Vashti Bunyan - Just Another Diamond Day (1970)

Werd in een stukje over 'free folk' (oa. Iron&Wine, Sufjan Stevens, Songs:Ohia, Joanna Newson, Mountain Goats, Animal Collective, Devendra Banhart) in de OOR aangeraden....

Korte, simpele, maar zuivere, oprechte, ontroerende liedjes... Ze gebruikte trouwens de zelfde producer als Nick Drake.

Ik heb deze, maar dan met 18 tracks i.p.v. de 15 die hier staan. Het gaat om de remaster uit 2000. Hoe dan ook zijn het prachtige, verstilde en bijna kinderlijke liedjes, die naarmate je vaker luistert aan je blijven kleven. Alleen al de hoes geeft je een fijn gevoel.

Doordat ik de comeback Lookaftering erg mooi vind, kon het beluisteren van het debuut niet achterwege blijven.
Het grote verschil in jaren tussen deze 2 albums is niet echt te merken in de nummers.
Beide albums bevatten gewoon breekbare, prachtige folk.
Beide albums verdienen dan ook evenveel sterren

Hee, zijn hier berichten verdwenen??? Ik weet toch zeker dat ik hier al wat had geschreven. Ja, ik weet zeker dat er een heleboel weg zijn, allmusic had hier ook wat geschreven namelijk, crew?

Mods zul je bedoelen

En mijn laatste bericht gaat al een tijd niet meer op: dit album vind ik net ietsje mooier dan de opvolger Lookaftering.

Dit is een van de beste platen ooit verschenen. Alle nummers zijn sterk. Zelfs de krakerige bonustracks zijn briljant (waar vind je dat nog, briljante bonustracks?). Vashti's stem klinkt zo dicht bij je dat het net is of ze naast je op de bank zit. Ik heb nog nooit meegemaakt dat ik deze cd aan iemand liet horen die er niet van onder de indruk was. Zelfs al betrof het een sympfo-fanaat. 5* is eigenlijk nog te weinig.

Soms is het erg mooi, maar na de gehele speelduur overheerst toch een beetje de melige kant van die bloemenmeisjes/kruidenthee-sfeer.

De betere softie-muziek, laat het ik dan maar zo noemen

Heb deze net binnen op cd voor het eerst. Het is idd wel softie-muziek, maar op zijn tijd vind ik dit echt prachtig. Muziek zoals dit wordt helaas niet meer gemaakt.

Dit is folk op haar best!

Haar best . Bob Dylan eerderse werk vindt ik toch beter, maar dit is ook heerlijk en mooi en vooral lief.

ik ben het met muziekfriek eens....
Niet zo'n grote fan van Bob.

Ik wel en ik ben het ook gedeeltijke met freak eens, maar dit is soms tekstueel wat te zweverig. Maar het is wel een groeialbum!

Laaste tijd komt hij toch redelijk vaak weer op de LPspeler(ja je leest het goed) gisteren de LP maar gekocht. Ik beging het steeds mooier te vinden.

Vashti is een engel op aarde neergedaald. Beste plaat ooit door een vrouw? Het zal niet veel schelen....

PJ Harvey's bring me you're love komt net wat verder in mij ogen. Maar zoveel scheelt het niet.

Guilty...

Ik zou toch graag eens terug in de tijd willen gaan om Vashti eens een fijne knuffel te geven. Mooie, lieflijke en soms mierzoete liedjes, ietwat kort allemaal waardoor de beklijving soms wegblijft (ik vind denk ik niet toevallig de wat langere songs Timothy Grub en Jog Along Bess behorend tot het betere werk), maar de sfeer op de plaat blijft altijd heerlijk relaxed en snoezig (dat woord moet terug hip worden!).

3,5*.

