Coldplay - Live 2012 (2012)

Ach het is wat je zelf wilt. Ik heb echt kippenvel tot en met als het hele publiek de regels van the scientist mee zingt. Maar ik kan ook begrijpen dat genoeg mensen dit niet leuk vinden

Ach, in een uitverkocht openluchtstadion hoor je het bandgeluid sowieso al minder goed, dan prik ik er nog doorheen, maar als het meezingen binnendeurs gebeurt -vooral in een wat kleinere zaal- dan is dat voor mij écht een reden om te vertrekken.

Niet helemaal waar, Pink Floyd in de "vernieuwde" Kuip in Rotterdam gezien & gehoord het geluid was perfect !! Genesis met de Invisble Touch Tour (voorprogramma Paul Young) op dezelfde locatie was ook super. Het ligt er dus maar net aan hoe het geluid is ingeregeld.
Meezingen? tja.... je houd ervan of niet maar dan moet je denk zowiezo niet naar een live optreden gaan.

Dat laatste is natuurlijk onzin, het meezinggehalte bij Coldplay is haast om van te kotsen... De band zoekt er zelfs bewust naar.

Daar ben ik het echt compleet mee eens. In hun huidige liedjes zit overal wel een verplichte ooh-woo-woo of zoiets. Dat gaat op een gegeven moment echt op de zenuwen werken.

Zolang een nummer goed/leuk is, wordt het meezingen door mij ook als leuk ervaren. Vind bij Leftrightleftrightleft juist heel tof om te horen dat het publiek helemaal los gaat. Bij Live 2012 heb ik alleen nog de DVD gezien, en niet de CD gehoord, maar daar vond ik het publiek ook allerminst storend (op de beelden na dan). Vind het een beetje raar dat men hier kennelijk afknapt op het meezingen van een publiek. Als je je zo enorm kapot ergert aan mensen die op hun eigen manier genieten dan moet je niet naar een live optreden gaan waar dat gebeurd. Ga dan naar prog concerten.

Dan zeg ik toch ook niet? Meezingrefreinen werken bij concerten geweldig maar bij Coldplay zit het er echt ingebakken. Coldplay had genoeg meezingrefreinen op hun eerste albums met mooie teksten (denk maar aan The Scientist, Trouble, Yellow). Nu wordt het gedegradeerd door wat wooh en ooh's. Dat vind ik echt jammer.

Oh dat was helemaal niet specifiek op jouw bericht gericht hoor. Dat zeg je inderdaad niet. Maar het leuke is dat je die ooh's en wooh's van tevoren al weet te voorspellen, dus het principe blijft hetzelfde. Bij Coldplay weet je dat het een groot ooh-en-wooh-festijn gaat worden live, dus je eraan ergeren als je bij zo een concert zit heb je dus voornamelijk alleen jezelf mee. Blijf dan weg of stel je niet aan zou ik zeggen.

Maar mijn bericht was meer gericht op iemand een paar berichten hoger die meezingen een goede reden vond om te vertrekken.

Op "prog" concerten wordt ook genoeg mee gezongen hoor , ik krijg de indruk dat het meer een soort anti Coldplay offensief plaatsvindt, maar oké dat kan en mag op dit forum...

De beste live cd van 2012

We hebben er hier een paar dagen geleden wat van gehoord (Yellow, geloof ik), maar het publiek is echt heel hinderlijk aanwezig. Het lijkt er zelfs heel bewust te zijn ingemixt.

Laat mij nu net een grote voorstander zijn van publieksenthousiasme en -gezangen. Coldplay, en m.n. Chris Martin, is een meester in het begeesteren van zijn publiek. Love it or hate it, maar ik vind het geweldig. Zij willen echt gewoon dat de toeschouwers een fantastische avond hebben, zowel op muzikaal vlak (ze hebben echt wel geweldige nummers geschreven) als op het vlak van het échte live-gevoel, de sfeer.
'Is there anybody out there?' vind ik sowieso een zeer fijne aanmoediging, het mag eens iets anders zijn dan enkel 'I can't hear you' of 'Make some noise' (wat ze ook wel gebruiken).
Ook teksten aanpassen aan de zaal of streek waar ze spelen, is misschien gemakkelijk scoren bij het publiek, maar ach, ik klap zelf ook des te meer als een fantastisch artiest iets in het Nederlands probeert te zeggen.
Voor de sfeer krijgt dit album van mij dan ook zo goed als een 5/5.

