The Beach Boys - The Beach Boys (1985)
mijn stem
29 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Capitol
-
Getcha Back (3:02)
-
It's Gettin' Late (3:27)
-
Crack at Your Love (3:39)
-
Maybe I Don't Know (3:54)
-
She Believes in Love Again (3:30)
-
California Calling (2:52)
-
Passing Friend (5:00)
-
I'm So Lonely (2:53)
-
Where I Belong (2:58)
-
I Do Love You (4:20)
-
It's Just a Matter of Time (2:21)
-
Male Ego (2:34)
1
geplaatst: gisteren om 21:24 uur
Vanwege het dramatische stemgemiddelde, toch maar voor 3 sterren gekozen. Ik ben het eens met Poles Apart dat Where I Belong een goed nummer is. Hier en daar kan ik toch ook nog wel genieten van de harmoniezang ondanks de blikken cliché-productie.
Ik merk op bij de credits dat de opdringerige 'personal coach' van Brian Wilson, Eugene E. Landy (1934-2006), zich ook met het songmateriaal bemoeid heeft. Brian kon het niet alleen zonder de bijstand van deze zakkenvullende psychiater. Even wat info in het kort:
Brian Wilson werd in 1975 patiënt bij Landy, maar ontsloeg hem vanwege zijn torenhoge tarieven. Eugene Landy wist echter toch weer binnen te dringen in de Wilson-clan en werd behalve therapeut ook co-songwriter, producer en 'adviseur'. Op papier althans. In 1989 kwam het tot een veroordeling en trok de staat Californië de beroepslicentie van de therapeut in wegens schendingen van integriteit en wangedrag. Brian bleef hem nog een paar jaar trouw tot een contactverbod aan de 'samenwerking' een einde maakte.
Vier songs op dit album zijn deels door deze Eugene E. Landy geschreven, samen met zijn patiënt Brian. Of andersom natuurlijk. Niet verbazingwekkend geldt dat ook voor het laatste nummer: Male Ego.
Best aardig is ook: Maybe I Don't Know met een heel redelijke gitaarsolo en het romantische She Believes in Love Again. Ook de Wondersong I Do Love You valt in de categorie 'aardig'. The Beach Boys onwaardig wellicht dit album. Maar gezien de deplorabele toestand van het meesterbrein Brian toch een schijfje dat met mildheid beoordeeld moet worden. In ieder geval door mij.
Ik merk op bij de credits dat de opdringerige 'personal coach' van Brian Wilson, Eugene E. Landy (1934-2006), zich ook met het songmateriaal bemoeid heeft. Brian kon het niet alleen zonder de bijstand van deze zakkenvullende psychiater. Even wat info in het kort:
Brian Wilson werd in 1975 patiënt bij Landy, maar ontsloeg hem vanwege zijn torenhoge tarieven. Eugene Landy wist echter toch weer binnen te dringen in de Wilson-clan en werd behalve therapeut ook co-songwriter, producer en 'adviseur'. Op papier althans. In 1989 kwam het tot een veroordeling en trok de staat Californië de beroepslicentie van de therapeut in wegens schendingen van integriteit en wangedrag. Brian bleef hem nog een paar jaar trouw tot een contactverbod aan de 'samenwerking' een einde maakte.
Vier songs op dit album zijn deels door deze Eugene E. Landy geschreven, samen met zijn patiënt Brian. Of andersom natuurlijk. Niet verbazingwekkend geldt dat ook voor het laatste nummer: Male Ego.
Best aardig is ook: Maybe I Don't Know met een heel redelijke gitaarsolo en het romantische She Believes in Love Again. Ook de Wondersong I Do Love You valt in de categorie 'aardig'. The Beach Boys onwaardig wellicht dit album. Maar gezien de deplorabele toestand van het meesterbrein Brian toch een schijfje dat met mildheid beoordeeld moet worden. In ieder geval door mij.
* denotes required fields.
* denotes required fields.