Paul McCartney - All the Best! (1987)

Heerlijke, zoetsappige muziek. Een hoop jeugherinneringen komen weer boven als ik dit luister. Ik zong altijd Once upon a long ago als Bonze poken aai longeko omdat ik nog geen Engels kon (en slechthorend ben). Daar werd ik altijd om uitgelachen...

Dit is gewoon simpelweg geweldige muziek. Sommige van de latere nummers zijn dan net iets té, maar over het algemeen valt er weinig te klagen. Tof schijfje, dit!

Toch maar meegenomen voor €6,- uit Fame.
Combinatie van jeugdsentiment en goede muziek.

Ik heb 'm eindelijk gezien op Ebay, die 20-tracks versie.
Volgens mij is dat een cd-versie van de lp-uitgave, met nummers als Maybe I'm Amazed, Goodnight Tonight en With A Little Luck er op.
Junior's Farm en Uncle Albert/Admiral Halsey ontbreken wel weer daarop.

All The Best! bevat jammer genoeg niet àlle beste Macca nummers.
Ik mis hier écht wel With A Little Luck, Maybe I'm Amazed en zo vele andere op.
Niettegenstaande zijn dit 17 klassenummers die een mooi overzicht geven van de solo-carrière van Sir Paul tot en met 1987. Zou er nog een verzamelaar in de pijplijn zitten van zijn latere werk?

Maar dan zijn die later toegevoegd, want die staan wel als bonustrack aangegeven? Ik kan de versie met 7 extra tracks echter niet vinden... Misschien weer alleen via dat fantastische iTunes te verkrijgen?

Is dat niet gewoon de lp-versie, kan ik me voorstellen?

Dit is natuurlijk een grandioze verzamelaar van een briljante songsmid.
Toch krijg Macca hier een half strafpunt omdat het afgrijselijke Ebony & Ivory en de songs Say, Say ,Say & We All Stand Together hier op staan.
De rest is van bijzonder hoog niveau met als uitschieters Band On The Run, Silly Love Songs & Let Em In.
Ik heb altijd begrepen dat Paul het fantastische Silly Love Songs met dito tekst heeft geschreven vanwege het feit dat hem door diverse critici waaronder Lennon het verwijt werd gemaakt dat hij teveel zoetsappige deuntjes maakte.
Als de reaktie hierop de song Silly Love Songs was vind ik dat hilarisch en een werkelijk uitmuntend ( muzikaal ) antwoord van Paul.

Prima verzamelaar, opmerkelijk dat ik de samenwerkingen met andere artiesten vaak het minst kan pruimen. Dat ligt Macca niet zo best, op dat ene bandje uit de sixties na natuurlijk...

Paul heeft stiekem toch wel erg veel hits gemaakt vanaf de jaren 70. En ook gezongen met grote namen uit de popmuziek. In ieder geval is dit album een prachtige compilatie van (bijna) al zijn grote hits. En schoon van eenvoud blijft natuurlijk Mull of Kintyre, misschien wel zijn grootste hit aller tijden. Was ook een van de favorieten van mijn vader.

met Ebony & Ivory ben ik het eens, maar absoluut niet met die andere twee. Say, Say, Say is het beste van de 3 samenwerkingen met Michael Jackson en We All Stand Together vind ik persoonlijk geniaal. Hoe kom je erbij om zo'n nummer op te nemen. Ik vraag me af hoeveel mensen überhaupt weten dat het van McCartney is.

We All Stand Together vind ik juist typisch McCartney.
Al tijdens The Beatles was hij de man die alle kanten op vloog.
De wat theatrale kant is hem zeker niet vreemd.
Wat dat aan gaat was hij wel de meest veelzijdige. Dat uitte zich ook wel eens in lulligheid maar ook in briliante vondsten.
We All Stand Together behoort wat mij betreft tot een briliante vondst.

Wat is de 3e samenwerking? Ik ken er maar 2, naast The girl is mine en Say Say Say.

'The Man', op dit album: Paul McCartney - Pipes of Peace (1983) , overigens ook een sterke track.

IK zag dat linn deze aan het luisteren was op spotify en ook maar eens aangezet.

Potver, wat heeft Sir P. toch een aantal pareltjes geschreven.

Uitstekende verzamelaar van Macca uit 1987. Ideaal voor wie snel een overzicht wil hebben van Sir Pauls post-Beatles carrière. Alle belangrijke nummers van zowel Wings als van zijn soloplaten staan er wel op vanaf het album "Band on the Run". Ook de volgorde van de nummers is logisch gekozen. Jammer dat er op de originele CD uit 1987 niets te vinden is van het toentertijd nogal onderschatte album "Ram".
Geluidskwaliteit tenslotte is goed tot zeer goed.

