Andrew Bird - Hands of Glory (2012)

Een lekker tussendoortje, met 2 wonderschone nummers aan het eind. De stripped- down versie van Orpheo is echt práchtig, en met het ruim 9 minuten durende slot is het heerlijk wegdromen.
Over een weekje zie ik dhr. Bird weer live, en ik hoop dat hij een aantal nummers van deze plaat ten gehore gaat brengen!

Een bonusplaat bij het eerder dit jaar verschenen Break It Yourself. Ergens wel verwonderlijk, want ik vond Break It Yourself al behoorlijk aan de lange kant. Had Andrew Bird echt nog veel meer opgenomen? Ja dus, en ergens is dat ook heel goed mogelijk, want hij heeft toch al een flinke discografie.

Maar dan is dit een plaat met een aantal covers, en voor wie Bird volgt is dat ook geen verrassing. The Crown Salesman van Alpha Consumer, So Much Wine van The Handsome Family, I'm Goin' Home van Charlie Patton zijn voorbeelden van covers die ook al eerder dit jaar verschenen. Tijdens zijn concerten was er altijd tijd voor een blokje waarin Bird en zijn band rondom de microfoon een aantal covers speelden zoals If I Needed You van Townes van Zandt dat ook op deze plaat is gekomen.

Maar het begint met een nieuw liedje van Bird: het prachtige Three White Horses wat als afsluiter nog eens een keertje wordt gerecycled en uitgesponnen tot Beyond the Valley of Three White Horses. Dan is Orpheo net het tegenovergestelde: een gestripte versie van Orpheo Looks Back dat op Break It Yourself stond.

Voor de rest zijn het covers: When That Helicopter Comes van The Handsome Family, Spirograph van Alpha Consumer (band van Birds gitarist Jeremy Ylvisaker), klassieker Railroad Bill van Ramblin' Jack Elliot en het al eerder genoemde If I Needed You.

Zeggen de namen me iets? Nee, niet zoveel. Maar Bird maakt me erg nieuwsgierig naar de originelen, ook omdat hij de covers allemaal heel puur en klein brengt en er toch zijn eigen draai aan geeft. Als je het dan ook nog eens kan krijgen op mooi oranje vinyl met zwarte strepen ben ik verkocht.