menu

Iced Earth - Iced Earth (1990)

mijn stem
3,62 (37)
37 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Century Media

  1. Iced Earth (5:23)
  2. Written on the Walls (6:07)
  3. Colors (4:51)
  4. Curse the Sky (4:41)
  5. Life and Death (6:07)
  6. Solitude (1:44)
  7. Funeral (6:15)
  8. When the Night Falls (9:00)
totale tijdsduur: 44:08
zoeken in:
4,0
Dit album laat zien hoe goed Iced Earth in zijn beginjaren was. Hele album is een Juweeltje op de zang na.
4* voor het instrumentale gedeelte!

avatar van Space_Lord
De zang is inderdaad afschuwelijk, godzijdank hebbe ze die mens gedumpt voor de (fantastische) opvolger. Ik wil er niet aan denken deze zanger Angels Holocaust te horen brengen Goei plaat trouwens, op het eerste gehoor toch, moet em nog een paar keer draaien voor een definitief oordeel.

Grovax
Heerlijk album. Hoewel niet zo goed als Night of the Stromrider of Burnt Offerings staat deze nog steeds sterk. Vooral Colors en When the Night Falls zijn enkele hoogte puntjes!

3,5
JJJ
veruit beste album van iced earth!

avatar van Edwynn
Prima debuut van deze US metallers. De band had een lange weg nodig om bij het grotere publiek bekend te geraken, maar dit is een uitstekende binnenkomer.

De Iced Earth wieg staat in Florida. In Tampa, om precies te zijn. Midden tussen al het death metalgeweld wat toen de kop op stak. Iced Earth had zijn oefenhok in hetzelfde complex als waar Obituary, Deicide en Morbid Angel het hunne hadden. Iced Earth hield echter stug vol traditionele metal te maken in een tijd dat metalcritici riepen: " kan niet, gedateerd, moeten we niet willen". Sla de bladen er nog maar eens op na.

Anno 2010 kijken we gelukkig wat anders terug op de geschiedenis van Iced Earth.
Krakers als Curse The Sky, lijflied Iced Earth en When The Night Falls staan nog steeds als een huis. De bijtende riffs van Jon Shaffer en een donkere, mystieke sfeer zijn elementen die Iced Earth een herkenbaar gezicht geven. De vocalen van Gene Adam zijn niet van het kaliber Barlow, maar slecht is het ook niet te noemen. Eerder wat kleurloos.

Het klapstuk van de plaat is echter instrumentaal en heet Solitude/Funeral. Groots, meeslepend en op en top metal. Past gemakkelijk in het rijtje Orion, The Day At Guyana, The Ultra Violence of To Live Is To Die .

Sla uw slag als u deze tegenkomt en u het metalen hart op de juiste plek heeft.
Deze schijf zit ook met ander (spuuglelijk) artwork ook in de Dark Genesis box. Die schijfjes zijn ook weer los te verkrijgen, meen ik.

avatar van Wyverex
3,5
Edwynn schreef:
Sla uw slag als u deze tegenkomt en u het metalen hart op de juiste plek heeft.
Deze schijf zit ook met ander (spuuglelijk) artwork ook in de Dark Genesis box. Die schijfjes zijn ook weer los te verkrijgen, meen ik.

...en die spuuglelijke artwork hebben ze ook gebruikt in de Slave to the Dark box die ik tweedehands gekocht heb (op een rommelmarkt, blijkbaar was een metalminnend zoontje heel stout geweest, want ik zag dat oude vrouwtje echt niet naar metal luisteren ). Ik kende toen enkel Something Wicked this Way Comes

Ik was ook overdonderd van dit debuut, en ik krijg er nog steeds geen genoeg van. Die eerste zanger kon er ook wat van! En Schaffer weet het Iced Earth geluid hier al echt goed neer te zetten. Zelden een debuut gehoord die zo dicht bij de definitieve sound zat van een band!

avatar van Edwynn
Die nieuwe versies zijn dus inderdaad afkomstig uit de Slave To The Dark box. Ze zijn daarnaast ook gewoon los verkrijgbaar.

Overigens kende de eerste vinyloplage weer dit artwork.

Over wat er nou eerst was, lijkt een kip en ei discussie dus ik denk dat het hierboven wel gewoon goed staat.

avatar van Wyverex
3,5
Dat artwork dat jij toont is ook de artwork die ik heb. Al tonen ze in de booklet de alternatieve artworks (ook die van Dark Genesis). Die vallende engel blijf ik toch het mooiste vinden. Het weerspiegeld de sfeer van het album veel beter dan die 'gruwelijkere' covers. Wat er eerst zou zijn, heb ik geen flauw benul van eerlijk gezegd.
En zoals je zegt, zou het een compleet nutteloze discussie zijn.

Het valt me wel op dat Iced Earth in het begin veel (en verrassend) gebruik maakt van een piano. Geen synths, maar een heerlijk rustgevend klassiek pianogeluid.

avatar van Edwynn
Dan heb je, of een zeldzame cd versie uit 1990 of de heruitgave uit 2008. Ik vind dat eigenlijk ook wel cool artwork.

The Slave To The Dark versie heeft weer dit artwork. Dat vind ik echt niet mooi.

Het artwork zoals hierboven vind ook het beste bij de muziek passen en dus het mooiste.

avatar van Wyverex
3,5
Aah dat zal het zijn, ik begon al te twijfelen. En nu blijkt dat ik je bericht niet goed las. Ik zal wellicht dan de eerste druk hebben van Slave to the Dark (gelukkig ).