Qua consistentie is dit mijns inziens een van de beste albums ooit gemaakt. De nummers passen in elkaar, zijn tijdloos en de hoge ijle zang van Bunyan maakt het helemaal af. Ook complimenten voor de arrangementen van Robert Kirby die later ook briljant werk zou afleveren met Nick Drake. Laten we ook Joe Boyd niet vergeten, die dit album perfect gemixt heeft.

Maar toch een 4,5 in plaats van een vijf vanwege het ietwat zoetige gehalte van de plaat. Door de nummers over het boerenbestaan en het lieflijke leven blijven er toch wat aspecten van datzelfde leven onderbelicht.

Overigens is er ook nog een versie verschenen van dit album in 2000 op het label Spinney; een editie die ik in Nederland vaker ben tegengekomen dan de nieuwere uitgave van Discristina Stair. De bonusnummer op de Spinney-editie zijn ook anders.

Prachtig ingetogen plaatje vol liefdelijke feel good liedjes.

4 sterren

Ik vind haar zacht zingen behoorlijk irritant.
Als ze de T uitspreekt klinkt het zo ... bah!

Dit is folk in zijn puurste vorm. Mooie luisterliedjes vergezeld van lieve instrumenten. Soms vind ik het allemaal wel heel erg lief er aan toe gaan. Maar dat mag de pret niet drukken. Dit is een mooi eerste uitstapje in de geschiedenis van folk muziek

Heel charmant plaatje dat de zon toch altijd een heel klein beetje doet schijnen. Alleen gaat het er soms wel een stukske over, neem nu dat Altijd is kortjakje ziek-gedoe in 'Lily Pond' - toch wel iets te veel van het goede. Maar voor de rest vind ik dit best wel genietbaar, hoewel ik me goed kan inbeelden dat de overdreven lieflijkheid menigeen kan storen.

Wat een plaat!

Echt een beetje een vrouwelijk equivalent van Nick Drake te noemen. Misschien ook mede doordat ze dezelfde string-arrangeur op deze plaat heeft als Nick Drake had bij Five Leaves Left. Door de hoge intiemheid heeft het echter meer gelijkenis met Pink Moon. Zeer spijtig dat dit niet goed door het publiek begrepen werd, net als Nick Drake destijds. Ze maakten allebei diepe, serene muziek. Maar door het onbegrip tegenover deze breekbare houding hebben de twee artiesten het allebei opgegeven. Gelukkig bleef Vashti tenminste wel leven en kan ze nu van de inmiddels hoge waardering genieten. Misschien omdat ze wat makkelijker van kleine dingen kon genieten in het leven, zoals je in deze plaat lijkt te kunnen horen. Hier is trouwens een mooi interview artikel over het album.

En nog een mede aanbidder . John Doe ga zeker ook some things just stick to your mind luisteren met alle demos uit deze tijd.

will do.

Ik heb er onlangs nummers via YouTube van beluisterd. Het klinkt erg soft en eenvoudig (zulke muziek draai ik enkel 's avonds laat) maar ook sfeervol en charmant. Inderdaad de vrouwelijke tegenhanger van Nick Drake zoals John Doe terecht opmerkt.

Zit ook wat te klote op YouTube en heb net het nummer Diamond Day gehoord. En afgaande op dat nummer kan ik me wel vinden in de beschrijving "melige kant van die bloemenmeisjes/kruidenthee-sfeer" - aldus T.O. Maar ben er verder wel benieuwd naar moet ik zeggen.

Ik heb deze plaat nu een aantal keer beluisterd, maar ik vind het allemaal toch net iets te breekbaar en niets-aan-de-hand klinken! Desondanks nog best een fraai plaatje om te draaien zo op zijn tijd, maar ik kan hier helaas niet meer dan drie en een halve ster aan slijten!

Heeft Lily Pond nou dezelfde melodie als Altijd Is Kortjakje Ziek?

yep, dat is inderdaad dezelfde melodie

Wel grappig, maar daardoor kan ik niet normaal naar dat nummer luisteren.

haha, ik vind het daardoor juist een heel erg leuk nummer.