Iced Earth - Iced Earth (1990)

Dit album laat zien hoe goed Iced Earth in zijn beginjaren was. Hele album is een Juweeltje op de zang na.
4* voor het instrumentale gedeelte!

De zang is inderdaad afschuwelijk, godzijdank hebbe ze die mens gedumpt voor de (fantastische) opvolger. Ik wil er niet aan denken deze zanger Angels Holocaust te horen brengen Goei plaat trouwens, op het eerste gehoor toch, moet em nog een paar keer draaien voor een definitief oordeel.

Heerlijk album. Hoewel niet zo goed als Night of the Stromrider of Burnt Offerings staat deze nog steeds sterk. Vooral Colors en When the Night Falls zijn enkele hoogte puntjes!

veruit beste album van iced earth!

Prima debuut van deze US metallers. De band had een lange weg nodig om bij het grotere publiek bekend te geraken, maar dit is een uitstekende binnenkomer.

De Iced Earth wieg staat in Florida. In Tampa, om precies te zijn. Midden tussen al het death metalgeweld wat toen de kop op stak. Iced Earth had zijn oefenhok in hetzelfde complex als waar Obituary, Deicide en Morbid Angel het hunne hadden. Iced Earth hield echter stug vol traditionele metal te maken in een tijd dat metalcritici riepen: " kan niet, gedateerd, moeten we niet willen". Sla de bladen er nog maar eens op na.

Anno 2010 kijken we gelukkig wat anders terug op de geschiedenis van Iced Earth.
Krakers als Curse The Sky, lijflied Iced Earth en When The Night Falls staan nog steeds als een huis. De bijtende riffs van Jon Shaffer en een donkere, mystieke sfeer zijn elementen die Iced Earth een herkenbaar gezicht geven. De vocalen van Gene Adam zijn niet van het kaliber Barlow, maar slecht is het ook niet te noemen. Eerder wat kleurloos.

Het klapstuk van de plaat is echter instrumentaal en heet Solitude/Funeral. Groots, meeslepend en op en top metal. Past gemakkelijk in het rijtje Orion, The Day At Guyana, The Ultra Violence of To Live Is To Die .

Sla uw slag als u deze tegenkomt en u het metalen hart op de juiste plek heeft.
Deze schijf zit ook met ander (spuuglelijk) artwork ook in de Dark Genesis box. Die schijfjes zijn ook weer los te verkrijgen, meen ik.

...en die spuuglelijke artwork hebben ze ook gebruikt in de Slave to the Dark box die ik tweedehands gekocht heb (op een rommelmarkt, blijkbaar was een metalminnend zoontje heel stout geweest, want ik zag dat oude vrouwtje echt niet naar metal luisteren ). Ik kende toen enkel Something Wicked this Way Comes

Ik was ook overdonderd van dit debuut, en ik krijg er nog steeds geen genoeg van. Die eerste zanger kon er ook wat van! En Schaffer weet het Iced Earth geluid hier al echt goed neer te zetten. Zelden een debuut gehoord die zo dicht bij de definitieve sound zat van een band!

Die nieuwe versies zijn dus inderdaad afkomstig uit de Slave To The Dark box. Ze zijn daarnaast ook gewoon los verkrijgbaar.

Overigens kende de eerste vinyloplage weer dit artwork.

Over wat er nou eerst was, lijkt een kip en ei discussie dus ik denk dat het hierboven wel gewoon goed staat.

Dat artwork dat jij toont is ook de artwork die ik heb. Al tonen ze in de booklet de alternatieve artworks (ook die van Dark Genesis). Die vallende engel blijf ik toch het mooiste vinden. Het weerspiegeld de sfeer van het album veel beter dan die 'gruwelijkere' covers. Wat er eerst zou zijn, heb ik geen flauw benul van eerlijk gezegd.
En zoals je zegt, zou het een compleet nutteloze discussie zijn.

Het valt me wel op dat Iced Earth in het begin veel (en verrassend) gebruik maakt van een piano. Geen synths, maar een heerlijk rustgevend klassiek pianogeluid.

Dan heb je, of een zeldzame cd versie uit 1990 of de heruitgave uit 2008. Ik vind dat eigenlijk ook wel cool artwork.

The Slave To The Dark versie heeft weer dit artwork. Dat vind ik echt niet mooi.

Het artwork zoals hierboven vind ook het beste bij de muziek passen en dus het mooiste.

Aah dat zal het zijn, ik begon al te twijfelen. En nu blijkt dat ik je bericht niet goed las. Ik zal wellicht dan de eerste druk hebben van Slave to the Dark (gelukkig ).

