Tom McRae - From the Lowlands (2012)

Tom McRae staat altijd garant voor mooie, gevoelige nummers op prachtige wijze gezongen.
Voeg daar vaak een bezwerende muzikale begeleiding bij en elk album opnieuw kan ik dan weer concluderen dat het een artiest is die blijkbaar geen wanproducten aflevert, of vooruit: wat mindere albums. Elke keer kom ik dan ook op dezelfde score uit. Er is te weinig onderscheid in 's mans werk.

From the Lowlands is wederom een juweeltje en klinkt redelijk sober waardoor alle aandacht weer volop naar de stem van McRae kan gaan. Een stem die op verhalende wijze weer van alles voor het voetlicht werpt. Het is knap zoals hij er voor kan zorgen dat je helemaal in hem opgaat; je aan zijn lippen hangt als het ware. Alsof hij je met z'n gitaar bij jou in de woonkamer toezingt. Jij en Tom helemaal alleen en alles wat je dan nog kunt is ademloos luisteren.
Er zijn er maar weinig die dat gevoel bij mij weten op te roepen. Tom kan het.
Als je dan ook dat vreselijke Sloop John B (ja, ik ben niet zo'n Beach Boys liefhebber) weet om te toveren tot een versie waar ik prima mee kan leven dan heb je klasse (maar toegeven: ik vind het het minste nummer van dit album).

En dat is Tom McRae, evenals dit Alphabet of Hurricanes Part 2: pure klasse en het neigt aardig naar dat fantastische debuut door de sobere aanpak!

Ik schaam me als groot Tom McRae fan! Wist niet dat er iets nieuws aan zat te komen. Super goed nieuws. Ik was op jouw Last.fm een reactie aan het tikken toen ik onbekende nummers van Tom voorbij zag komen bij je 'recent tracks'.. Toen dacht ik; 'WTF'. Of woorden van gelijke strekking. En dus direct door naar MuMe. En ja hoor; aeRo weer! En wat nou; 'mindere albums? Gelukkig corrigeer je jezelf weer direct in de navolgende zin

Ik heb Tom al erg vaak live gezien. Zó geweldig! Zó mooi! Zijn stem, de begeleiding in combinatie met gitaar, cello en viool. Het charisma van de heren op het podium (Oli Kraus de Cellist is zoó goed). En niet te vergeten; de teksten. Wat mij opvalt is dat hij in zijn - inmiddels rijke oeuvre - erg vaak water gebruikt als thema. Tom is als zoon van predikant (zowel vader als moeder) in de kerk begonnen met zingen en is later afgestudeerd als politicoloog. Die achtergrond draagt volgens mij bij aan een interessante kijk op het leven en komt er zo'n geweldige muziek uit zijn vingers... Ohh! Hebben-Hebben-Hebben

Prachtig album inderdaad en hij brengt alleen maar mooie dingen uit. Ik heb hem helaas maar 1 keer live gezien en dat was dan ook nog eens als voorprogramma van Tori Amos in Ahoy notabene. Hoog op het verlanglijstje dus en dan wel in een klein zaaltje

Aardig! Maar Ahoy is echt te groot voor Tom. Uiteraard ook voor Tori, maar goed. Tom moet je gewoon in een klein zaaltje ervaren. Enuhh, pssssst! dat kan op zeéer korte termijn. Het is dan ook hélemaal niet erg dat sommige artiesten gewoon 'klein' blijven..

Ja ik weet het maar iets te veel uit de buurt helaas.

Kweet ut! Kamp ik ook mee. Ik twijfel nog (erg om te schrijven als fan) Ik weet wat ik ga missen Maar Tom is trouw aan Nederland. Ik verwacht hem begin 2013 wel weer terug in Nederland!

zeker wederom een mooi plaatje! Tom op zijn puurst(met heel ver weg toch nog prachtige geluiden iets wat mcrae als de beste kan!), dat kan die prima

Aargh, ik loop ook weer achter de feiten aan.. 20 oktober ga ik hem weer live aanschouwen, dan moet ik toch wel op de hoogte zijn van zijn laatste materiaal.

Ik ga meteen aan de slag! Ik ben benieuwd, tot nu toe klinkt het veelbelovend.

Inmiddels heb ik het album enkele keren geluisterd..
Klinkt niet verkeerd.. Al ben ik ook nog niet heel overtuigd, ik vond deel I leuker en ook bij andere voorgaande albums haalt hij het voor mij niet helemaal.. Doet er niet veel aan af, maar ik vind dit album misschien iets te melancholisch, een beetje te veel trage niet vernieuwende nummers voor mij. Hij is een ster in rustige nummers, maar geef maar dan maar gewoon het debuutalbum.

Gisteren gezien in de Botanique in Bruxelles. Zwaar onder de indruk geraakt. Technisch, sferisch en emotioneel gezien een van de beste concerten die ik ooit heb mogen meemaken. In een tent naast de Botanique, terwijl buiten de wind stevig waaide en politiesirenes bijna onophoudelijk tadu-tadu deden, gaf Tom het concert van zijn leven. Met een loepzuivere stem, muzikaal perfect en met de nodige humor, trakteerde Tom het publiek op een onvergetelijke avond. Tom trad in z'n eentje op, zonder begeleidingsband. Prachtig om te zien hoe hij z'n loop-unit gebruikte om een extra dimensie te geven aan z'n solo performance. Door dit concert ben ik de songs die hij van dit album ten gehore bracht ook meteen meer gaan waarderen, zoals onder meer de prachtige opener 'Lately (Is) All I Know', 'Nothing On The Dry Land' en 'Fuck You, Prometheus', al staat de albumversie van deze laatste song nu ik 'm herbeluister in schril contrast met de live-uitvoering van gisteren. Ik hoop hem snel weer te zien optreden. Bij voorkeur in Belgie.

Live in Utrecht:

All that's gone