Hollies - Sing Dylan (1969)
Alternatieve titel: Words and Music by Bob Dylan [US]
mijn stem
26 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Parlophone
-
When the Ship Comes In
-
I'll Be Your Baby Tonight
-
I Want You
-
Wheels on Fire
-
I Shall Be Released
-
Blowin' in the Wind
-
Quit Your Low Down Ways
-
Just Like a Woman
-
The Times They Are a Changin'
-
All I Really Want to Do
-
My Back Pages
-
Mighty Quinn
-
Blowin' in the Wind [Nash Version] *
-
The Times They Are A' Changin' [Live] *
-
Jennifer Eccles *
-
Open Up Your Eyes *
-
Listen to Me *
-
Do the Best You Can *
-
Sorry Suzanne *
-
Not That Way at All *
-
Look Through Any Window [Alt. Version] *
-
Wings *
-
Relax *
-
Tomorrow When It Comes *
-
Like Every Time Before *
-
Man with No Expression *
toon 14 bonustracks
Links
Last.fm
0
geplaatst: 8 februari 2007, 10:14 uur
Prachtige nummers en een geweldige groep, maar deze combinatie "past" niet. Van alle Dylan-covers op dit album zijn betere versies te vinden van o.a. The Byrds, Manfred Mann en Julie Driscoll. Het slechtst aan deze plaat zijn de vaak lachwekkende arrangementen. Dieptepunt wat dat betreft is het James Last-achtige orkest in "Blowin' in the wind". Verder klinken Allan Clarke's leadvocals vaak tegen het valse aan en dat is waarschijnlijk meer te wijten aan de productie dan aan de zanger zelf. Een gemiste kans!
0
Pieter Paal
geplaatst: 16 juli 2007, 22:21 uur
Nee, ik vind dit toch nogal tegenvallen. The Hollies kunnen zelf goede songs schrijven, dus waarom een heel Bob Dylan-covers album uitbrengen. Ik hoor liever albums zoals 'Evolution' en 'Butterfly' of 'The Hollies at Abbey Road'.
0
geplaatst: 8 januari 2011, 14:17 uur
Een paar mooie nummers, meer niet.
Vroeger vond ik deze plaat erg goed (ik was ook in mijn Dylan-periode), maar heden ten dage vind ik het maar een matige plaat.
Dat Blowing in the Wind is een verkrachting!!!
Vroeger vond ik deze plaat erg goed (ik was ook in mijn Dylan-periode), maar heden ten dage vind ik het maar een matige plaat.
Dat Blowing in the Wind is een verkrachting!!!
0
geplaatst: 31 oktober 2011, 22:29 uur
Mwah, verkrachting gaat mij toch wel te ver. Blowin' in the wind was zelfs nog een succesvolle single van dit album.
Bob Dylan werd in de sixties zó bewonderd, hele LP's werden met zijn nummers gevuld. The Hollies maar ook The Byrds. Bryan Ferry nog in 2007. De impact van Dylan was immens, hele volkstammen aan musici zijn door hem zeer sterk beïnvloed.
Na het vertrek van Graham Nash (naar Crosby, Stills & Nash) besloten ook The Hollies een Dylan werkstuk te maken.
Het album is jeugdsentiment voor mij, één van mijn eerste LP's en pas vrij recent op cd gevonden en gekocht.
Bij het volledig coveren van één artiest mag van mij één vraag centraal staan: heeft de betreffende band/artiest nog een toegevoegde waarde in vergelijking met het origineel?
Ja, zeg ik volmondig bij The Byrds. Om eerlijk te zijn vind ik de Byrds betere muzikanten/zangers dan Bob Dylan zelf dus ja, zij konden er nog heel wat aan toevoegen, zelfs verbeteren (Mr. Tambourine man e.a.).
Maar The Hollies? Ik geef toe, Allan Clarke is een begenadigd zanger. Alleen de band kan niet goed tegen de klasse en de originele songs van Bob Dylan op. Dan kan het nog goed komen door de stellen dat het op zich een goed Hollies album is, behalve dan dat de nummers door Bob Dylan zijn geschreven.
Dat waag ik eigenlijk ook te betwijfelen, een goed Hollies album. Per saldo is de cd net een dubbeltje op zijn kant, kantje boord een voldoende. En dat wordt dan vooral bereikt door het enthousiasme van The Hollies zelf.
Ik vind My back pages dan nog vooral aardig gedaan en met name ook Wheels on fire. Maar alles bij elkaar houdt het niet veel over. Een redelijke 'Hollies'-cd.
De band moest verder, de jaren '70 in. Terry Sylvester (gitaar, zang) was aangetrokken om Graham Nash te doen vergeten. En hij had volgens mij stiekem hele andere plannen met The Hollies, de sixties waren voor de band na The Hollies sing Dylan voorgoed voorbij...
Bob Dylan werd in de sixties zó bewonderd, hele LP's werden met zijn nummers gevuld. The Hollies maar ook The Byrds. Bryan Ferry nog in 2007. De impact van Dylan was immens, hele volkstammen aan musici zijn door hem zeer sterk beïnvloed.
Na het vertrek van Graham Nash (naar Crosby, Stills & Nash) besloten ook The Hollies een Dylan werkstuk te maken.
Het album is jeugdsentiment voor mij, één van mijn eerste LP's en pas vrij recent op cd gevonden en gekocht.
