Machine Head - Machine F**king Head Live (2012)

Het gaat hier niet om een compleet concert, maar om een compilatie van live opnames uit het afgelopen jaar. De nadruk ligt voornamelijk op de laatste plaat, waarvan er 6 van de 7 nummers op deze plaat staan.

Hmm. De titels waren weer op zeker?

De titel van het vorige live album moest ook door een fan bedacht worden. Konden ze dat lijntje niet opnieuw uitgooien?

De liveopnames die ik heb gezien van dit jaar (Rock Am Ring) waren om te huilen. Extreem valse zang en slecht gespeelde dubbele gitaarlijnen. Maar het zou me niet verbazen dat er op dit album flink wat is opgepoetst.

Ik heb ze dit jaar twee keer live gezien en ik moet zeggen dat ik toch ook wat problemen had met het samenspel en de individuele prestaties van de mannen. Op het moment zelf was het geweldig, maar een half uurtje na de show als de euforie wat was weggeëbt realiseerde ik me toch ook dat er een hoge foutenlast in het spel van beide gitaristen zat en dat vooral de palm mutes wel eens de mist ingingen. Fenonenaal was de cleane zang ook niet, maar zoveel shows, reizen etc zal zijn tol wel eisen.

ietwat storend op deze opname is dat er bij elk begin van een nummer: "machine/fuck/head" wordt gescandeert door het publiek, voor mij enigzins storend, komt precies over alsof ze uit 1 nummer dat geknipt hebben en over het begin van ieder nummer geplakt hebben

geluidstechnisch valt er wel wat te zeggen, soms verzuipt de stem in de geluidsmuur, maar machine head is meer een band die het moet hebben van de agressieve live vibe en als je er in mee gaat in de muziek stoor je je er niet aan, als je natuurlijk aan de andere begint goed te luisteren....

op deze cd kan de band mij niet echt overtuigen, niet slecht zeker niet maar voor mij niet goed genoeg (lijkt mij typisch zo'n geval van moest dit met combo dvd komen dat je de cd beter kan waarderen omdat het volledige pakket van beeld en geluid meer kan overtuigen)

Uitstekend live-album, waarbij de nadruk ligt op de laatste twee platen van de band. Wel leuk dat ieder studio-album aan bod komt, al is het soms maar met één nummer. Muzikaal klinkt het allemaal voortreffelijk, maar qua zang komen de songs hier live sporadisch niet optimaal uit de verf. Zanger Rob Flynn heeft vooral moeite met de meer melodieuze refreinen. Het publiek is ook wat ongelukkig en onnatuurlijk in het geheel gemixed. Het voortdurende gescandeer van "machine fucking head" gaat na een tijdje behoorlijk irriteren. Verder een prima album.

Nou, ik zou zeggen: gauw terug de studio in. Want de kwaliteit van dit live-werk kan mij bepaald niet overtuigen. Ik had een veel hoger niveau verwacht van een band als Machine Head, als je naar hun albums kijkt. Als Rob Flynn gaat zingen, is het niet bepaald goed te noemen, maar ook heel wat riffs klinken gewoon niet. En dan begrijp ik ook nog dat ze de beste opnames van het afgelopen jaar hebben gebruikt? En in de studio hebben geknutseld hieraan? Pfffff, dit is echt heel heel matig.

Deze live CD klinkt alsof het een soundtrack van een DVD is. Het publiek zit overdreven nadrukkelijk in de mix en de sound mist af en toe de power, die ik live wel van ze gewend ben. Nu was dit niet hun beste tour, maar voor mij is Unto The Locust niet bepaald het Machine Head van Machine Head. Machine F**king Head Live is dus geen Made in Japan, er staan desondanks genoeg goede songs op om de plaat bestaansrecht te geven.