Tantara - Based on Evil (2012)

In de reviews van dit album die ik gelezen heb, kwamen zoveel Bay Area thrashbands voorbij dat ik misschien de helft daarvan kende. De boodschap was duidelijk: Tantara brengt ons niks nieuws. Echter, de retrothrash die ze op dit Based on Evil laten horen zit heel goed en afwisselend in elkaar, werkt aanstekende en het album klinkt als een klok. Alleen het laatste stuk van Prejudice of Violence, met een rij quotes van George W. Bush gevolgd door een trage solo vind ik minder interessant.
In Trapped in Bodies klinkt de zang trouwens heel erg als de James Hetfield van midden jaren '80. Zo, toch nog een andere band genoemd.

In de thrash metal mag dan al jaren geen ontwikkeling meer zitten, als er dingen zo mooi worden hergebruikt als hier dan mag de thrashrevival wat mij betreft nog wel even doorgaan.

4.0*

Wat mij betreft ook.

Ik ga wel wat meer andere namen noemen.

Deze band schijnt te bestaan uit 19 - 20 jarigen. Die moesten dus nog geboren worden toen dit soort thrash ontstond. Toch zijn ze er in geslaagd een briljante synthese te maken van de beste thrash uit die jaren. Het album werd geproduceerd door oldtimer Flemming Rasmussen, dat zal ook geholpen hebben.

Aan zijn stem te horen zou ik denken dat zanger Fredrik Bjerkø de zoon is van John Connelly (Nuclear Assault) en Sabina Classen (Holy Moses). Muzikaal leunt het daar ook wel bij aan. De ritme gitaar klinkt eerder als bij Metallica maar de riffs hebben een veel hoger mosh-gehalte. Anthrax en Exodus zullen ongetwijfeld ook bekend zijn bij deze jongens.
Maar ook Marty Friedman en Cacophony misschien, want de solo's doen dan weer vaak neo-klassiek aan.

In de jaren tachtig hadden we uit het Noorden enkele bands: Mercyful Fate, Bathory, Axe Witch en Torch. Dat was het zowat. In de jaren negentig een hoop van die black metal die me niet interesseert. Maar sinds de nieuwe eeuw begonnen is schieten nieuwe bands ginder in allerlei metal subgenres als paddenstoelen van de beste kwaliteit uit de grond. Ik kijk al uit naar de opvolger van Tantara, Based on Evil.

Destijds, in 2013, vond ik deze gasten echt ijzersterk live. Deze plaat heb ik toen regelmatig geluisterd en vooral de nummers "Based on Evil" en "Killing of Mother Earth" vond ik geweldig. Ik kende toen nog niet veel thrash, voornamelijk Megadeth en Anthrax.
Later ontdekte ik heeel veel andere thrash bands en kwam ik erachter dat Tantara eigenlijk veel van andere bands overneemt. Je hoort hier redelijk wat Metallica en Testament.

Nu dat ik de plaat na bijna 10 jaar weer eens beluister, doet het mij eigenlijk niet zoveel meer. Het zijn uitstekende muzikanten maar ze brengen gewoonweg niks nieuws. De teksten zijn ook fantastisch, maar na 2 nummers vol maatschappij kritiek heb ik het al wel gehad. Qua productie klinkt alles perfect.

Net geen voldoende. Dat komt vooral omdat de nummer soms veel te lang zijn. Speedmetal songs horen geen 6 of 7 minuten te duren. Ze blijven maar soleren en echte goede refreins zijn schaars. Dat ze kunnen spelen staat wel vast. Zanger vind ik trouwens ook matig.