Ty Segall - Twins (2012)

Inderdaad opent Twins, opgenomen in de 2012 jaarlijst van OOR, met een nummer dat aan, laten we zeggen, de wat rauwere psychedelische Beatles doet denken. Door Thank God for Sinners zit je gelijk rechtop in je stoel. You're the Doctor is nog wat rauwere garagerock: gewoon recht in your face. Inside Your Heart begint wat slapjes, maar herstelt zich halverwege met geweldig gitaarwerk van Ty Segall, wat je ook weer terug hoort op the Hill. Would You Be My Love is een leuk tussendoortje. Ghost daarentegen is het langste en één van de betere nummers. Sterke psychedelische garagerock met een heerlijke gitaar.

Over sterke gitaren gesproken, die op They Told Me Too zijn zo lekker rauw. Wat een nummer! Wat meer rust volgt met 'the lovesong' Love Fuzz: mooi, zeker met de fraaie gitaarsolo richting einde. Het tempo gaat echt terug op Handglams. Een prachtnummer wat 'onderbroken' en afgerond wordt door heftige gitaren: mooi contrast levert dat op binnen één nummer. Who Are You is lekkere catchy vuige rock 'n roll. Gold on the Shore is... akoestisch, jawel. Wel een mooi liedje.

Gelukkig is daar het vrolijke einde met There Is No Tomorrow. Zou Ty Segall in het einde van de wereld geloven (het schijnt bijna zover te zijn) en daarom maar liefst 3 platen in één jaar hebben gemaakt? In ieder geval presteert hij het om met dit Twins en Slaughterhouse met uitstekende rauwe garagerock platen te komen. En ook Hair, samen met White Fence, mag er zijn. Een absolute topprestatie van dit jonge talent.