As I Lay Dying - Awakened (2012)

Solide maar zonder verrassingen, dit nieuwe album van metalcore-giganten As I Lay Dying. Naar verluid een haastklus qua opnamen, het moest allemaal snel gebeuren tussen het vele touren door, en dat hoor je ook wel een beetje. De songs missen hier en daar wat venijn en overtuigingskracht. Het is een beetje op de automatische piloot. Maar ach, het beukt nog steeds ongenadig door en de plaat kent eigenlijk geen mindere momenten.

Dit album kent qua samenhang dezelfde gevarieerde insteek als zijn voorganger The Powerless Rise. Nummers sluiten niet echt op elkaar aan en dat maakt het iets lastiger om de sfeer en thematiek er uit te kunnen lepelen.
Op zich hoeft dat -met name bij Metalcore- geen nadeel te zijn, mits de nummers onderling maar sterk genoeg in elkaar steken. Bij The Powerless Rise werd dat prima gehonoreerd met eersteklas freaky migraine-opwekkende beukers van een hoog tempo en relatief veel onverwachte afwisseling in nummers zelf. Helaas is dat bij dit album niet echt het geval. Het geheel klinkt nogal veilig in opbouw, waardoor het qua dynamiek toch minder sterk naar voren komt dan ik zou willen.

Wat mij betreft steekt Wasted Words met kop en schouders boven de rest uit. Dat nummer vind ik echt geweldig. Het zijn met name Whispering Silence, Cauterize, Overcome, My Only Home en Tear Out My Eyes, die naar mijn mening eigenlijk vervallen tot enorme middelmatigheid. En dan heb je eigenlijk al het halve album.
Kort gezegd wel een aardig plaatje, meeblérfactor is er ook, maar kent wat mij betreft te veel inkakkers om echt een goed cijfer te kunnen geven. Productie is dit keer echter wel dik in orde, in tegenstelling tot The Powerless Rise. Een 2,5.