Neurosis - Honor Found in Decay (2012)

jaja, daar isie dan. erg veel zin in.

Erg benieuwd naar. Neurosis gaat niet snel teleurstellen, denk ik.
Prachtige hoes, alvast!

Ah daar is ie dan eindelijk. Toch wel de release waar ik dit jaar het meest naar heb uitgekeken en eentje waar ik veel van verwacht. At the Well zat iig al in hun live set van vorig jaar (net als het nummer Killing Elk wat ik hier niet terug zie). Goed nummer, maar live is toch weer anders als een studioversie op plaat.

Dit zal nog wel een late kandidaat voor een eindejaarslijstje worden, zeker? 't Zal er weer om spannen, alles wat ik ken van Neurosis, is erg goed tot bijzonder, en ik ken nog lang niet alles. Dus als ik even tijd heb, weet ik weer wat te doen..

Zo, goed nieuws. Werd eens tijd ook. Hopelijk ook een nieuwe tour erbij en ik ben helemaal gelukkig!

Als Neurosis de verwachtingen ook maar enigszins waarmaakt gaat dit één van de dé releases van het jaar worden. We zullen zien

At The Well is in ieder geval al een geweldig nummer.

En inmiddels is We All Rage In Gold ook al te beluisteren. Dit wordt volgens mij een hele mooie plaat.

Ik twijfel nog, ik vind de track 'we all rage in gold' inspiratieloos klinken, toen hij begon schoot direct een nummer van GTTR in mijn hoofd. Misschien omdat we verwend zijn met al die prachtige releases deze maand, maar momenteel is het maar zozo...

Ideaal, op deze regenachtige dag de nieuwe Neurosis beluisteren en dan 'Casting of the Ages' als begeleidende onweersbui.

Net voor de eerste keer beluisterd en ik vond hem goed. Albums van Neurosis hebben natuurlijk meer luisterbeurten nodig om te bezinken. At The Well is een nummer wat ik vorige maand al had gehoord, dit is op dit moment mijn favoriet. Op sommige momenten heb ik het idee dat het iets te langdradig is.

At the Well is erg goed, moest er even inkomen maar ze flikken het weer om een heerlijke sfeer neer te zetten. Casting of the Ages is echt fantastisch!! Geweldige sound en de vocals van de heren pakken voor mijn gevoel weer wat beter uit dan op Given to the rising, die ik na de eerdere successen een beetje vond tegenvallen.

Klinkt na één luisterbeurt vertrouwd qua geluid en kwaliteit. Heerlijke zware metal met wat originele elementen in de vorm van bij metal ongebruikelijke instrumenten en natuurlijk fantastische vocalen. Zoals we van deze band gewend zijn dus. Nog een paar luisterbeurten en dan weet ik beter hóe goed het precies is.

En hij is nog niet eens uit.

Ga je 'm ook kopen, Niels? Ja toch?

Je bent zelf uit.

Wie sjel sie. In elk geval niet direct, want ik heb veel van de andere CD's van deze band nog niet eens. En die wil ik eerst hebben Zijn zo duur, die metalalbums...

Ik ga hem nog niet kopen, ik wacht totdat hij wat goedkoper wordt. In het geval van Neurosis kan dat even duren.

Ik vond het een goede plaat maar ik werd er ook niet door weggeblazen, op At The Well na. Dat nummer bouwt op op een meesterlijke manier zoals Neurosis dat alleen maar kan. Maar hij gaat natuurlijk nog vaker langskomen.

My Heart for Deliverance vind ik ook echt een topper trouwens, wat een geweldig nummer zeg qua sfeer en intensiteit, hoog niveau weer!

My Heart for Deliverance is zelfs van het niveau 'veel mooier gaat muziek niet worden', die tweede helft Daar raak ik gewoon van in extase. Neurosis maakt de verwachtingen ook verder ruimschoots waar met dit album, wat betekent dat het album gewoon schitterend is. Geweldig gebruik van details ook weer, het ene kippenvelmoment na het andere. Genieten van begin tot eind. En dan heb ik hem nog niet eens zo vaak gehoord, het kan dus alleen nog maar beter worden

At the Well inmiddels wel in top 5 beste Neurosis nummers wat mij betreft!! Damn wat een briljant nummer..

Niet bepaald een verrassend album. Alle nummers lijken nogal op elkaar en ik hoor nog geen originele en experimentele vondsten. Toch kan ik hier nu al een hoog cijfer voor gegeven, omdat het als geheel fijn wegluistert (klinkt misschien niet heel positief voor een album van Neurosis) en het enkele klassieke meeslepende outro's kent. En meestal moet Neurosis wat groeien, dus lager dan 4* lijkt me te weinig, al zou ik zonder dit in het achterhoofd te hebben waarschijnlijk 3,5* geven.

Ik voel het nog niet zo. De band lijkt dit keer minder bezig te zijn met de apcalyptische sfeer als anders. De vergelijking met The Eye of Every Storm gaat echter ook niet op. Meer een soort logge stoner (Sleep, Melvins?) dan alles vernietigende, trance opwekkende herrie. We geven het nog wel een paar beurtjes.

Ik zou het zeker nog een aantal beurten geven ja, trance opwekkend is het namelijk zeker wel na een aantal luisterbeurten ( eerste luisterbeurt viel bij mij zelfs erg tegen, ondertussen blijkt het een geweldige plaat te zijn ) dus echt weer een groei plaat maar dat wisten we al wel van Neurosis.

Het is niet zo vernietigend als een Through Silver in Blood of Times Of Grace, maar dat hoeft wat mij betreft ook niet meer, vind het juist lekker dat ze een wat logge trage zware plaat hebben gemaakt ( die niet heel erg vernietigend is maar wel super intens )

Het is minder apocalyptisch ja, maar nog steeds ontzettend spannend. En gewoon kippenvelopwekkend af en toe.

Staat nu op luisterpaal, ga ik hem maar eens een luisterbeurt geven!!

hmm, hij pakt mij ook nog niet zo, na een luisterbeurt of 3..
Met vlagen interessant, maar niet écht intens ofzo,..

Hij kruipt binnen hier, na hem 2 weken te laten liggen om te laten rijpen, komt hij beter en beter tot gehoor. Wie weet.

Heel langzaam begint het wat te worden, het stroperige geluid trekt me wel!!

Hij heeft mij nog niet helemaal bereikt... Niet slecht, dat nooit bij deze heren, maar ik verwacht toch altijd veel en dat hoor ik (nog!) niet...

Duidelijk minder dan enkele andere platen van Neurosis, maar ach, die zijn wel van erg hoog niveau, natuurlijk. Ik heb het dan over o.a. 'Through Silver in Blood', 'Given to the Rising' en 'Enemy of the Sun'. Wat me opvalt, is het vuige gitaargeluid, opgepoetst is het zeker niet. Maar ik ben er niet kapot van, laat ons hopen dat deze plaat wat meer tijd nodig heeft om door te sijpelen.

Het gitaargeluid is inderdaad erg vuig, dit is een kenmerk van albums die door Steve Albini geproduceerd worden. Deze plaat komt bij mij ook beetje bij beetje binnen. Het hele album krijg ik niet in een keer door geluisterd maar af en toe een nummer is erg lekker. Vooral At The Well en My Heart For Deliverance zijn meesterlijk!