Ryan Bingham - Tomorrowland (2012)

Wederom een nieuwe plaat van Ryan Bingham in het verschiet, en de uitstekende single 'Heart of Rhythm' doet me er toch weer naar uitkijken. Ik vind de zang op 'Heart of Rhythm' trouwens meer aanleunen naar de sound van Bob Dylan, toch wel verrassend. Waarmee ik niet gezegd wil hebben dat hij net klinkt als Bob Dylan. Het klinkt, nou ja, nasaler als anders, heb ik de indruk.

Hier heb ik zin in! Ben verrast door deze release want ik zag hem totaal niet aankomen. Ongetwijfeld weer smullen, want hij heeft mij de afgelopen 6 jaar niet teleurgesteld. Én ook nog eens lekker productief, want zijn (kleine) bijdrage aan de soundtrack van "Crazy Heart" was geweldig. Nog 3 weekjes geduld en dan hoor ik het wel. Ben benieuwd het Bob Dylan geluid wat AOVV beschrijftl ik houd wel van een potje 'neuszang' op zijn tijd

Hopelijk is deze weer van het niveau van Mescalito en Roadhouse Sun. Heeft hij nog steeds die Liam Gerner op gitaar? Dat zou een enorme domper zijn.

Het heeft er wel wat van weg, Bartjeking, maar het is niet zo dat je Dylan echt 'hoort', en ok niet op z'n Matssons (The Tallest Man on Earth). Ik heb het nummer nog een paar keer beluisterd, en ik kan het nu wel wat reativeren, 'Heart of Rhythm' is een lekker nummertje, je moet 'm maar eens beluisteren!

Ik weet niet of Liam Gerner nog steeds tot de Dead Horses behoort, maar hij heeft dit album zonder hen opgenomen

Gelukkig, wat een prutser is die Gerner.

Ik ben nog niet zo ondersteboven van die eerste single, maar ik ben ervan overtuigd dat het wel goed gaat komen met deze plaat. Als dit in de buurt komt van het niveau van Mescalito dan ben ik al blij

Ik begrijp precies wat je probeert te zeggen Nick (los van het feit dat de clip duidelijk geïnspireerd is door Dylan's subterranean homesick blues). Doet me ook wel ietsje denken aan Ryan Adams in zijn Rock N Roll-periode; maar hoop toch ook dat hij zijn country invloeden niet helemaal overboord heeft gegooid. Juist in de wat rustig voortkabbelende nummers vind ik zijn karakteristieke stemgeluid het best tot zijn recht komen. Maar een artiest die nieuwe wegen verkent, daar kan ik niets op tegen hebben. Desalniettemin een lekker nummertje als voorproefje!

Mescalito had toch de beste mix tussen americana/roots en rockers. Als ik het interview uit de link hierboven doorneem, krijg ik ook de indruk dat de country misschien wat verder weg zal zijn. Apart dat Bingham alle elektrische gitaarpartijen speelt, want hij is geen groot gitarist. Akoestisch komt hij tokkelend altijd goed uit de verf, maar elektrisch moet je wel iets meer kunnen om boeiend te zijn. Al weet hij wel enigszins hoe een slide werkt, dat scheelt alvast.

Aan de andere kant is de creatieve vrijheid waar hij over spreekt (op den duur) alleen maar goed. Waarschijnlijk is Bingham net als andere muziekliefhebbers en heeft hij nu een tijdje meer zin in iets andere muziek.

Interessant om een wat meer technische benadering van de muziek te lezen Stijn. Ik ga zeker op het gitaarspel letten nu ik deze achtergrondinformatie weet; altijd leuk om te weten. Persoonlijk ben ik namelijk niet iemand die precies weet welke sessiemuzikanten er op een plaat meespelen (alleen als ik op mijn gemak aan LP luister met de hoes in mijn handen zoek ik het even op) en wat de specifieke skills zijn van menig begeleidingsband. Ik ben niet echt muzikaal geschoold dus ik hoor eigenlijk alleen of iets goed of slecht is, dus daar moeten jullie het maar mee doen
Zo, nu eerst maar eens die plaat luisteren voor ik een bericht ga plaatsen. Ach ja, voorpret is ook pret he?

Heart of rythm knalt lekker door de luidsprekers. Beetje power kan geen kwaad, maar dat kun je Bingham wel toevertrouwen. Ik hoop wel dat het grootste deel iets subtieler zal zijn. Mescalito overtreffen zal lastig worden, maar we zullen zien. Bingham kan een potje breken bij mij en: hij kent zijn klassierkers, luister maar eens:

YouTube - Ryan Bingham Covers Townes Van Zandt

Ik vind Heart of Rhythm maar tegenvallen, van dat nummer gaan er dertien in een dozijn heb ik het idee.
Die cover van To Live is to Fly is wel heel geslaagd!

