Dead Boys - Young, Loud and Snotty (1977)

Afkomstig uit Cleveland, Ohio, debuteerde dit vijftal in oktober 1977 met Young, Loud and Snotty, dat in Nederland via Philips verscheen.
Met de oren van zijn Dead Boys weliswaar niet bijster origineel of snel of op andere wijze afwijkend van de punkmodus van 1977. Maar de tien nummers klinken smerig, de vocalen van Stiv Bators (Steven Bator) rauw, de composities zitten goed in elkaar én de groep zet nadrukkelijk iets anders neer dan de landgenoten van Ramones en die van Heartbreakers met Johnny Thunders in datzelfde jaar deden. Kortom, zonder spectaculair te zijn mankeert aan dit plaatje desondanks niks: een sterk voorbeeld van de eerste golf van Amerikaanse punk.

Gezien mijn voorkeur voor sneller werk, zijn mijn favorieten Sonic Reducer, Caught with the Meat in Your Mouth, het live opgenomen Hey Little Girl en afsluiter Down in Flames met zijn chaotische break op 2/3 van het nummer.
Het album werd in 2017 door het heropgerichte Dead Boys opnieuw opgenomen. Het nog niet op MuMe geplaatste Still Snotty was het resultaat. Dat album zal ik spoedig proberen toe te voegen aan deze site.

Tenslotte twee reacties op meldingen hierboven: de geluidskwaliteit op streaming is (inmiddels?) prima, afgaande op hetgeen ik hoor bij mijn streaming platform.
De opmerking "punk maar met solo's" is een vreemde: de voorbije weken kom ik bij zo goed als elke punkband, allemaal namen van het eerste uur, wel degelijk gitaarsolo's tegen: protopunks Death en The Dictators; uit de eerste punkgolf Sex Pistols, The Saints, The Damned, The Stranglers, The Adverts, The Clash, Radiators from Space, Johnny Thunders & The Heartbreakers en The Boys.
Wie mist u in dit rijtje? Ramones. Zij zijn dus de uitzondering die de regel bevestigen dat in punk doorgaans wél gitaarsolo's klinken, zij het niet zo uitgebreid als in de "doorsnee rock" van de jaren '76-'78. Bovendien gold in punk de regel 'No Rules', die in strijd is met de regel dat "gitaarsolo's niet mogen".

Mijn reis door new wave en aanverwanten vervolgt. Ik beluister de albums achter de nummers op mijn afspeellijsten en kwam vanaf het tweede album van de Engelse Eddie & The Hot Rods. Volgende album: Stick to Me van de Londense pubrockers Graham Parker & The Rumour.