Al vind ik die vallende engel er met kop en vleugels bovenuit steken. Die openingsriff van Colors geeft me altijd zo'n heroisch gevoel. Het qua sfeergeving een echt sterk album.

PriestMaiden
Zalig debuut. Hardere, thrashy riffs als hun bekend werk met Matt Barlow. De openingstrack Iced Earth en Written on the Walls zorgen al direct voor kippevel.
Wel spijtig dat er veel geknoeid is met het artwork :s

avatar van lennert
4,0
Zo, Helloween en Sonata Arctica zijn compleet gedaan als het aankomt op in chronologische volgorde de albums beluisteren. Blijft een leuke bezigheid, dus we gaan het gewoon nog een keer doen met Iced Earth. Mijn eerste metalconcert (ten tijde van The Horror Show tour in Hardenberg) was van Iced Earth en het is nog steeds een band die ik op de voet volg. Inmiddels al 4 keer live gezien met 3 verschillende zangers en het blijft altijd een strakke liveband. Over de studioalbums verschillen de meningen onder de fans nog wel eens, dus ik ben benieuwd of ik nog nieuwe bevindingen op ga doen.

In ieder geval interessant dat Iced Earth het debuutalbum uitbracht in een tijd waarin traditionele metal langzaam uit de gratie begon te vallen. Dat de band nu een van de populairste Amerikaanse bands uit de subtop-categorie is (dus onder Metallica, Megadeth en Slayer), is in dat opzicht lovenswaardig te noemen, want men had er na enkele albums al het bijltje bij kunnen neergooien. Het debuut zal denk ik bij weinig fans als absolute favoriet genoemd worden, maar het is moeilijk te ontkennen dat de kwaliteit alsnog zeer hoogstaand is.

Vreemd in dat opzicht om de titeltrack als opener te horen als je al jaren gewend bent om dit nummer als afsluiter op een concert mee te maken. Het zet echter wel meteen de toon voor een gevarieerd en duister power/thrash album. Schaffer overtreft Hetfield's riffschema's qua intensiteit en maakt gebruik van Iron Maiden-achtige galoppeerritmes om een sound te scheppen die voor die tijd nog niet eerder gehoord was. Het is makkelijk om de zang van Gene Adam hier aan te vallen, maar ik wil dit ook weer niet te snel doen. In de uithalen klinkt de beste man als een goblin en uiteindelijk mist hij de overtuigingskracht van alle opvolgende zangers, maar zijn stemgeluid past tegelijkertijd prima bij het songmateriaal. Hij is tevens de enige die Iced Earth en As The Night Falls op zijn best zingt, want de manier hoe men hier vanaf Barlow de zanglijnen veranderd heeft, zinde me nooit.

Curse The Sky is een kleine tegenvaller tussen de andere krakers, verder kan ik echter niets anders stellen dan dat het naamloze debuut gewoon een prima opener is in de loopbaan van deze band. Het echt fantastische werk moet echter nog komen, daarom een stevige 4 sterren als score.

avatar van RuudC
4,5
Samen met Lennert aan de Iced Earth marathon begonnen. Het is voor mij ook een goede manier om eens toe te komen aan platen die vooral stof aan het vangen zijn in de platenkast. Ik geloof dat ik dit album ergens in 2011 of 2012 gekocht heb. Nooit naar geluisterd, omdat de collectie bestaat uit honderden platen.

Ik sta er zelf een beetje van te kijken. afgaande op de gemiddelde scores had ik geen hoge verwachtingen. De successen van Iced Earth beginnen namelijk bij Night Of The Stormrider (nog zo'n album die ik weinig gedraaid heb) en mijn ervaring met ondergesneeuwde debuten is dat ze gemiddeld een 3,5/5 scoren, omdat de fans het niet over hun hart krijgen om een onvoldoende te geven. Hier ben ik toch verbaasd over het relatief lage cijfer, juist omdat dit album erg goed in elkaar steekt. Ik ben verrast door het enthousiasme in combinatie met de virtuositeit. het tempo is vrij stevig, maar gelukkig gooit Iced Earth er regelmatig een rustmoment in, zoals het prachtige akoestische tussenstuk in Written On The Walls. Het zijn de epische meesterwerkjes als Life And Death en When The Night Falls die opvallen, maar Iced Earth en Colors gaan erin als koek. Gene Adam is een uitstekende zanger, maar Matt Barlow geeft uiteindelijk wel het stemgeluid dat van Iced Earth een unieke band maakt. Dit debuut krijgt een krappe 4,5*, omdat enkele songs niet helemaal boeiend zijn en niet echt originele US metal is. Maar dit album gaat absoluut vaker gedraaid worden.

avatar van Lau1986
4,0
Ik vind dit een uitstekend album. Ik vind de zang hier juist uitstekend bij passen. Daarnaast zit het album prima in elkaar. Met als hoogtepunt When The Night Falls. Wat een heerlijk episch nummer is dat.

avatar van Pitchman
5,0
Een van de betere powermetal albums ooit gemaakt, deze van Iced Earth. Door die zang moet je wel een beetje doorheen prikken. Maar dat gitaarwerk is grandioos. Wat een powercords zijn dat. Heerlijk. Geen zwak nummer op deze cd.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:38 uur

geplaatst: vandaag om 17:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.