Het hele album staat nu al op Spotify!

Edit: iets te enthousiast. Alleen in de VS:(

Bingham is een van de allerbeste nieuwe singer-songwriters van dit moment. Samen met Israel Nash Gripka bewijst hij dat er ook in de toekomst nog genoeg te wensen valt. Hij heeft bewezen uitstekende nummers te schrijven met de juiste begeleiding en ook bewijst hij met de covers die op You Tube te vinden zijn dat hij enorm geinteresseerd is in de Amerikaanse roots. Met mijn eerdere post paait hij mij ook nog eens extra omdat hij mijn grote held Townes eert met een prachtige uitvoering van To live is to fly. Deze interesse in de muziek van vroeger draagt ontegenzeggenlijk bij in zijn ontwikkeling. Daarnaast heeft hij een geweldige rauwe stem, perfect passen bij deze muziek.

Ik heb de nieuwe single Heart of Rythm gehoord en dat klinkt op het eerste gehoor niet veelbelovend, maar ik heb het nummer ook express nog niet veel gehoord. Wel vind ik Bingham op Mescalito en Roadhouse Sun zo overtuigend dat ik het wel aandurf dit album alvast te reserveren. Ik heb net nog even For what it's worth gedraaid, de afsluiter van Mescalito. Zo hoor je een album af te sluiten. Heerlijk.

Ik zal zijn nieuwe album rustig op me in laten werken, want ook BIngham is een artiest die je niet direct moet bejubelen of afserveren. Eerst eens een paar weekjes met mate draaien. Pas dan kan je conclusies trekken. Als die conclusies hetzelfde zijn als die op de vorige 2 dan is de volgende parel een feit.

Mooi gesproken, helemaal mee eens

Ik zou zelfs zeggen dé allerbeste singer-songwriter van de jonge garde. Een waardige opvolger van o.a. Neil Young, Gram Parsons, Gene Clark en Townes van Zandt. Eentje waarvan ik echt het gevoel heb dat hij net zulke meesterwerken kan maken (over langere tijd). Bij Josh T. Pearson heb ik dat gevoel ook, al heeft hij pas één (nouja, twee) album(s) uitgebracht. Er zit bij hun authenticiteit en een bepaald gevoel in elk aspect van de muziek.

'Heart of Rythm' heeft dat wel wat minder. Vind het een redelijk nummer dat misschien binnen de context van het album nog wat beter werkt. Bingham moet met dit album wel weer even een tandje erbij zetten

Ik was eigenlijk na één of twee nummers op Bospop al overtuigd en kocht direct de cd. Mescalito is toch wel één van m'n favoriete albums. Met een strot als die van Bingham moet je ook wel hele slechte nummers schrijven, wil je niet op z'n minst acceptabel klinken!

Is de Nederlandse releasedatum pas 15 oktober?

Ik vrees van wel, ik kreeg gisteren ook het bericht dat mijn bestelling niet voor 15 oktober geleverd kon worden. Nou ja, zo lang van uitstel geen afstel komt vind ik het prima.

Heb al wel twee reviews gelezen die me toch een beetje tegenvielen:

CD Review - Ryan Bingham "Tomorrowland" - No Depression Americana and Roots Music - nodepression.com

Album Review: Ryan Bingham ? Tomorrowland « Consequence of Sound - consequenceofsound.net

Is wel een beetje waar ik voor vreesde, maar we zullen 't wel zien.

En hij is binnengehaald. Ik ga er straks eens even goed voor zitten

Dus toch geen 15 oktober? Ik heb nog geen bericht gehad dat ik hem ga krijgen. Of heb jij een download op de kop getikt?

Gedownload

Net de eerste vijf nummers geluisterd en ik moet eerlijk bekennen dat ik er moeite mee had. Ja, zelfs moeite om de nummers uit te zitten. Wat meteen opvalt is het pompeuze, harde en volle geluid met veel elektrisch geweld. Wat ik juist zo mooi vond aan Bingham was de mix tussen country/roots en rock. Ik had het al gelezen dat dit meer een rockalbum zou worden, maar dit valt me desalniettemin toch nog rauw op m'n dak. Opzich is het best lekkere muziek, maar ook wel erg rechtoerechtaan. Van Bingham verwacht ik meer dan dat.

Natuurlijk zijn dit de eerste gedachten en ik zit nog niet eens op de helft. Vat het op als de eerste kanttekeningen

Ik heb 'em ook net een eerste keer gedraaid, wel met een pauze. Het is inderdaad een lange zit. Het valt me nog niet mee, maar dat was bij Junky Star ook nog niet het geval... Ik ben in ieder geval wel iets positiever dan na het lezen van die twee matige recensies.
Met andere woorden: nog weinig zinnigs te melden.

