Ik heb deze nog op LP, maar nooit de noodzaak ervan ingezien om deze op CD te vervangen. Dat geeft eigenlijk wel aardig de status weer die dit album voor mij heeft: op zich niet onaardige poprock, die, op zichzelf beschouwd, er best mee door kan.
Maar met zo'n groepsnaam ga je natuurlijk onvermijdelijk vergelijken met het voorgaande werk. En ja, dan valt dit gewoon vies tegen. Inderdaad, het was 1983, en de uitgesponnen, veelal instrumentale tracks die Solution in de jaren zeventig maakte, kon toen echt niet meer vanwege te stoffig en oubollig.
En omdat zang nooit het sterkste punt is geweest van Solution, werd er een gastzanger bijgehaald in de vorm van voormalige Traffic-drummer (!) Jim Capaldi. Het leverde de band met het niet onaardige Runaway zowaar een bescheiden single-hit op, de enige echte die ze gehad hebben. Downhearted was de terechte tweede single, maar die flopte.
In de vorm van Move on, Bad breaks en Evil love kent dit album nog een paar aardige poprock-nummers, maar de andere nummers zijn ronduit saai. Vijf van de acht nummers die 'wel aardig zijn', dus ik twijfel tussen 2,5 en 3 sterren. Vooruit, omdat je een plaat als een op zichzelf staand werkstuk moet beschouwen zonder de context, geef ik ze het voordeel van de twijfel.