Al vind ik die vallende engel er met kop en vleugels bovenuit steken. Die openingsriff van Colors geeft me altijd zo'n heroisch gevoel. Het qua sfeergeving een echt sterk album.

Zalig debuut. Hardere, thrashy riffs als hun bekend werk met Matt Barlow. De openingstrack Iced Earth en Written on the Walls zorgen al direct voor kippevel.
Wel spijtig dat er veel geknoeid is met het artwork :s

Zo, Helloween en Sonata Arctica zijn compleet gedaan als het aankomt op in chronologische volgorde de albums beluisteren. Blijft een leuke bezigheid, dus we gaan het gewoon nog een keer doen met Iced Earth. Mijn eerste metalconcert (ten tijde van The Horror Show tour in Hardenberg) was van Iced Earth en het is nog steeds een band die ik op de voet volg. Inmiddels al 4 keer live gezien met 3 verschillende zangers en het blijft altijd een strakke liveband. Over de studioalbums verschillen de meningen onder de fans nog wel eens, dus ik ben benieuwd of ik nog nieuwe bevindingen op ga doen.

In ieder geval interessant dat Iced Earth het debuutalbum uitbracht in een tijd waarin traditionele metal langzaam uit de gratie begon te vallen. Dat de band nu een van de populairste Amerikaanse bands uit de subtop-categorie is (dus onder Metallica, Megadeth en Slayer), is in dat opzicht lovenswaardig te noemen, want men had er na enkele albums al het bijltje bij kunnen neergooien. Het debuut zal denk ik bij weinig fans als absolute favoriet genoemd worden, maar het is moeilijk te ontkennen dat de kwaliteit alsnog zeer hoogstaand is.

Vreemd in dat opzicht om de titeltrack als opener te horen als je al jaren gewend bent om dit nummer als afsluiter op een concert mee te maken. Het zet echter wel meteen de toon voor een gevarieerd en duister power/thrash album. Schaffer overtreft Hetfield's riffschema's qua intensiteit en maakt gebruik van Iron Maiden-achtige galoppeerritmes om een sound te scheppen die voor die tijd nog niet eerder gehoord was. Het is makkelijk om de zang van Gene Adam hier aan te vallen, maar ik wil dit ook weer niet te snel doen. In de uithalen klinkt de beste man als een goblin en uiteindelijk mist hij de overtuigingskracht van alle opvolgende zangers, maar zijn stemgeluid past tegelijkertijd prima bij het songmateriaal. Hij is tevens de enige die Iced Earth en As The Night Falls op zijn best zingt, want de manier hoe men hier vanaf Barlow de zanglijnen veranderd heeft, zinde me nooit.

Curse The Sky is een kleine tegenvaller tussen de andere krakers, verder kan ik echter niets anders stellen dan dat het naamloze debuut gewoon een prima opener is in de loopbaan van deze band. Het echt fantastische werk moet echter nog komen, daarom een stevige 4 sterren als score.

Samen met Lennert aan de Iced Earth marathon begonnen. Het is voor mij ook een goede manier om eens toe te komen aan platen die vooral stof aan het vangen zijn in de platenkast. Ik geloof dat ik dit album ergens in 2011 of 2012 gekocht heb. Nooit naar geluisterd, omdat de collectie bestaat uit honderden platen.

Ik sta er zelf een beetje van te kijken. afgaande op de gemiddelde scores had ik geen hoge verwachtingen. De successen van Iced Earth beginnen namelijk bij Night Of The Stormrider (nog zo'n album die ik weinig gedraaid heb) en mijn ervaring met ondergesneeuwde debuten is dat ze gemiddeld een 3,5/5 scoren, omdat de fans het niet over hun hart krijgen om een onvoldoende te geven. Hier ben ik toch verbaasd over het relatief lage cijfer, juist omdat dit album erg goed in elkaar steekt. Ik ben verrast door het enthousiasme in combinatie met de virtuositeit. het tempo is vrij stevig, maar gelukkig gooit Iced Earth er regelmatig een rustmoment in, zoals het prachtige akoestische tussenstuk in Written On The Walls. Het zijn de epische meesterwerkjes als Life And Death en When The Night Falls die opvallen, maar Iced Earth en Colors gaan erin als koek. Gene Adam is een uitstekende zanger, maar Matt Barlow geeft uiteindelijk wel het stemgeluid dat van Iced Earth een unieke band maakt. Dit debuut krijgt een krappe 4,5*, omdat enkele songs niet helemaal boeiend zijn en niet echt originele US metal is. Maar dit album gaat absoluut vaker gedraaid worden.

