MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Iced Earth - Iced Earth (1990)

mijn stem
3,70 (48)
48 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Century Media

  1. Iced Earth (5:23)
  2. Written on the Walls (6:07)
  3. Colors (4:51)
  4. Curse the Sky (4:41)
  5. Life and Death (6:07)
  6. Solitude (1:44)
  7. Funeral (6:15)
  8. When the Night Falls (9:00)
totale tijdsduur: 44:08
zoeken in:
avatar van Edwynn
4,0
Prima debuut van deze US metallers. De band had een lange weg nodig om bij het grotere publiek bekend te geraken, maar dit is een uitstekende binnenkomer.

De Iced Earth wieg staat in Florida. In Tampa, om precies te zijn. Midden tussen al het death metalgeweld wat toen de kop op stak. Iced Earth had zijn oefenhok in hetzelfde complex als waar Obituary, Deicide en Morbid Angel het hunne hadden. Iced Earth hield echter stug vol traditionele metal te maken in een tijd dat metalcritici riepen: " kan niet, gedateerd, moeten we niet willen". Sla de bladen er nog maar eens op na.

Anno 2010 kijken we gelukkig wat anders terug op de geschiedenis van Iced Earth.
Krakers als Curse The Sky, lijflied Iced Earth en When The Night Falls staan nog steeds als een huis. De bijtende riffs van Jon Shaffer en een donkere, mystieke sfeer zijn elementen die Iced Earth een herkenbaar gezicht geven. De vocalen van Gene Adam zijn niet van het kaliber Barlow, maar slecht is het ook niet te noemen. Eerder wat kleurloos.

Het klapstuk van de plaat is echter instrumentaal en heet Solitude/Funeral. Groots, meeslepend en op en top metal. Past gemakkelijk in het rijtje Orion, The Day At Guyana, The Ultra Violence of To Live Is To Die .

Sla uw slag als u deze tegenkomt en u het metalen hart op de juiste plek heeft.
Deze schijf zit ook met ander (spuuglelijk) artwork ook in de Dark Genesis box. Die schijfjes zijn ook weer los te verkrijgen, meen ik.

avatar van lennert
4,0
Zo, Helloween en Sonata Arctica zijn compleet gedaan als het aankomt op in chronologische volgorde de albums beluisteren. Blijft een leuke bezigheid, dus we gaan het gewoon nog een keer doen met Iced Earth. Mijn eerste metalconcert (ten tijde van The Horror Show tour in Hardenberg) was van Iced Earth en het is nog steeds een band die ik op de voet volg. Inmiddels al 4 keer live gezien met 3 verschillende zangers en het blijft altijd een strakke liveband. Over de studioalbums verschillen de meningen onder de fans nog wel eens, dus ik ben benieuwd of ik nog nieuwe bevindingen op ga doen.

In ieder geval interessant dat Iced Earth het debuutalbum uitbracht in een tijd waarin traditionele metal langzaam uit de gratie begon te vallen. Dat de band nu een van de populairste Amerikaanse bands uit de subtop-categorie is (dus onder Metallica, Megadeth en Slayer), is in dat opzicht lovenswaardig te noemen, want men had er na enkele albums al het bijltje bij kunnen neergooien. Het debuut zal denk ik bij weinig fans als absolute favoriet genoemd worden, maar het is moeilijk te ontkennen dat de kwaliteit alsnog zeer hoogstaand is.

Vreemd in dat opzicht om de titeltrack als opener te horen als je al jaren gewend bent om dit nummer als afsluiter op een concert mee te maken. Het zet echter wel meteen de toon voor een gevarieerd en duister power/thrash album. Schaffer overtreft Hetfield's riffschema's qua intensiteit en maakt gebruik van Iron Maiden-achtige galoppeerritmes om een sound te scheppen die voor die tijd nog niet eerder gehoord was. Het is makkelijk om de zang van Gene Adam hier aan te vallen, maar ik wil dit ook weer niet te snel doen. In de uithalen klinkt de beste man als een goblin en uiteindelijk mist hij de overtuigingskracht van alle opvolgende zangers, maar zijn stemgeluid past tegelijkertijd prima bij het songmateriaal. Hij is tevens de enige die Iced Earth en As The Night Falls op zijn best zingt, want de manier hoe men hier vanaf Barlow de zanglijnen veranderd heeft, zinde me nooit.

Curse The Sky is een kleine tegenvaller tussen de andere krakers, verder kan ik echter niets anders stellen dan dat het naamloze debuut gewoon een prima opener is in de loopbaan van deze band. Het echt fantastische werk moet echter nog komen, daarom een stevige 4 sterren als score.

avatar van RuudC
4,5
Samen met Lennert aan de Iced Earth marathon begonnen. Het is voor mij ook een goede manier om eens toe te komen aan platen die vooral stof aan het vangen zijn in de platenkast. Ik geloof dat ik dit album ergens in 2011 of 2012 gekocht heb. Nooit naar geluisterd, omdat de collectie bestaat uit honderden platen.

Ik sta er zelf een beetje van te kijken. afgaande op de gemiddelde scores had ik geen hoge verwachtingen. De successen van Iced Earth beginnen namelijk bij Night Of The Stormrider (nog zo'n album die ik weinig gedraaid heb) en mijn ervaring met ondergesneeuwde debuten is dat ze gemiddeld een 3,5/5 scoren, omdat de fans het niet over hun hart krijgen om een onvoldoende te geven. Hier ben ik toch verbaasd over het relatief lage cijfer, juist omdat dit album erg goed in elkaar steekt. Ik ben verrast door het enthousiasme in combinatie met de virtuositeit. het tempo is vrij stevig, maar gelukkig gooit Iced Earth er regelmatig een rustmoment in, zoals het prachtige akoestische tussenstuk in Written On The Walls. Het zijn de epische meesterwerkjes als Life And Death en When The Night Falls die opvallen, maar Iced Earth en Colors gaan erin als koek. Gene Adam is een uitstekende zanger, maar Matt Barlow geeft uiteindelijk wel het stemgeluid dat van Iced Earth een unieke band maakt. Dit debuut krijgt een krappe 4,5*, omdat enkele songs niet helemaal boeiend zijn en niet echt originele US metal is. Maar dit album gaat absoluut vaker gedraaid worden.

avatar van namsaap
4,5
Ik ben deze band gaan luisteren toen Stu Block bij de band kwam. Ik was erg onder de indruk van zijn zang bij Into Eternity, dat helaas bij deze band nooit op dat niveau is geweest. Ik kende dus alleen de laatste drie albums van deze band. Prima albums, maar niet geweldig.

Deze CD uit een tweedehands partij meegenomen om eens kennis te maken met het vroege werk van de band. Dat is andere koek! Hier hoor ik een gedreven en bevlogen band die energieke thrashy power metal speelt. Die energie mis ik een beetje op het late werk van de band. Met name het staccato riffwerk, zwanger van de triolengalopjes, is geweldig hier. De zang is niet altijd geweldig maar past wel goed bij de sfeer van dit album. Een heerlijk afwisselend metalalbum vol met verwijzingen naar het werk van Priest en Maiden. Ik ga nog maar eens wat meer van het oude werk van deze band opsnorren.

avatar van Wiendels54
3,5
JJJ schreef:
veruit beste album van iced earth!
t/m 1990 wel ja....

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 22:20 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 22:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.