Warnot - His Blood Is Yours (2012)
mijn stem
1 stem
Zweden
Rock / Metal
Label: Nightmare
-
Raptures of the Deep (5:35)
-
The Crow Will Die (4:49)
-
My Darkest Hour (4:46)
-
A Late Night Dance with Death (3:39)
-
Secrets of Mythology (4:22)
-
His Blood Is Yours (5:04)
-
Rip (4:37)
-
New York (4:03)
-
The Patriot (5:19)
-
I am a Ghost (4:58)
-
The Wrong Path (5:28)
-
Sirens (5:00)
0
geplaatst: 3 september 2013, 18:47 uur
Mijn recensie voor iO Pages
Warnot is het soloproject van de Zweedse multi-instrumentalist Björn Eliassen (Cloudscape, Doctor Weird). Integraal geschreven en geproduceerd door de man zelf, kan His Blood Yours echter geen hoge verwachtingen inlossen. Dit is powermetal in de stijl van Symphony X, zowel instrumentaal als wat betreft de zangprestaties, maar kan niet tippen aan de prestaties van voorgenoemde.
Indrukwekkend is wel de lijst gastzangers en –zangeressen. Eliassen wordt hier vergezeld van maar liefst vijf mannen en twee vrouwen. De plaat is bijzonder duister en gotisch, maar kan deze sfeer moeilijk vertalen naar een aantrekkelijke luisterervaring. Ondanks het feit dat de composities barsten van uitmuntend technisch vakmanschap, komt het geheel steriel over. De machinale dubbele basdrum zit hier voor een groot stuk tussen. Het potentieel zit er in en de af te leggen weg is niet al te lang, maar om het niveau van bands als pakweg Dream Theater, Ayreon en Fates Warning te benaderen, is meer nodig.
Het is verraderlijk om in de clichévalkuilen eigen aan het genre te vervallen en hoewel de meeste songs op deze plaat aantrekkelijk beginnen en refreinen interessante theatrale, pompeuze samenzang bevat, verzeilen ze vaak in de popstructuren waar geen echte uitdagingen te vinden zijn. Het geheel is coherent, maar op basis van de inwisselbaarheid van de nummers.
Warnot is het soloproject van de Zweedse multi-instrumentalist Björn Eliassen (Cloudscape, Doctor Weird). Integraal geschreven en geproduceerd door de man zelf, kan His Blood Yours echter geen hoge verwachtingen inlossen. Dit is powermetal in de stijl van Symphony X, zowel instrumentaal als wat betreft de zangprestaties, maar kan niet tippen aan de prestaties van voorgenoemde.
Indrukwekkend is wel de lijst gastzangers en –zangeressen. Eliassen wordt hier vergezeld van maar liefst vijf mannen en twee vrouwen. De plaat is bijzonder duister en gotisch, maar kan deze sfeer moeilijk vertalen naar een aantrekkelijke luisterervaring. Ondanks het feit dat de composities barsten van uitmuntend technisch vakmanschap, komt het geheel steriel over. De machinale dubbele basdrum zit hier voor een groot stuk tussen. Het potentieel zit er in en de af te leggen weg is niet al te lang, maar om het niveau van bands als pakweg Dream Theater, Ayreon en Fates Warning te benaderen, is meer nodig.
Het is verraderlijk om in de clichévalkuilen eigen aan het genre te vervallen en hoewel de meeste songs op deze plaat aantrekkelijk beginnen en refreinen interessante theatrale, pompeuze samenzang bevat, verzeilen ze vaak in de popstructuren waar geen echte uitdagingen te vinden zijn. Het geheel is coherent, maar op basis van de inwisselbaarheid van de nummers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.