Bij het volledig coveren van één artiest mag van mij één vraag centraal staan: heeft de betreffende band/artiest nog een toegevoegde waarde in vergelijking met het origineel?
Ja, zeg ik volmondig bij The Byrds. Om eerlijk te zijn vind ik de Byrds betere muzikanten/zangers dan Bob Dylan zelf dus ja, zij konden er nog heel wat aan toevoegen, zelfs verbeteren (Mr. Tambourine man e.a.).
Maar The Hollies? Ik geef toe, Allan Clarke is een begenadigd zanger. Alleen de band kan niet goed tegen de klasse en de originele songs van Bob Dylan op. Dan kan het nog goed komen door de stellen dat het op zich een goed Hollies album is, behalve dan dat de nummers door Bob Dylan zijn geschreven.
Dat waag ik eigenlijk ook te betwijfelen, een goed Hollies album. Per saldo is de cd net een dubbeltje op zijn kant, kantje boord een voldoende. En dat wordt dan vooral bereikt door het enthousiasme van The Hollies zelf.
Ik vind My back pages dan nog vooral aardig gedaan en met name ook Wheels on fire. Maar alles bij elkaar houdt het niet veel over. Een redelijke 'Hollies'-cd.
De band moest verder, de jaren '70 in. Terry Sylvester (gitaar, zang) was aangetrokken om Graham Nash te doen vergeten. En hij had volgens mij stiekem hele andere plannen met The Hollies, de sixties waren voor de band na The Hollies sing Dylan voorgoed voorbij...
0
geplaatst: 30 augustus 2013, 16:31 uur
Er zit geen venijn in deze uitvoeringen, terwijl Dylan met zijn beperkte stem heel giftig kon klinken. Een gemis bij deze nummers.
0
geplaatst: 23 december 2015, 13:13 uur
musician schreef:
Het besluit om een Dylan tribute album was al genomen toen Graham Nash nog deel uitmaakte van de formatie. In feite was hij het groepslid dat een koerswijziging wilde, afwijkend van het stramien single - album - single - album.
Zijn compositie Marrakesh Express werd door The Hollies afgewezen. Toen hij in de VS het nummer aan David Crosby en Steven Stills liet horen konden die het wel waarderen.
Nash zelf over deze periode:
Achteraf kijk je natuurlijk een koe in de kont maar het blijft interessant om te speculeren wat er van The Hollies was geworden als Nash iets meer ruimte had gekregen en de groep had afgezien van het Dylan album.
Na het vertrek van Graham Nash (naar Crosby, Stills & Nash) besloten ook The Hollies een Dylan werkstuk te maken.
Het besluit om een Dylan tribute album was al genomen toen Graham Nash nog deel uitmaakte van de formatie. In feite was hij het groepslid dat een koerswijziging wilde, afwijkend van het stramien single - album - single - album.
Zijn compositie Marrakesh Express werd door The Hollies afgewezen. Toen hij in de VS het nummer aan David Crosby en Steven Stills liet horen konden die het wel waarderen.
Nash zelf over deze periode:
One of them was that I didn't feel that they trusted my need for direction. Every Hollie single that we had made, apart from the first couple made it to the top 10, and that's where we were used to being. We'd bring out a single, it would go into the top 10, that's what we were used to.
When I was with the Hollies, I think we had 14 maybe 16 top 10 hits, right. "King Midas In Reverse" came along, and that I wrote in Croatia. We made a very decent record of it, but it only got into the top 30. And so the Hollies went, "well, bloody hell, we failed."
Most bands would give their right arm to have a top 30 hit, but because we were used to being in the top 10, being in the top 30 wasn't so special. That was one point. Then they wanted to do an album of Bob Dylan's songs. And I just didn't like the way that it was going.
I'm a great fan of Bob Dylan. I think he's our greatest poet and I think he's one of our greatest singers.
And the way that the Hollies wanted to do some of his stuff appalled me. I did actually sing on "Blowing in the Wind," and it's out there somewhere and to me, it's just awful.
It's kind of a Las Vegas... This isn't the Rat Pack here. Come on. That's gone. ... So those couple of things plus I'd written "Marrakesh Express" and the Hollies had tried to record it, and they just weren't into it, and it was obvious to me that my time with the Hollies was coming to an end.
When I was with the Hollies, I think we had 14 maybe 16 top 10 hits, right. "King Midas In Reverse" came along, and that I wrote in Croatia. We made a very decent record of it, but it only got into the top 30. And so the Hollies went, "well, bloody hell, we failed."
Most bands would give their right arm to have a top 30 hit, but because we were used to being in the top 10, being in the top 30 wasn't so special. That was one point. Then they wanted to do an album of Bob Dylan's songs. And I just didn't like the way that it was going.
I'm a great fan of Bob Dylan. I think he's our greatest poet and I think he's one of our greatest singers.
And the way that the Hollies wanted to do some of his stuff appalled me. I did actually sing on "Blowing in the Wind," and it's out there somewhere and to me, it's just awful.
It's kind of a Las Vegas... This isn't the Rat Pack here. Come on. That's gone. ... So those couple of things plus I'd written "Marrakesh Express" and the Hollies had tried to record it, and they just weren't into it, and it was obvious to me that my time with the Hollies was coming to an end.
Achteraf kijk je natuurlijk een koe in de kont maar het blijft interessant om te speculeren wat er van The Hollies was geworden als Nash iets meer ruimte had gekregen en de groep had afgezien van het Dylan album.
* denotes required fields.
* denotes required fields.