Solution - Runaway (1982)

Niet hun beste werk, wel een redelijke plaat

Vergeleken met "Cordon Bleu" en "Fully Interlocking" is dit een dramatisch album .

Wat een Roxy Music-achtige hoes !!!

Dat is het enige positieve aan dit album!

Hier ben ik dus bij weggerend. Luister voor het betere werk naar album 1,2,3,4. (of zie ze op de DVD)

Ik beluisterde de LP destijds uitvoerig in de platenzaak, ik vond er niks aan, maar kocht em toch. Ik dacht dat de plaat vanzelf zou groeien en tenslotte had ik veel lovende kritieken over de band gelezen. Nou, ik vind er nog steeds niks aan. Hahaha.

Tja, weer een krampachtige poging om te overleven in de snel veranderende jaren 80. Nog wel door een klasseband die beduidend meer in hun mars had dan lichtvoetige poprockdeuntjes als dit te produceren. Leuk als niksaandehandbehangetje en daar bleef het helaas bij. Toch nog een voldoende voor de bemoeienissen van Harry Hardholt en wijlen Jim Capaldi.

Nou, toch vond ik dit echt niet zo'n slecht album.. Toegegeven, het had niets meer te maken met de Solution van Fully Interlocking en Cordon Bleu, maar toch, niet verkeerd. Prima popmuziek. Hoogtepunten (althans voor mij): Move On, Bad Breaks en Down Hearted.

Het verschil met eerder werk kan niet groter zijn. Die veranderende richting werd al ingezet op It´s Only Just Begun, met veel opgewekte fusionpop. En omdat lange, uitgesponnen nummers vol solo´s vooral not done waren in die tijd, werd de sound aangepast. In plaats van instrumentale nummers werd gekozen voor een popalbum en zó verkeerd viel dat eigenlijk helemaal niet uit. Want er zijn ergere albums in het genre verschenen. Alleen jammer dat die koerswijziging toch niet het gehoopte succes opleverde en was het na dit album over & uit met Solution. Solution werd helaas ingehaald door de tijd.

Ik heb deze nog op LP, maar nooit de noodzaak ervan ingezien om deze op CD te vervangen. Dat geeft eigenlijk wel aardig de status weer die dit album voor mij heeft: op zich niet onaardige poprock, die, op zichzelf beschouwd, er best mee door kan.
Maar met zo'n groepsnaam ga je natuurlijk onvermijdelijk vergelijken met het voorgaande werk. En ja, dan valt dit gewoon vies tegen. Inderdaad, het was 1983, en de uitgesponnen, veelal instrumentale tracks die Solution in de jaren zeventig maakte, kon toen echt niet meer vanwege te stoffig en oubollig.

En omdat zang nooit het sterkste punt is geweest van Solution, werd er een gastzanger bijgehaald in de vorm van voormalige Traffic-drummer (!) Jim Capaldi. Het leverde de band met het niet onaardige Runaway zowaar een bescheiden single-hit op, de enige echte die ze gehad hebben. Downhearted was de terechte tweede single, maar die flopte.

In de vorm van Move on, Bad breaks en Evil love kent dit album nog een paar aardige poprock-nummers, maar de andere nummers zijn ronduit saai. Vijf van de acht nummers die 'wel aardig zijn', dus ik twijfel tussen 2,5 en 3 sterren. Vooruit, omdat je een plaat als een op zichzelf staand werkstuk moet beschouwen zonder de context, geef ik ze het voordeel van de twijfel.

Enige nuance mijnerzijds is hier op z'n plaats. Van alle Solution albums vind ik "Runaway" nog steeds de minste. Het woord dramatisch zal ik nu niet meer durven uitspreken. Daarvoor is Solution mij te dierbaar. Ik geef 3***. Zeker geen maximale score maar toch een krappe voldoende. Uit liefde en respect en als dank voor alle te gekke concerten die ik van Solution heb bezocht.