Crime & The City Solution - Room of Lights (1986)
mijn stem
42 stemmen
Australië
Rock
Label: Mute
-
Right Man, Wrong Man (4:20)
-
No Money, No Honey (3:50)
-
Hey Sinkiller (4:08)
-
Six Bells Chime (5:40)
-
Adventure (3:25)
-
Untouchable (5:15)
-
The Brother Song (3:35)
-
Her Room of Lights (For Lisa) (3:51)
-
Rose Blue * (4:53)
-
The Coal Train * (6:00)
-
Five Stone Walls * (4:22)
-
The Wailing Wall * (5:33)
-
Trouble Come This Morning * (4:33)
-
The Dangling Man * (4:06)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur:
34:04
(1:03:31)
0
geplaatst: 16 december 2006, 00:07 uur
Wat is Six Bells Chime toch een mooi nummer. Zit ook in de film "Der Himmel Uber Berlin". Voor de Nick Cave fans is dit album een aanrader; spelen ook leden van The Birthday Party in deze band; het stemgeluid ligt ook erg dicht bij dat van Cave. Volgens mij is dit album niet echt bekend; is nog niet voor gestemd; ook de andere albums zijn aanraders, maar persoonlijk spreekt mij dit album het meeste aan.
0
skyline
geplaatst: 6 december 2007, 12:37 uur
5 van de 6 "extra" nummers (excl. dangling man) komen van de mini-lp Just South of Heaven uit 1985. Fijn dat bij de uitgave van de ceedee van RoL deze plaat werd meegenomen want ijzersterk.
Ook fijn was de recensie destijds in OOR, and I quote:
"Wanhoop, melancholie en de romantiek van de eenzaamheid zijn de thema's die de koers aangeven, bovenal vertolkt door Simon Bonney's vocalen. Deze verhaalt op gekwelde wijze van de misère en onvervulde verlangens die van het leven een bij tijd en wijle moeilijk begaanbaar pad maken"
Gelijk kopen natuurlijk. Onniedan.
De feestelijke bijdrage van het nummer The Dangling Man is de slagroom op de taart, gezien het opmerkelijke feit dat dit waarschijnlijk het enige nummer is dat ik ken dat de onmetelijke duisternis (en droefenis) van Joy Division's "The Eternal" kan evenaren. Waarvoor hulde.
Er zijn trouwens misschien nog wel een of twee olijke Sigur Ros deunen die bij eerder genoemde inktzwarte gaten in de buurt komen. Maar da's misschien meer wat voor op 't forum.
Ook fijn was de recensie destijds in OOR, and I quote:
"Wanhoop, melancholie en de romantiek van de eenzaamheid zijn de thema's die de koers aangeven, bovenal vertolkt door Simon Bonney's vocalen. Deze verhaalt op gekwelde wijze van de misère en onvervulde verlangens die van het leven een bij tijd en wijle moeilijk begaanbaar pad maken"
Gelijk kopen natuurlijk. Onniedan.
De feestelijke bijdrage van het nummer The Dangling Man is de slagroom op de taart, gezien het opmerkelijke feit dat dit waarschijnlijk het enige nummer is dat ik ken dat de onmetelijke duisternis (en droefenis) van Joy Division's "The Eternal" kan evenaren. Waarvoor hulde.
Er zijn trouwens misschien nog wel een of twee olijke Sigur Ros deunen die bij eerder genoemde inktzwarte gaten in de buurt komen. Maar da's misschien meer wat voor op 't forum.
0
geplaatst: 15 augustus 2011, 01:48 uur
De periode met Epic Soundtracks en Rowland S. Howard blijkt wel voor mij de mooiste tijd.
Heeft hier nog de duisternis van een Nick Cave.
Niet vreemd met beide hun roots in The Birthday Party.
Heeft hier nog de duisternis van een Nick Cave.
Niet vreemd met beide hun roots in The Birthday Party.
* denotes required fields.
* denotes required fields.