Ik vind dit een uitstekend album. Ik vind de zang hier juist uitstekend bij passen. Daarnaast zit het album prima in elkaar. Met als hoogtepunt When The Night Falls. Wat een heerlijk episch nummer is dat.

Een van de betere powermetal albums ooit gemaakt, deze van Iced Earth. Door die zang moet je wel een beetje doorheen prikken. Maar dat gitaarwerk is grandioos. Wat een powercords zijn dat. Heerlijk. Geen zwak nummer op deze cd.

Ik ben deze band gaan luisteren toen Stu Block bij de band kwam. Ik was erg onder de indruk van zijn zang bij Into Eternity, dat helaas bij deze band nooit op dat niveau is geweest. Ik kende dus alleen de laatste drie albums van deze band. Prima albums, maar niet geweldig.

Deze CD uit een tweedehands partij meegenomen om eens kennis te maken met het vroege werk van de band. Dat is andere koek! Hier hoor ik een gedreven en bevlogen band die energieke thrashy power metal speelt. Die energie mis ik een beetje op het late werk van de band. Met name het staccato riffwerk, zwanger van de triolengalopjes, is geweldig hier. De zang is niet altijd geweldig maar past wel goed bij de sfeer van dit album. Een heerlijk afwisselend metalalbum vol met verwijzingen naar het werk van Priest en Maiden. Ik ga nog maar eens wat meer van het oude werk van deze band opsnorren.

Zeker doen! Een hele constante en relevante metalband gedurende de jaren 90. Met te gekke platen als Night Of The Stormrider en Burnt Offerings. Na Something Wicked werd het wel wat minder imo. En de albums met Stu Block doen mij heel weinig.

Op dit energieke debuut vind ik de meeslepende instrumental Solitude/Funeral boven alles uitsteken.

Er is al es over gesproken, maar hoort deze cover hier niet bij? Zie ik ook bij Discogs staan.

Inderdaad. Iced Earth is een van die weinige bands die metal levend hield in het decennium waarin het genre ten dode leek opgeschreven. Dream Theater, Cradle of Filth, Blind Guardian en Running Wild hielpen ook mee.

Dit debuut van Iced Earth kende ik wel maar verder de band altijd links laten liggen. Tot ik eens las dat hun muziek de perfecte mix is van Iron Maiden en Metallica. Daar zit wel iets in. Mijn interesse was gewekt. Alleen de jaren 00 lijken wat minder. Daar heb ik alleen Horror Show van.

Met die hoes heb ik het album leren kennen. En ook op wiki wordt die als de originele gezien.

Dat is de Europese hoes. De hier afgebeelde hoes is de Amerikaanse. Ik verkeerde in de veronderstelling dat de US versie eerder verscheen of anders tegelijkertijd maar volgens discogs is het juist de Europese die er eerder was. En volgens MA dus ook.

Edwynn / Kronos - correctie ingestuurd.

Deze plaat zit bij heel dicht tegen de 5 sterren aan voor mij. En ja de zang, ik raakte er zelf heel vlug aan gewend en doodzonde dat ik ze nooit in deze bezetting heb gezien. De man is zeker niet slecht, hij kwijt zich goed van zijn taak, het is zeker een uniek geluid en gaf iets eigens. Barlow was (en is) geweldig, maar deze uitvoering van "When the Night Falls" is zoveel beter en dreigender dan het lieve Powermetal meezing refrein die ze later hebben uitgebracht. Hier waren ze dreigend en gevaarlijk. Een bevlogenheid die ze in de latere jaren steeds meer kwijtraakten. En toch ook zoveel mooie melodieën.
Heerlijke Priest, Metallica en Maiden referenties waarmee cd mee is doorspekt. Samen met de drie volgende platen zijn voor mij de gouden jaren van de band, fantastische cd!

Goed verhaal! Iced Earth heeft de metal eer in de jaren 90 hoog gehouden lijkt het. En ook de zware en strakke Metallica achtige riffs worden gecombineerd met het melodieuze van Iron Maiden, en dat maakt dat je nieuwschierigheid idd gewekt is. Afgelopen 4 weken 6 cd albums erbij besteld, na al jaren Something Wicked en live at Athene in de kast te hebben gehad, en helemaal enthousiast geworden van Iced Earth. Heb een 6 cd speler in de auto, en alle vakjes zijn nu even gevuld met Iced Earth cd,s

t/m 1990 wel ja....

Dapper om zoveel instrumentaal te doen op een debuutalbum, maar ze komen er goed mee weg vanwege de kwaliteit. Helaas vind ik de zang niet al te overtuigend en ook niet kenmerkend voor de Iced Earth-sound die ik wil horen.

Dit album is een absolute knaller!!!!!