Stone Sour - House of Gold & Bones - Part 1 (2012)

Ha een nieuwe Stone Sour, dat is wel weer eens welkom.
Hoop dat ze niet de de poppy sound van de vorige doorzetten.

Gone Sovereign / Absolute Zero klinkt in ieder geval goed.

Klinkt veelbelovend allemaal! Hopelijk is het gewoon beter dan het vorige album. Dan ben ik al tevreden.

hmmm zelf omschrijven ze beide delen part 1 & 2) als een mix tussen Alice In Chains en Pink Floyd's The Wall.... het is niet omdat het hier ook om een concept gaat dat deze vergelijking opgaat vind ik....

doet me momenteel bijster weinig deze plaat

Tenzij de positieve reacties binnenstromen laat ik deze liggen. De vorige was bijzonder saai.

Prima vierde album, het eerste deel van een tweeluik, met een fijne balans tussen aggressief beukwerk en meer ingetogen songs. Het klinkt allemaal weer wat meer spontaan en ruiger dan de wat gladde voorganger Audio Secrecy. Geen slechte song te bekennen ook.

Normaal niet echt mijn ding, maar een nummer als Gone Sovereign is wel gelijk erg overtuigend. Toch maar eens in zijn geheel proberen.

Gelukkig hebben ze het gladde poppy geluid weg gelaten en is dit weer een wat meer 'heavy' album. Ze weten lekker af te wisselen tussen hard en wat rustiger werk, terwijl het wel allemaal als een geheel klinkt.
eigenlijk is het simpel, Stone Sour is weer terug waar ze horen
3.5*

Erg lekker album. Het is fijn te horen dat de agressie weer de boven toon voert in vergelijking met Audio Secrecy, welke overigens voor de afwisseling ook een prima plaat was. Dit album prikkelt ook direct mijn nieuwsgierigheid naar het vervolg album. Dus voorlopig kan deze door de speakers blijven knallen.

Was totaal onbekend met de muziek van deze band maar ben zeer verrast door deze cd. Vette rocknummers zoals het uitstekende openingsnummer Gone Sovereign, Absolute Zero of RU486 worden afgewisseld met licht experimenteel werk als A Rumor of Skin of het fraaie Influence of a Drowsy God.. Erg goed vind ik de zang van Corey Taylor die gevoelig kan zingen maar ook het ruigere werk goed aan kan!

Klinkt goed!

Lekker vette plaat van een band die ik niet ken. Ik ken wel de zanger die ook bij Slipknot zingt, maar die band kan mij niet bekoren. Ik heb ze wel ooit live gezien op het Sonisphere fesitival in Frankrijk in 2011. Mijn zoon die mee was is helemaal gek van Slipknot, vandaar.
De plaat opend sterk met Gone Sovereign en Absolute Zero. Op a Rumor of skin en vooral The Travellers wordt gas terug genomen. Het intro van Tired doet mij ergens aan denken, maar kan er niet opkomen welk nummer dat is.
RU486 is wat mij betreft het lekkerste nummer van de plaat met ruig gitaarwerk en agressieve zang. Maar ook de rest van de plaat is zeer aangenaam, ik geef 4 sterren.

Matig. Voor mij persoonlijk misschien wel de minste van de band. Zijn opvolger deel 2 vond ik veel beter.