Ty Segall - Twins (2012)

Niet normaal dat releasetempo van Ty Segall. Maar zoals bij elk album heb ik hoge verwachtingen en zoals elke keer weer stelt hij me niet teleur.

Jep, meneer Segall gaat rap. Zojuist opgezet en het klinkt zoals we gewend zijn weer niet verkeerd.

Deze man stelt tot nu toe nooit teleur idd, lekkere CD weer.

Het is allemaal weer verschrikkelijk catchy, rauw, energiek, herkenbaar en o zo lekker. Vooralsnog heeft Slaughterhouse (4,5) wel een lichte voorkeur boven deze.

Helemaal mee eens. Twins is opnieuw een prima Ty Segall album maar op dit moment heeft Slaughterhouse nog steeds de voorkeur Ty Segall is wel erg productief moet ik zeggen, met 3 releases in een jaar.

Een prettige garage rock plaat van Ty Segall met soms een flinke knipoog naar The Beatles op bijvoorbeeld Thank God for Sinners en The Hill. Bij het beluisteren dacht ik trouwens altijd dat als ik deze plaat binnen enkele weken terug beluister via mijn hi-fi set dat ik de versterker waarschijnlijk naar de volle 100% zal draaien.

Inderdaad opent Twins, opgenomen in de 2012 jaarlijst van OOR, met een nummer dat aan, laten we zeggen, de wat rauwere psychedelische Beatles doet denken. Door Thank God for Sinners zit je gelijk rechtop in je stoel. You're the Doctor is nog wat rauwere garagerock: gewoon recht in your face. Inside Your Heart begint wat slapjes, maar herstelt zich halverwege met geweldig gitaarwerk van Ty Segall, wat je ook weer terug hoort op the Hill. Would You Be My Love is een leuk tussendoortje. Ghost daarentegen is het langste en één van de betere nummers. Sterke psychedelische garagerock met een heerlijke gitaar.

Over sterke gitaren gesproken, die op They Told Me Too zijn zo lekker rauw. Wat een nummer! Wat meer rust volgt met 'the lovesong' Love Fuzz: mooi, zeker met de fraaie gitaarsolo richting einde. Het tempo gaat echt terug op Handglams. Een prachtnummer wat 'onderbroken' en afgerond wordt door heftige gitaren: mooi contrast levert dat op binnen één nummer. Who Are You is lekkere catchy vuige rock 'n roll. Gold on the Shore is... akoestisch, jawel. Wel een mooi liedje.

Gelukkig is daar het vrolijke einde met There Is No Tomorrow. Zou Ty Segall in het einde van de wereld geloven (het schijnt bijna zover te zijn) en daarom maar liefst 3 platen in één jaar hebben gemaakt? In ieder geval presteert hij het om met dit Twins en Slaughterhouse met uitstekende rauwe garagerock platen te komen. En ook Hair, samen met White Fence, mag er zijn. Een absolute topprestatie van dit jonge talent.

Naast Slaughterhouse komt ook dit Twins inmiddels in mijn top 10 voor 2012. Wat een plaat!

Wat is catchy zeg. Maar met een rafelige rand.
Vet gitaargeluid. Vette songs.
Meneer Segall heeft er een fan bij. Want dit is het eerste - maar zeker niet het laatste - dat ik van hem mocht horen.

Yep, dit is echt super, alles is inderdaad even vet. Mijn favorits, Thank god for Sinners en You're the Doctor, ach het hele album is geweldig. Gisteren in een platenzaak in Den Haag, toevalligerwijs dit album op vinyl gekocht. Klinkt geweldig op plaat.

Het is mooi dat deze Ty Segall veel stemmen heeft gekregen het is ook een heerlijke plaat....
Thank God for Sinners kom op dat moet iedere levensgenieter wel aanspreken .
Jullie begrijpen wel wat ik bedoel.... Ik neem ook de gok dat veel stemmers van Ty Segall uit het midden en zuiden van het land komen. Want in Leeuwarden en Groningen verkoopt Ty segall, Wand en, Oh Sees, voor geen meter. Het is bizar, in 3 jaar ben ik de enige koper geweest. Ik denk dat metal hier meer populairder is... Ik heb er geen verklaring voor maar goed ik ben blij dat ik hier met meerdere gelijk gestemde fans er over kan discuseren en het zelfs samen kan beleven .