Natuurlijk zijn er ook nog de uitvoeringen en de setlist. Ook op dat vlak scoren ze zeker een voldoende, maar toch enkele opmerkingen hierover.
- Een prachtsong als Yellow wordt hier niet echt in mijn favoriete versie gebracht. Het is allemaal iets te druk en te veel gedoe. Hier had ik veel liever een wat kalere versie gehoord. De elektrische gitaar mocht wat minder, zeker tijdens het reffrein. De 2003-versie vind ik persoonlijk beter.
- Princess of China blijft nu eenmaal een misser. Ook live ben ik er allesbehalve een voorstander van. Rihanna is nu eenmaal niet echt een gastartiest waar ik op zit te wachten.
- De kalere songs als Up in Flames en Us Against The World vind ik zeker de moeite. Dat blijven imo mooie songs.

Maar goed, over het algemeen is het wel een degelijke setlist. Er staan natuurlijk een heleboel fantastische songs niet op, maar die staan dan weer op de Live 2003. Het is dus een quasi-ideale aanvulling op de eerdere live-cd/dvd.
3,5/5

Live 2012 is voor mij een goede live-registratie van een band, die (jammer genoeg) een heleboel veranderd is sinds ze in 2000 het prachtige Parachutes op ons hebben losgelaten. Mylo Xyloto was en is het minste album van de band, maar ik kon het, in tegenstelling tot velen, wel nog verteren. Ik word namelijk wel vrolijk bij het luisteren van songs als Charlie Brown en Hurts Like Heaven.
Ik hoop op een nieuwe wending, namelijk terug wat meer naar de roots, maar ook in het meer poppy genre bewijst Coldplay dat het een zeer goede band is.

De meest overbodige live CD van 2012.

Overbodig? Dat zeg je toch meestal alleen tegen bands die zoveel live albums uitbrengen dat de volgende eigenlijk vrijwel niets toevoegt? Lijkt me hier niet het geval aangezien Coldplay wat dat betreft nog niet uitgemolken wordt.

Inderdaad. De fans riepen al vanaf 2005 om een nieuwe live-dvd. Deze is nu pas gekomen, 7 jaar later. En totaal verschillend van een eerdere live-DVD. Niet echt onnodig nee.

Hurts Like Heaven is live zeer gaaf. The Scientist daar zijn bands van tegenwoordig jaloers op, Moet je maar eens zien wat er allemaal met dat nummer gebeurt is (slechte hardcore remix). Afsluiter Every Teardrop Is A Waterfall vind ik het beste Coldplay liedje van de cd. Maar je moet idd van deze muziek houden

Coldplay slaagt er volgens mij met deze kleurrijke show in afstand te doen van het nogal saaie imago. Onverwacht mooie en spectaculaire liveshow met een band in topvorm.

Ja dit album klinkt geweldig, ondanks dat ik hun Mylo album niet zo aantrekkelijk klonk.
Dit is een live album van een band op top niveau, en dat hoor je en voel je.

Prachtig in beeld gebrachte verzameling van concerten met een boeiende kijk in het wel en wee van de band. Chris Martin zingt onnavolgbaar goed maar moet enkel het onderspit delven tegen het virtuoze gitaarwerk van meneer Buckland! Deze bewijst maar weer dat het niet meer de piano is die de grootste troef is van de sound van Coldplay maar zijn kunde met de gitaar.

Voortreffelijk over de hele lijn!

Prima dat je het goed vind natuurlijk, ik moet ook eerlijk zeggen dat dit een erg goede live registratie is, maar om het gitaarwerk van meneer Buckland nou als "virtuoos" te bestempelen gaat me wat ver. Wat zeg ik, volgens mij kan hij nog niet eens een fatsoenlijke solo spelen.

Voor een euro gescoord in de kringloop . Ik weet het nooit zo met Coldplay. Het blijft voor mij de Mac Donalds onder de muziek. Op het moment van trek volstaat het ,maar na afloop duik ik altijd de kast in om dat onbevredigende gevoel kwijt te raken. Op deze live cd schieten de meezingmomenten om de hersens . Dat is misschien leuk als je erbij bent , maar nu stoort het mij nog al. Vooral de oeh en ah-ah 's irriteren mij inderdaad mateloos. Ik moet de DVD nog bekijken maar iets weerhoudt me daarvan. Voor de rest steekt het aardig in elkaar maar de volksmennerij van Chris Martin haalt hier toch wel een vol punt af. 2 en halve ster.

Een slecht klinkend concert. De zang klinkt vaak weggedrukt en zwak. Ook het verkeer gebruik van de kopstem werkt voor mij ook niet. En dan continu het publiek door de muziek heen.
Nee, ze hebben het echt wel beter gedaan.