MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Psychotic Waltz - Into the Everflow (1992)

mijn stem
4,06 (48)
48 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Dream Circle

  1. Ashes (5:09)
  2. Out of Mind (4:46)
  3. Tiny Streams (5:05)
  4. Into the Everflow (8:22)
  5. Little People (4:05)
  6. Hanging on a String (3:37)
  7. Freakshow (5:41)
  8. Butterfly (9:20)
  9. Disturbing the Priest * (6:02)
  10. Into the Everflow [Demo] * (8:10)
  11. Tiny Streams [Demo] * (5:01)
  12. Little People [Demo] * (4:00)
  13. Hanging on a String [Demo] * (3:53)
  14. Freakshow [Demo] * (5:29)
  15. Butterfly [Demo] * (8:44)
  16. To Chase the Stars [Aslan - Demo] * (4:43)
  17. No Glory [Aslan - Demo] * (5:46)
  18. Spiral Tower [Aslan - Demo] * (5:32)
  19. The Fry Tape [Aslan - Demo] * (7:15)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 46:05 (1:50:40)
zoeken in:
avatar van lennert
4,5
Ja, dit bevalt me dan toch net een tikje beter dan het grillige debuut. De scores zijn even hoog en dat is vanwege het feit dat A Social Grace gewoon wat spannender was, maar Into The Everflow zal ik veel eerder voor mijn plezier opzetten. De freaky thrash metal is niet heel duidelijk meer aanwezig, maar de psychedelische, trippy ongein komt vele malen beter naar voren. Vooral op de titeltrack komt de verlatenheid en melancholie goed naar voren in een langzaam opgebouwde track die in fantastisch gitaarwerk eindigt. De zang blijft wederom weergaloos! Er zijn weinig zangers die zo'n maniakale stem kunnen opzetten zonder in het terrein van lachwekkendheid te belanden. Compleet terecht dat Arjen Lucassen hem op The Human Equation als Agony neerzette. Ook leuk hoe het gitaarwerk bij vlagen dat neoklassieke tintje heeft in de solo's, maar altijd eindigt in een eigenzinnig schouwspel. Het spectaculaire drum/percussiewerk op Butterfly verdient ook een eigen vermelding. Meesterwerkje!

Voorlopige tussenstand:
1. Into The Everflow
2. A Social Grace

avatar van RuudC
5,0
Oef, lastige review wordt dit. Enerzijds moet ik gaan uitleggen waarom dit minder goed is dan A Social Grace, maar tegelijkertijd wil ik van de daken schreeuwen waarom dit zo ongelooflijk goed is. Het grote verschil is dat het hectische geluid van A Social Grace me meer doet. Into The Everflow doet zijn titel wel echt eer aan. Je komt snel in een flow, maar heeft misschien te vaak wat saaie momenten die redelijk lang aanhouden. Toch is de muziek weer gevuld met subliem gitaarspel en de geweldige zang van Buddy Lackey. Hoe Out Of Mind gezongen is, mag gerust legendarisch genoemd worden. het is onmogelijk om favorieten te kiezen, want je valt van de ene in de andere verbazing. Is dit trouwens zo ingewikkeld dat dit nooit helemaal aangeslagen is bij het grote publiek? Doorgaans kan ik niks met het genre, omdat het zo afstandelijk is/voelt, maar ook dit album zuigt je als het ware erin. Tamelijk briljant weer dit.


Tussenstand:

1. A Social Grace
2. Into The Everflow

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 08:15 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 08:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.