Tiamat - The Scarred People (2012)
mijn stem
20 stemmen
Zweden
Metal
Label: Napalm
-
The Scarred People (6:49)
-
Winter Dawn (4:20)
-
384 (4:32)
-
Radiant Star (3:51)
-
The Sun Also Rises (5:15)
-
Before Another Wilbury Dies (1:42)
-
Love Terrorists (5:51)
-
Messinian Letter (4:27)
-
Thunder & Lightning (4:40)
-
Tiznit (3:07)
-
The Red of the Morning Sun (4:28)
-
Born to Die * (4:42)
-
Paradise * (5:28)
-
Divided [Live] * (4:45)
-
Cain [Live] * (5:17)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
49:02
(1:09:14)
0
Sammael
geplaatst: 6 oktober 2012, 13:51 uur
Een aantal mensen vindt dat Tiamat het een beetje kwijt is geraakt na Wildhoney en A Deeper Kind of Slumber, maar ik vind het latere Tiamat-werk eigenlijk ook wel prima te beluisteren. Ben dan ook benieuwd naar dit album!
0
geplaatst: 25 oktober 2012, 19:16 uur
Zeker niet slecht, maar ook niet super. Ze zijn gewoon verder gegaan met waar ze gebleven waren, aanstekelijke liedjes schrijven.
Metal is het allang niet meer.
Metal is het allang niet meer.
0
geplaatst: 23 december 2012, 09:47 uur
Saaie bedoening dit. Het vorige album, Amanethes uit 2008, liet al een licht dalende lijn horen; deze is hier helaas doorgezet. Vooral de zanglijnen zijn erg vlak en vervelend; zanger Johan Edlund klinkt hier meer dan ooit als een halfdronken idioot die zijn teksten al mompelend en lallend eruit gooit. In de meer uptempo songs valt het nog wel mee, maar de tragere songs (en daar zijn er nogal wat van) leidt de zwakke zang tot slaapverwekkende deuntjes. Muzikaal is het ook erg dun allemaal, met weinig variatie en een gebrek aan pakkende melodielijnen. Dieptepunt is de smartlap Messinian Letter, die het misschien in de kroeg goed zal doen, maar hier behoorlijk misplaatst is. Overigens wel een gewaagde cover bij de bonustracks: Born To Die van Lana Del Rey. Dat is dan wel weer leuk.
0
geplaatst: 21 januari 2013, 18:21 uur
Ik was al afgehaakt na het fantastische ADKOS, had opeens weer (zij het ongefundeerde) hoop op een revival bij Amanethes, maar die bleef ook uit, en hier kan ik ook weinig mee. Hopelijk verrast Edlund ons nog een keer met een experiment in de toekomst, tot dan zal ik enkel ADKOS een Wildhoney af en toe een spin geven.
0
geplaatst: 18 mei 2014, 19:36 uur
Niet het beste album van Tiamat, maar persoonlijk vind ik The Sun Also Rises en The Red of the Morning Sun twee van de allerbeste en mooiste songs die ze hebben geschreven.
Vooral die laatste song is echt heerlijk donker en slepend. Tiamat op zijn best, mijns inziens.
Verder snap ik dat veel fans dit absoluut niet Tiamat's beste vinden (dat vind ik zelf ook niet).
Voorganger Amanethes vond ik zelf ook een stuk beter, en ook beter als de albums die daarvoor kwamen (Prey, Judas Christ, Skeleton Skeletron).
Gelukkig dat er altijd nog wel een páár ijzersterke songs op elk album staan, zoals hier met bovengenoemde songs het geval is (mijns inziens althans).
Vooral die laatste song is echt heerlijk donker en slepend. Tiamat op zijn best, mijns inziens.
Verder snap ik dat veel fans dit absoluut niet Tiamat's beste vinden (dat vind ik zelf ook niet).
Voorganger Amanethes vond ik zelf ook een stuk beter, en ook beter als de albums die daarvoor kwamen (Prey, Judas Christ, Skeleton Skeletron).
Gelukkig dat er altijd nog wel een páár ijzersterke songs op elk album staan, zoals hier met bovengenoemde songs het geval is (mijns inziens althans).
0
geplaatst: 17 januari 2017, 11:53 uur
Prima album van Tiamat. Fijne songs en een fijne sfeer. Mooi soms gevoelig gitaarwerk. En een hele nette productie. Ik vind het latere werk, beginnend met ADKOS, van Tiamat ook beter dan het vroegere werk. De bonus live tracks zijn geweldig.
0
geplaatst: 20 mei 2020, 13:25 uur
Zoals hierboven al wordt aangegeven, is dit niet het beste album van Tiamat. Toch heeft het zijn mooie momenten. Het opent sterk met de titeltrack tot en met 384. Daarna zakt het wat in. Er volgen namelijk enkele langzame nummers die los beschouwd best goed zijn, maar zo achter elkaar de aandacht laten verslappen. Pas bij het Sisters of Mercy-achtige Thunder & Lightning leeft het weer op.
De bonustracks, waaronder de aangrijpende Bruce Springsteen-cover Paradise, zijn goed maar maken het album wel een erg lange zit. Zo veel somberheid achter elkaar is wat veel van het goede.
Met dit materiaal had Tiamat een meesterlijke EP kunnen maken in plaats van een toch wel wat wisselvallig album.
De bonustracks, waaronder de aangrijpende Bruce Springsteen-cover Paradise, zijn goed maar maken het album wel een erg lange zit. Zo veel somberheid achter elkaar is wat veel van het goede.
Met dit materiaal had Tiamat een meesterlijke EP kunnen maken in plaats van een toch wel wat wisselvallig album.
0
geplaatst: 18 november 2025, 19:58 uur
james_cameron schreef:
Saaie bedoening dit. Het vorige album, Amanethes uit 2008, liet al een licht dalende lijn horen; deze is hier helaas doorgezet. Vooral de zanglijnen zijn erg vlak en vervelend; zanger Johan Edlund klinkt hier meer dan ooit als een halfdronken idioot die zijn teksten al mompelend en lallend eruit gooit. In de meer uptempo songs valt het nog wel mee, maar de tragere songs (en daar zijn er nogal wat van) leidt de zwakke zang tot slaapverwekkende deuntjes. Muzikaal is het ook erg dun allemaal, met weinig variatie en een gebrek aan pakkende melodielijnen. Dieptepunt is de smartlap Messinian Letter, die het misschien in de kroeg goed zal doen, maar hier behoorlijk misplaatst is. Overigens wel een gewaagde cover bij de bonustracks: Born To Die van Lana Del Rey. Dat is dan wel weer leuk.
Saaie bedoening dit. Het vorige album, Amanethes uit 2008, liet al een licht dalende lijn horen; deze is hier helaas doorgezet. Vooral de zanglijnen zijn erg vlak en vervelend; zanger Johan Edlund klinkt hier meer dan ooit als een halfdronken idioot die zijn teksten al mompelend en lallend eruit gooit. In de meer uptempo songs valt het nog wel mee, maar de tragere songs (en daar zijn er nogal wat van) leidt de zwakke zang tot slaapverwekkende deuntjes. Muzikaal is het ook erg dun allemaal, met weinig variatie en een gebrek aan pakkende melodielijnen. Dieptepunt is de smartlap Messinian Letter, die het misschien in de kroeg goed zal doen, maar hier behoorlijk misplaatst is. Overigens wel een gewaagde cover bij de bonustracks: Born To Die van Lana Del Rey. Dat is dan wel weer leuk.
Vind ik juist een van de beste nummers
* denotes required fields.
* denotes required fields.