Daarom is deze verzamelaar juist niet zo uitstekend als het lijkt..latere uitgave heeft dan Uncle Albert als bonustrack

Ram tracks zijn gewoon belangrijk komen dus van zijn (een van de) beste album(s)

Niet als bonustrack op een latere uitgave, maar op de Amerikaanse versie van deze CD. Die heeft vier andere nummers; waarover elders op deze pagina's al meer gemeld is. Dat nummer was ook tamelijk onontkoombaar om hierop mee te nemen, want het heeft daar op nummer één gestaan in de Billboard-hitlijst.
Die Amerikaanse CD vind ik per saldo iets sterker, want die heeft ook Junior's Farm (geweldig nummer), de nergens anders te vinden live-uitvoering van Coming up (want dat werd daar de hitversie) en Goodnight tonight (het disco-achtige niemendalletje dat als losse single een beetje in de vergetelheid is geraakt, dus in die zin een aanwinst).

Nu is zo'n verzamelaar als deze logischerwijs een compilatie van (hit-)singles. En daarvan staan er nu eenmaal weinig op Ram. Eat at home was bij ons in Nederland nog wel een bescheiden hitje. Die had hier eventueel ook op gemogen van mij. Al was het maar om dat nummer als single aan de vergetelheid te ontrukken.

Afgezien daarvan: het repertoire van McCartney (solo, met Linda, met Wings) samenvatten op één schijfje (of twee LP's) is eigenlijk al haast niet te doen. En Ram moet je eigenlijk gewoon als afzonderlijk album in he bezit hebben. Al is het maar als enige album naast deze 'Best of'. Vullen ze elkaar meteen goed aan...

Ik vind het zelf jammer - maar niet rampzalig - dat Take it away deze compilatie niet gehaald heeft. Dat heb ik toch altijd een van de leukste McCartney-nummers gevonden. In Nederland niet veel gedaan, maar in de VS (#10) en de UK (#15) toch een behoorlijke hit geweest. In elk geval stukken leuker dan Ebony and ivory, dat van hetzelfde album afkomstig is.

Ik wilde dit hebben omdat ik Once upon a Long ago nergens anders op kon vinden, die stond niet op press to play uit 1986, dacht ik, toen nam ik aan dat dit een uitgave was speciaal voor dat nummer.

Afgelopen weekeinde was het droevig parapluweer en de overgang naar wintertijd, dus binnen gebleven en een paar 1987 albums opgezet. Ook voor mij leken mijn jonge jaren weer voorbij te komen bij het horen van al die liedjes, alleen al bij [13] dus, wat het recentste is van dit album. Ik voel me extra oud als ik daarbij stil sta. Ik heb die z/w muziekvideo waarin hij met zijn band op een paar hoge klippen staat te spelen al tijden niet gezien, zo lang geleden dat ik af en toe dacht of ik deze clip had gedroomd, deze was volgens mij maar weinig op de teevee te zien.

Van Once Upon A Long Ago is door het programma Het Weeshuis van de Hits nog een aparte mix gemaakt waarin je de stemmen van The Beatles kon horen praten, stukjes gebabbel tussen sessies door. Dat gaf het nummer iets extra magisch mee, voor mij tenminste.

Vind het ook erg apart dat Once Upon alleen maar hierop te vinden is
Op bv Pure was er gelegenheid genoeg voor geweest
Mss is McCartney er zelf niet meer tevreden over,maar dat lijkt me eigg ook sterk
het is nl weer een echt mooi McCartney songsmidwerkje

Tja, het nummer hoort uiteindelijk ook thuis op deze plaat. Het was destijds de nieuwe single waarmee deze verzamelaar gelanceerd werd. Eventueel hadden ze hem kunnen meenemen als bonustrack op Press to play, maar daar zat uiteindelijk wel meer dan een jaar tussen.

Door de videoclip - en de verschijningsdatum, en in mindere mate de titel - stond dit uiteindelijk te boek als een kerstliedje, maar dat was het in eerste instantie niet. McCartney schreef het met Freddie Mercury in gedachten. Het zou aanvankelijk een duet worden tussen die twee, maar daar kwam het om diverse redenen nooit van. Blijft een mooi liedje, dat wel.

Paul McCartney heeft er altijd een handje van gehad om losse singles uit te brengen tussen twee albums in. Nummers die dan eigenlijk nergens bij hoorden en voor de geschiedschrijving een beetje tussen wal en schip in dreigen te vallen. Goodnight tonight is bijvoorbeeld alleen op de Amerikaanse versie van dit verzamelalbum te vinden (en op Wingspan, want het was uiteindelijk een nummer met Wings), maar verder ook nooit. Oh ja, als bonustrack op McCartney II, maar daar valt het wel heel erg uit de toon, vind ik - dan was Back to the egg logischer geweest). De 12 inch-versie is zelfs helemaal nergens terug te vinden, afgezien van een verzamelbox van...Ben Liebrand!

Via een bekende verkoopsite deze gescoord voor nog geen euro. The Beatles zijn mijn all-time favourite en daarvan heb ik bijna alles, soms in meervoud. Echter op de 1 of andere manier heb ik weinig solo materiaal van de heren. All The Best is natuurlijk onzin. Bij elke verzamelaar heb je discussies over wat er al dan niet ontbreekt of wat achterwege had kunnen blijven. Als introductie of voor hen die niet alles willen kopen is dit een prima verzamelaar. De geluidskwaliteit valt me wat tegen, de muziek zeker niet. En toch mis ik Maybe I'm Amazed, zijn beste nummer.

Met het prachtige Once Upon A Long Ago, misschien wel m'n favoriete McCartney song.