Andrew Bird - Hands of Glory (2012)

Grappig! Al weer een, dit is van zijn facebook:

Een album was gewoon niet genoeg om alle muziek te presenteren dat dit jaar is opgenomen, dus op 30 oktober komt er een 'broertje' uit van "Break It Yourself". Op dat album staan 3 nieuwe liedjes en covers verschillend van Townes van Zandt tot The Handsome Family.

Leuk, ik ben benieuwd. Hij speelde If I Needed You afgelopen keer dat ie in NL was, mooi gedaan.

Aye, een hele Townes-toegift zelfs. Vond dat toen echt heel leuk, dus dat belooft wat.

Eigenlijk doet Andrew Bird het zelden verkeerd. Er zijn accentverschillen en die zorgen er voor dat het ene album beter aanslaat dan het andere.
Op dit album dat toch een verrassing is laat Bird zijn southern rock kant horen. Country invloeden en het nummer When That Helicopter Comes zou zo de nieuwe opener voor de serie True Blood kunnen worden.
Als altijd verstaat Bird zijn vak mooie nummers te schrijven en krijgt zijn viool weer de hoofdrol. Dat er nu veel covers op staan doet er verder niet toe. Hij maakt ze geheel eigen.

Ik ben gek op tussendoortjes en zeker op tussendoortjes van dit niveau. Andrew Bird brengt zijn muziek terug tot de essentie en ontroert diep.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Andrew Bird - Hands Of Glory - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Een lekker tussendoortje, met 2 wonderschone nummers aan het eind. De stripped- down versie van Orpheo is echt práchtig, en met het ruim 9 minuten durende slot is het heerlijk wegdromen.
Over een weekje zie ik dhr. Bird weer live, en ik hoop dat hij een aantal nummers van deze plaat ten gehore gaat brengen!

En dat heeft ie gedaan, maar liefst 5 stuks (nr 1,2,4,5,6). Was erg goed!

Ik vind het eigenlijk nog wel een leuke plaat met heerlijke nummers, vooral als het album begint.

Een bonusplaat bij het eerder dit jaar verschenen Break It Yourself. Ergens wel verwonderlijk, want ik vond Break It Yourself al behoorlijk aan de lange kant. Had Andrew Bird echt nog veel meer opgenomen? Ja dus, en ergens is dat ook heel goed mogelijk, want hij heeft toch al een flinke discografie.

Maar dan is dit een plaat met een aantal covers, en voor wie Bird volgt is dat ook geen verrassing. The Crown Salesman van Alpha Consumer, So Much Wine van The Handsome Family, I'm Goin' Home van Charlie Patton zijn voorbeelden van covers die ook al eerder dit jaar verschenen. Tijdens zijn concerten was er altijd tijd voor een blokje waarin Bird en zijn band rondom de microfoon een aantal covers speelden zoals If I Needed You van Townes van Zandt dat ook op deze plaat is gekomen.

Maar het begint met een nieuw liedje van Bird: het prachtige Three White Horses wat als afsluiter nog eens een keertje wordt gerecycled en uitgesponnen tot Beyond the Valley of Three White Horses. Dan is Orpheo net het tegenovergestelde: een gestripte versie van Orpheo Looks Back dat op Break It Yourself stond.

Voor de rest zijn het covers: When That Helicopter Comes van The Handsome Family, Spirograph van Alpha Consumer (band van Birds gitarist Jeremy Ylvisaker), klassieker Railroad Bill van Ramblin' Jack Elliot en het al eerder genoemde If I Needed You.

Zeggen de namen me iets? Nee, niet zoveel. Maar Bird maakt me erg nieuwsgierig naar de originelen, ook omdat hij de covers allemaal heel puur en klein brengt en er toch zijn eigen draai aan geeft. Als je het dan ook nog eens kan krijgen op mooi oranje vinyl met zwarte strepen ben ik verkocht.

Three White Horses was vrij geniaal tijdens Crossing Border in Enschede. Heerlijke opbouw en climax.

De albumversie is helaas een stuk minder. Toch een album dat de Bird fan in huis moet hebben

Eerste aanraking met Andrew Bird via dit album en dat heeft me geen enkel moment echt doen verlangen naar meer