Ill Niño - Epidemia (2012)

Zesde album van deze band, en met afstand de meest heavy plaat die men tot nu maakte. Dit is deels te danken aan de voor het eerst ingezette grunts, die de songs nog een stuk aggressiever en ruiger maken. Gelukkig is het niet geforceerd toegepast; de grunts gaan naadloos op in het toaalgeluid. Alle songs beuken genadeloos en oorverdovend door, met pas tegen het einde van het album een beetje variatie en tempowisselingen. Het album is dus enigzins eenvormig en eentonig, maar de rauwe energie en de in your face-benadering van de songs zorgen wel voor een indrukwekkend geheel.

Met Frankie Emmure op track nummer drie. Ik dacht eerst dat die grunts van hem waren... Geweldige zet van de half-Braziliaanse heren.

Dan ga ik deze zeker even luisteren.. Ik vond het laatste album namelijk heel slecht. Een band die daarvoor leuke metal maakte. Ben er een aantal keren heengeweest. Maar goed, dat allemaal terzijde.. Als ik de recensie lees dan is dit zeker het beluisteren waard. Dank!

Ill Nino is weer terug en hoe! Ik ben ze eigenlijk jaren uit het oog verloren. Na twee geweldige albums werd het allemaal een stuk minder. Met Epidemia zitten ze eigenlijk weer op het niveau van de eerste twee albums. Het klinkt weer heerlijk agressief en de afwisseling tussen cleane zang en de ruige (zelfs grunts!) zang is zoals het bij Ill Nino hoort. Ja, leuke plaat!