Ryan is boos en dat zullen we weten. Teksten als “They tell us up in heaven there is food to eat. But for now all we get is this shit on the street'' liegen er niet om. Zoals al in de lijn der verwachtingen lag, is Tomorrowland meer georiënteerd op rock en de elektrische gitaar. Je hoort bovendien direct dat dit echt een solo album is, i.p.v. met The Dead Horses.

Hoewel Bingham meer rockt dan ooit is er gelukkig wel altijd een country-twist aanwezig. Met 'Beg for Broken Legs' begint de plaat vurig. Een goed voorbeeld van hoe Bingham een nummer volledig kan dragen met zijn stem. De strijkers in 't begin vind ik ook een leuke, nieuwe toevoeging, maar helaas wordt al snel duidelijk dat Tomorrowland minder te bieden heeft dan zijn vorige albums.

Het rustigere 'Flower Bomb' gaat het ene oor in en het andere uit en 'Guess Who's Knocking' is een soort gehaaste kruisbestuiving tussen de Stones en Zeppelin met een wel heel erg gemakkelijk refrein. 'I Heard 'Em Say' is zelfs zijn slechtste nummer tot nu toe. De complete vaart wordt eruit gehaald door telkens te klooien met die irritante rusten.

Bingham zou Bingham echter niet zijn als hij dan niet zou toeslaan met het ambitieuze 'Rising of the Ghetto'. Schitterend hoe het nummer naar een sfeervolle climax toewerkt en wát een indrukwekkende zangprestatie!

De rest is allemaal degelijk en gelukkig zit er ook genoeg afwisseling tussen door af en toe voor een wat cleaner, (of toch nog akoestisch!), gitaargeluid te kiezen. 'Never Far Behind' is zelfs een mooi atmosferisch nummer dat eigenlijk anders klinkt dan alles wat hij eerder heeft gedaan.

Toch kan ik niet ontkennen dat ik bij 'The Road I'm On' meteen even opveer. Deze twang ligt hem toch het beste. In gedachten vervang ik de leadgitaar zelfs automatisch door de mandoline van Corby Schaub.

Bingham zit niet stil en heeft duidelijk geen zin om telkens dezelfde plaat te maken. Tekstueel heeft hij genoeg te melden en de muziek is over het algemeen in orde (Bingham blijft een ietwat beperkte elektrische gitarist). Hopelijk doet hij wat met deze ervaring en slaat hij de volgende keer weer een zijweggetje in waar ik iets meer mee kan.

Ik heb hem album nu zo'n vijf keer helemaal beluisterd en moet zeggen dat ik veel nummers steeds meer begin te waarderen. Ik ben nu een beetje door de fase 'maar waar is de country dan precies gebleven?' heen. Het is gewoon een lekker rockgeoriënteerd album geworden, maar ik mis toch echt wel liedjes als Southside of Heaven, The Poet, Hallelujah etc. Toch, live gaat dit wel heerlijk knallen denk ik zo

Cd komt als het goed is deze week binnen. Ben benieuwd zeker gezien de wisselende reacties op deze schijf..

Net de eerste beluistering ( Luisterpaal) van dit album achter de rug; en het valt me niet mee.
Een fijne strot is niet genoeg. Nog maar eens proberen.

Ik heb de CD nog altijd niet in huis. Meer mensen er last van? Daarom maar een eerste keer beluisterd via Spotify. Misschien wel omdat de meesten niet zo enthousiast zijn en ik daarom met wat reserves begon aan de luisterbuert viel het mij eigenlijk best mee. Een Bingham leer je echter pas na een luisterbeurt of 10 op waarde te schatten. Iets in mij zegt dat Bingham even niet wil mee gaan in de hausse van intieme, ingetogen nummers. Hij wil gewoon even lekker losgaan en wil niet doen alsof hij het allemaal al heeft meegemaakt. Hij is nog jong en jonge mensen rocken nou eenmaal zo af en toe. Is helemaal niks mis mee. Ik zit er ook niet op te wachten dat hij vanaf nu allemaal emotieneel zware muziek gaat lopen maken. Dat is nou juist waarom ik Bingham zo waardeer de mix van spontane rock en ingetogen momenten. Al dat semi emtionele dromerige gedoe van pakweg Bon Iver komt me namelijk redelijk snel de keel uit. Ik zie dit album best wel zitten.

Dat is geloof ik ook wat hij zei in een interview. Dat hij live redelijk snel was uitgekeken op die ingetogen nummers van Junky Star. Het rockgeluid op dit album zou zich dan vertalen in meer gevarieerde liveshows.

Kan ik inderdaad goed inkomen. Heb de cd nu een keer beluisterd via de luisterpaal. Weet nog niet helemaal goed wat ik ervan moet denken. Staan sowieso weer een paar pareltjes op, maar vind vooral de nummers met strijkers erop niet geslaagd.

Heb de cd trouwens ook nog steeds niet binnen!