Colin Blunstone - Ennismore (1972)

I don't believe in miracles blijft een topper.

Deze cd(toen nog elpee) van Colin Blunstone is wat mij betreft een van ongekende schoonheid.Alle arrangementen steken goed in elkaar en de rust die de muziek overbrengt,alsmede het onmiskenbare hese stemgeluid van Colin maakt dit album een uit mijn top tien.Dit album kent geen zwakke nummers.
Ik ken 4 sterren toe

Helemaal mee eens, dit is zijn beste solo cd. I don't believe in miracles, Andorra, I want some more en How did we dare to be wrong zijn de hoogtepunten, maar de rest is ook erg sterk.

Prachtplaat van een anno 2008 blijkbaar vergeten singer-songwriter.

Berichten over Blunstone die naar NL komt (!) verplaatst naar Colin Blunstone

De enige mindere puntjes op deze klassieker zijn IMO de wat obligate rockertjes I Want Some More en Pay Me Later. De rest van de nummers zijn zonder uitzondering van onaardse schoonheid en blijven me, zelfs na 35+ jaar, meevoeren naar mooiere plaatsen dan het platte ondermaanse waar wij ons leven door moeten brengen ........ Met uitzondering van zijn gast-rol bij Alan Parsons' Old And Wise heeft Blunstone de draad van deze plaat jammergenoeg nooit meer opgepakt. Bij wijze van hoge uitzondering zou ik willen zeggen: Colin, vriend, denk eens wat kommersjeler ........

I Don't Believe in Miracles is een SUPER mooi nummer en erg tijdloos!

Ik ben toch erg geprikkeld geraakt door jullie mooie recensies.

Heb de cd maar gekocht, was alleen erg moeilijk te krijgen. Maar uiteindelijk via E-bay, in één koop met (het spijt me Droombolus!) opvolger Journey.

Jammer dat er zo te zien geen digitale remaster van afkon, maar ik verheug me er nu al op.

cd's komen uit Engeland, een bespreking zit er deze week waarschijnlijk niet meer in.....................

Goede koop musician, daar ga je geen spijt van krijgen.

Nee, dat klopt.

Ik vind het inderdaad één van de aardigere aankopen van de afgelopen periode.

Ik wist niet dat hij zelf ook akoestische gitaar speelde, ik las het in het bijgaande boekje.

En de cd is grotendeels ook opgebouwd rond het gebruik van de akoestische gitaar door Blunstone. Hij is zelfs (mede-)auteur van de meeste nummers. Terwijl zijn Zombies-maatje Rod Argent achter de knoppen zit.

Het is sowieso al een soort van Zombies reünie, met de aanwezigheid van Chris White en Hugh Grundy. De Zombies-tak wordt zelfs nog uitgebreid met Argent lid Russ Ballard.

De ietwat dromerige stem van Blunstone past prima bij deze enigszins softe rock, die nergens over de schreef gaat maar gedurende de hele plaat wel aangenaam blijft klinken.

Zonder overigens nergens zo glad als een aal te worden zoals op Old & wise van The Alan Parsons project, waar Colin Blunstone ook zingt, zoals bekend.

Met als uitschieters toch Andorra en How could we dare to be wrong.

Laten we hopen, dat de belangstelling voor deze vorm van (zal ik het maar oude rock noemen?) muziek blijft bestaan, als heerlijke oase tussen alle andere geweld.

Dat zijn inderdaad ook mijn favoriete nummers. Ik hoop dat dit album eens opnieuw uitgebracht gaat worden, liefst geremastered. HIj is via de reguliere handel helaas bijna niet meer te krijgen.

Geen probleem hoor, maar als boetedoening ben je nu wel verplicht One Year ook aan te schaffen.........

Loop je binnen no time ook hele dagen te zingen:

No use pretendin'
I've known for a long time
Your love has ended
Caroline goodbye, Caroline goodbye

Ik zal is kijken, eerst nog eens naar die opvolger luisteren. Maar Say you don't mind én Caroline goodbye heb ik ook op een Greatest hits van Blunstone. Die zijn inderdaad ook niet onaardig!

In de eerste opzet van The Zombies was Rod Argent de zanger en Blunstone zou gitaar gaan spelen ....... het is uiteindelijk iets anders gelopen .....

En gelukkig maar,want we weten allemaal(denk ik)dat de stem van Colin beter is dan die van Rod Argent.Wie had er dan keyboards moeten spelen?

I Want Some More .

Enorm lang afgevraagd hoe dat nummer heette en van wie het was. Blij mee!

Had het dan aan mij gevraagd.

hier nog 1

Ik vind deze opvolger nog een tikkeltje beter dan het debuut. De arrangementen vind ik hier beter bij de nummers passen. Misschien omdat ze net iets minder op de voorgrond treden. Blunstone zingt ook net wat verfijnder.

Eindelijk eens een remaster in laten vliegen .....

One Year ken ik nog niet, maar dit album was voor mij onlangs een ontdekking. Het is prachtig van geluid (de bas, drums en toetsen vond ik spectaculair klinken) en de meeste nummers zijn van van een grote schoonheid. Alleen de rockende nummers vind ik wat minder, zoals Droombolus hierboven al opmerkte. Daarom van mij net geen volle mep.

How Could We Dare To Be Wrong....allemachtig wat een prachtig lied...

Dat zijn nou juist mijn favorieten. "I want some more" is al tijden één van mijn meest gedraaide zomerplaatjes. Heerlijk en vrolijk en een prachtige stem.