Duo X - In Gedachten Zie Ik 't Kerkje Weer (1969)

Pierre Kartner enkele jaren voor zijn doorbraak. Annie de Reuver enkele jaren na haar uitbraak. Een degelijke plaat met prachtige melancholieke liedjes, maar ook met een aantal dubieuze tracks.
In Gedachten Zie Ik 't Kerkje Weer plaatst ons meteen al in de Tweede Wereldoorlog en gaat over die dramatische dag dat de kerk van Elst (bij Nijmegen) door de Luftwaffe werd gebombardeerd. Een ingrijpende gebeurtenis voor kleine Pierre.
Annie de Reuver is op haar geilst in Wanneer Kom Jij Daar Weer. Waar 'Daar' is moge duidelijk zijn. Ja Samen Met Jou is in vergelijking met voorgaand nummer wat subtieler maar laat ook weinig te raden over, net als Woorden Zijn Niet Altijd Genoeg Voor Mij.
Al deze dubbelzinnige liedjes van Annie (niet te verwisselen met de patatbakster van de Paganinilaan te Assen) lieten het album kantelen naar een dubieus niveau.
Filosofische stukken van Pierre kregen daardoor weinig aandacht. Kijk In Mijn Ogen, het existentialistische Waarom Ben Jij en andere chansons vielen buiten de boot. Dat is mede een van de belangrijkste oorzaken dat dit album een beetje vergeten is, tot opluchting van Pierre.
Een vervolgalbum is mede vanwege het gebrek aan succes nooit gemaakt. Het voorstel van Annie om voor het tweede album haar bijdragen al masturberend in te zingen deed hem definitief van het voornemen afzien.

Dat op datzelfde moment Pierre dat idee voor veel geld doorverkocht aan Serge Gainsbourg doet aan het wijze besluit niets af. Het is ook maar de vraag of Annie dezelfde talenten had als Jane Birkin.

Een wat onbegrepen album uiteindeljjk.
De pinkstergemeente liep er aanvankelijk voor warm, maar deinsden uiteindelijk terug voor de wat vage visie die werd gehanteert.
Eenzaam Is Onder Een Brug Van Parijs gaat duidelijk over drugsgebruik ( dealen en gebruiken ) en van Kijk In M'n Ogen ( duidelijk over klaarkomen tijdens de daad.) werd er al snel geconcludeerd dat dit niet bepaald gericht was voor kerkelijke lieden.
Niemand Kan Ons Toch Scheiden is feitelijk een voorbode op Heroes van Bowie.
De titeltrack, waar Nlkink ons al over informeerde , heeft feitelijk een donkere inhoud.
De bange jaren 40/ 45........het wegvagen van het kerkje....een werkelijk beladen verhaal.

Een typische trip eind 60's album, waar onderwerpen als drugs, sex en oorlog perfect in het plaatje van die periode pastte.
Nederland was hier nog niet klaar voor.
Inderdaad een slecht verkopend album, maar niet helemaal terecht m.i.

Ik heb hier trouwens nog een zeldzaam exemplaar van. Van die eerste persing met de reprise van liedje 3, waarbij de titel is getransformeerd in 'eenzaam is nog steeds de brug verlicht'. In dat nummer is de Parissienne overleden aan morfine en absinth, misbruikt door een sergeant van het vreemdelingenregioen en enkel gekleed in een linnen jurk. Een verfrommelde novelle van Flaubert in haar hand. Hemeltergend mooi.

Jeetje ! Wat een geweldig bezit !!!

Ik zou 'm in een kluis bewaren.

Mazzelaar ! en wat een geweldige reprise.

Dit album is inderdaad een onderbelicht meesterwerk. Daar moet dringend een geremasterde versie van komen met bonustracks (wie weet welke parels er nog te ontdekken zijn).

Ken het album niet, helaas. Zoiets zou je nu eens moeten vinden tussen die Nederlandstalige meuk in al die ongesorteerde bakken op beurzen, vrijmarkten en aanverwante verkooppunten.
Het mag eigenlijk niet maar ik geef alvast 3 sterren. Puur voor de titels van de liedjes. Kordater en krachtiger kunnen complexe gevoelens niet in woord uitgedrukt worden.

Niemand Kan Ons Toch Scheiden, Blijf Bij Mij, en In Gedachten Zie Ik 't Kerkje Weer