Lloyd Cole & The Commotions - From the Hip. E.P. (1987)

Een EP waarvan de titeltrack afkomstig is van Mainstream, het derde en laatste album van LC&tC. Dat titelnummer is volgens een toenmalige recensent een klaagzang van Cole over zijn hulpeloosheid tegenover geweld en misbruik, maar je mag je afvragen of die mening op rekening van Cole of van de verteller van dit nummer moet worden geschreven. Het is in elk geval een mooi en melancholisch nummer, hoewel misschien niet echt geschikt om een grote hit te worden: het kwam in de Engelse hitlijsten dan ook niet hoger dan de 59ste plaats. Van de overige drie nummers is Please is een enigszins melig liefdesliedje ("You know I'm not your sign / But I'm not the hurting kind"), en Love your wife een wrange terugblik op een gemiste kans met verschillende laagjes solo- en tokkelgitaar, maar het echte hoogtepunt hier is Lonely mile, met een donkere Chris Isaak-achtige twangy gitaarpartij, onheilspellende drums, een verteller die zich met een gebroken hart uit de voeten moet maken, een aangesprokene ("Mister") die mij vanwege de "crossroads" uit de eerste regel onontkombaar aan de duivel van Robert Johnson doet denken, en een heel geheid trucje dat toch altijd weer werkt: de refreinregel "Anywhere but here" die bij de tweede herhaling plotseling heel climactisch een octaaf hoger wordt gezongen. Meesterlijk, en eeuwig zonde dat dit nummer geen regulier album van Cole heeft gehaald.