Japanische Kampfhörspiele - Kaputte Nackte Affen (2011)

"File under endzeitstemmungspunk" zegt het "Deunion Album"-label op de hoes van JaKa's definitief laatste album. En inderdaad, zo somber en donker als "Bravohotelcrazyhorse" en "Wenn Die Menschen Einmal Nicht Mehr Sind" zijn we ze van deze grindpunkers niet gewend. Maar zoals het bij de anarchie van een endzeitstemmung past, schiet dit album echt alle kanten uit (voor mij de sterkte, voor anderen misschien de zwakte van dit album), zowel qua sfeer/stemming, als muzikaal gezien. Een haast 43 minuten durende metal-explosie, waarbij flarden doom, death, interview-samples, thrash, koebellen, punk, techno, grind, sirenes, hardcore, grooves, en nog wat meer herrie in stukken en brokken om de oren komen gevlogen. Hierdoor kan je bij de eerste indruk het gevoel overhouden dat het aan "songwriting" ontbreekt, maar na een x-tal draaibeurten betrapte ik me erop dat ik al meermaals voluit aan het meebrullen/schreeuwen was. Het mooie aan deze multi-cocktail-explosie is dat er (ook weer op dit album) toch voldoende "ruimte" gelaten is in de muziek. Geen overwelmende "wall of sound" waar het naar lucht-, licht- en herkenningspunten snakken is, maar een heerlijke old school vibe, weliswaar in een anarcho-avantgardisch jasje. Tegenstrijdig? Misschien wel, maar misschien toch ook weer logisch voor een band die ooit ontstaan is uit een duo waarvan de snarenplukker (Klaus Nicodem) dweepte met de braziliaanse crossover-legende Ratos de Porão en de drummer (Christof Kather) hoofdzakelijk jazz, Ilse Werner en easy listening beluisterde.

Zie ook: Metal album v/d week.

Ik vind het hier en daar wel leuk, maar het blijft een beetje muziek die vooral wil opvallen. De 'zang' is wel lekker geschift, het doet soms denken aan een Duitse Halford. Sommige nummers kennen ook wel goede riffs, maar daar staat ook veel tegenover dat langs me heen glijdt. Aardige inzending.

Ben het wel met Jasper eens (behalve met de zinsnede dat het muziek is die wil opvallen). Verder vond ik het Duits hier niet in alle gevallen goed werken. Soms kwam het een beetje belachelijk op me over.
Al met al wel een aardig album om eens gehoord te hebben, maar ik verwacht niet dat ik het nog vaak ga luisteren.

3.0*

jasper1991: zelfs met de beste bedoelingen kan ik geen Halford ontdekken in de zanger hoor..
Maar eerste luisterbeurt klinkt lekker. Politiek geladen grind.

In Was wenn? en Maschinen Sprengen bijvoorbeeld? Wellicht wat vergezocht, maar ik moest hardop aan hem denken op de een of andere manier.

Geschifte groepsnaam en geschifte albumtitel voor iets over-the-top muziek met Duitse zang. Hoe de stijl ook heet, het gaat vooruit. Schitterende hoes trouwens! Weinige malen zul je twee leadzangers tegenkomen in een groep en zij zorgen voor de twee contrasterende en toch aanvullende stemmen. De muziek kan niet te ernstig bedoeld zijn maar toch hoor ik enkel toffe maar tegendraadse nummers: Cruise Missile, Statuspanik, Primaten en Ein Blutiger Vormittag. Het was even wennen.