Kenny Drew - Undercurrent (1961)

De titeltrack is echt geweldig. Hard-bop op z'n best

Inderdaad wel een bovengemiddeld goede hardbopplaat. Met deze bandopstelling verwacht je volle romigheid en dat is wat je krijgt. Een titel als 'Groovin' the Blues' is eigenlijk op het hele album toepasbaar. Mijn enige echte klacht is het aanhoudende piepende geluidje in de titeltrack, wellicht een slecht gesmeerd onderdeel van het drumstel? (zie ook: Lee Morgan - Candy).

Kenny Drew's laatste plaat voor Blue Note en zijn laatste plaat opgenomen in de VS, alvorens hij (net als bijvoorbeeld Dexter Gordon) verhuisd naar Europa, en specifiek Denemarken, Kopenhagen.

Veel van zijn werk hierna is dan ook op SteepleChase. Dit is een lekkere hardbop-plaat met een goede line-up, maar op een gegeven moment heb ik die Blue Notes ook wel een beetje gehoord. Het is een beetje een bos met heel veel bomen geworden.

Ik ga me wat meer storten op 's mans jaren 70 werk en zijn samenwerkingen met andere Europese jazz-muzikanten.