zijn alle nummers zeer goed, en uitermate geschikt voor het rustig wakker worden op een zondag ochtend. Ik vind zelf dat de laatste solo albums van Frank Black niet vergelijkbaar zijn met de Pixies, bijde bands zijn goed maar ieder brengt gewoon zijn eigen stijl met zich mee.

Prachtig album vind ik. Wat hij met sommige nummers doet is ronduit geweldig. Beste plaat ook in vijf jaar van Blackie. Een andere richting, dat wel, wat meer country, maar 't gaat hem allemaal erg goed af. 4,5*

Een heel andere Frank Black te horen hier dan ik gewend ben. Maar dit bevalt mij wel, al kan ik me voorstellen dat niet alle liefhebbers van Pixies hier van zullen houden.

Ik moet toegeven dat toen hij als Black Francis in de Pixies zat dat hij verrassendere albums maakte. Black's muziek is de laatste jaren zo'n beetje hetzelfde gebleven en de scherpe randjes zijn er vanaf.
Dit is een heerlijk relaxed country rockalbum dat ik regelmatig draai.
Het album is opgenomen in Nashville, TN en bevat sessiemuzikanten zoals Steve Cropper en ex-Presley gitarist Reggie Young.
Het is bijna niet te geloven dat dit dezelfde (wilde) man is die in de Pixies nummers als Tame en Rock Music brulde.
Zoiets is te vergelijken met Bob Mould in Husker Du die ineens met een zeer ingetogen solo-album kwam.
Frank Black bereikte met deze muzikale koerswisseling een breder publiek.
Van Dark End of the Street heb ik ook betere covers gehoord o.a. die van The Flying Burrito Brothers en de (soft) soulman Percy Sledge.
Sunday Sunny Mill Valley Groove Day is volgens mij een nummer van Dough Sahm / Sir Douglas Quintet en op CD-R heb ik ook nog een kort album (uit 2000) met die titel. Frank Black was toen niet blij met het resultaat en hij deelde exemplaren uit tijdens optredens, die vervolgens door fans weer op Internet gezet zijn.
Black's ex-vrouw doet hier ook op een nummer mee. Brian Wilson had ook zoiets op Let's Put Our Hearts Together van het album Beach Boys Love You. Frank Black's toen 7 jarige zoontje ontwierp de cover van de single I Burn Today.
De dubbel-CD Fast Man Raider Man dat hierna verscheen is wat gevarieerder van opzet dan Honeycomb en bevat wat meer up temponummers.

Ik heb wel even de cd uit de cd-speler gehaald om te kijken of ik wel de goede cd had mee gekregen.
Inderdaad meer country en americana, totaal anders dan zijn werk met Pixies en ander solo werk.
Altijd gedacht dat Frank Black het vooral van zijn emotionele schreeuw en de hoge uithalen moet hebben, wat ik trouwens geweldig vind.
Hier laat hij een andere; wat rustigere kant van zich horen, wat hem prima ligt.
Stiekum wel zijn mooiste album na de Pixies periode.