The Zombies - Begin Here (1965)

She's Not There is een wereldnummer!

Ow, The Zombies! She's not there!

Colin Blunstone!

Huh, staat hier geen Time of the Season op?

Is het zo vreemd dat een nummer uit 1968 niet op een plaat uit 1965 staat?

Ha, nee dat is niet vreemd natuurlijk!

Ik heb ontdekt waar het nummer wél opstaat. Ik heb nooit geweten dat deze band nog redelijk veel albums heeft gemaakt!

Superieure beatgroup! En niet alleen om She's Not There!
Werden in de serie "OneHitWonders" als one hit wonder bestempeld en vonden dit nog best ook. Ze werkten zelfs nog enthousiast mee, de schatten, met Rod Argent voorop.
Die legde uit hoe het nummer in elkaar stak en Colin Bluntstone vertelde dat hij het op concerten in twee versies zong: de Zombie- of de Santana-versie naar gelang het werd verlangd.
Nu zijn oa 'Blue Cheer' en 'Frijid Pink' secondhandonehitwonders door mij genoemd, want hit met hit van onehitwonder (resp. Eddie Cochran en The Animals), nu zoek ik nog een naam voor het unieke geval Colin Bluntstone, die op afroep zowel zijn onehitwonders-hit als de secondhandonehitwonders-hit zingt!

'Summertime' moet toch even vermeld worden. Van de vele Gershwin versies die ik ken springen deze en die van de Brainbox er toch wel uit.

Leuk speels album dat nog vol in de beattraditie staat, terwijl de sunshine pop van Odyssey & Oracle ook al terug te horen in nummer als Summertime en She's Not There.

De bluesnummers op hun debuutalbum komen op mij geforceerd over. Niet Blunstone's sterkste punt. Na het album begint het pas echt voor mij met al die sublieme singles en b-kantjes. Vreemd dat die prachtige liedjes zo weinig impact hadden.

Genoeg impact om de "Baroque n' Roll" van de Left Banke te inspireren......

Weer wat geleerd! Dat wist ik dus niet.

The Zombies is een band die ik alleen van de hitjes ken. She's Not There is daar een van. Time Of The Season is de ander. Wellicht herken ik later deze marathon wel meer liedjes. Dat zou niet voor het eerst zijn. Hier verder geen oude bekenden, al had ik verwacht Summertime wel te herkennen. Zal wel een andere Summertime zijn geweest. She's Not There is na al die jaren een parel die nog moeiteloos overeind staat. Sterk gecoverd door Santana, maar ik geef de originele versie toch wel de voorkeur. Waar The Zombies nog vaak met beat en Beatles en Beach Boys-adoratie voor de dag komen, heeft She's Not There wel heel sterk dat eigen geluid. Het klinkt heel beschaafd en heel doordacht. De wilde rock n roll van Road Runner vind ik ook erg leuk. Het is niet altijd even goed. Soms krabbel ik even achter mijn oren, maar over het algemeen zit het goed in elkaar en is het luisterbaar op heel prettige wijze. Zeker wanneer Rod Argent achter zijn orgel kruipt. Fijn ook dat de eigen songs over het algemeen de beste zijn.

Stiekem vind ik dit tot nu toe het leukste debuut dat ik van een jaren '60 beatband heb gehoord. Buiten het feit dat het covermateriaal vol overgave wordt gespeeld, klinkt de band toch beduidend rauwer dan ik had verwacht. Colin Blunstone ken ik vooral als de zanger van een paar van de mooiste Alan Parsons Project song, maar hier komt hij soms nog best rauw uit de hoek. Het eigen materiaal is sowieso ijzersterk en buiten een paar mindere momenten is het album eigenlijk echt behoorlijk goed te noemen. Verrassend goed eigenlijk.

Toen She's Not There, de eerste single van The Zombies verscheen, was ik met stomheid geslagen, zowel door de solo van Rod Argent op electrische piano, als door de zang van Colin Blunstone. Mijn broer had het plaatje gekocht, en hij draaide het af op een goede installatie, en het klonk geweldig. Dat geldt niet gelijkelijk voor dit eerste album, want dat wordt in feite ontsierd door allerlei rhythm en blues covers, die Blunstone geen eer aandoet. Om die reden draai ik dit album niet vaak en kies ik liever voor een singles-compilatie, want hun singles zijn over het algemeen zeer genietbaar, ook door het orgelspel van Rod Argent en de mooie gitaarakkoorden van Paul Atkinson. Mooiste nummers naast She's Not There zijn voor mij het prachtige Summertime, de instrumental Work'n Play en vooral het magnifieke (en zeer mooi gezongen) I Remember When I Loved Her.
Ik draaide vandaag de cd-heruitgave (1992) van Repertoire Records, met een aanvulling van 17 (!) nummers, voornamelijk singles A- en B-kantjes, het een nog mooier dan het andere. Mijn 4 sterren zijn echter voor het oorspronkelijke album.

Indication

Freakbeat ! Mijn fave Zombies nummer. Had ( ook ) op Nuggets II moeten staan .......

Las laatst een kommertaar van Blunstone dat ze baalden van de vervorming op Argent's elektrieke piano maar dat het budget op was en ze het niet meer over konden doen ...........