Sean Price - Mic Tyson (2012)

net ff 3-4 x geluisterd, in het begin vond ik het niet echt speciaal, maar na de 3e luisterbeurt vind ik dit toch wel een heerlijk album, het luisterd op een of andere manier gewoon heerlijk weg. 4.5/5 voor nu

Wordt hier nog niet erg enthousiast van.

Waar kan ik deze luisteren dan?

Daar ben ik ook wel benieuwd naar eigenlijk.

Luister nu voor de eerste keer. Begint wel lekker maar zeg er nog even niks over. Duck Down is wel aan het klooien.. De vinyl markt komt zwaar op en hun stoppen met persen.

Mwoaahh... niet wat ik er van verwacht had.
Sean P klinkt een beetje als een uitgebluste oude man op deze plaat en de producties werken ook niet echt mee.
Ben zeker fan van zijn vorige werk waar Sean echt indruk op me maakte.
Dit gaat hopelijk nog groeien na meerdere luisterbeurten anders ben ik erg teleurgesteld.

De eerste drie/vier luisterbeurten vallen vrij tegen. Mic Tyson maakt me lang niet zo enthousiast dan zijn voorgangers. Het grootste probleem is voor mij de productie, wat kwalitatief gezien niet op kan tegen het eerdere werk van Sean Price.
Heb ook moeite met de duur van de tracks, weinig die boven de 3:00 zitten. Hoeft geen slecht iets te zijn, maar het zorgt er voor dat dit album meer klinkt als een mixtape.

Bar-Barian is wel enorm hard!

4,5 ster vooralsnog. Net als Random Axe kort album maar beats vind ik hier beter bij Sean Price passen. Klinkt ook weer "hongerig"" vind ik. Top 3 release 2012 voor mij.

Wauw, wat klinkt P's stem hier heel erg afgeknepen. Alsof hij helium tussen zijn tabak gooit. Verder is het best nog een lekkere plaat, al haalt hij het niet bij zijn voorgangers. Maar de replay value lijkt wel weer hoog te liggen, misschien dat het daardoor nog groeit.

Ik snap Flim0de's kritiek dat het album klinkt als een mixtape heel goed, maar mij stoort dat helemaal niet. Ik houd wel van de iets chaotischere, 'onafgewerkte' tint bij de tracks. Bij Title Track komt dat heel goed naar voren, heel erg lomp nummer

lengte van mixtapes tracks met de kwaliteit van "album" tracks....zoiets

Vooralsnog klinkt Monkey Barz een stuk beter, maar dat was dan ook echt zijn meesterwerk. Nog even goed hiernaar luisteren.

Voel het album nog niet helemaal, maar er staan wel weer een paar lekkere nummers op. Vooral Title Track en BBQ Sauce. Dat refrein van Pharoahe Monch is ook geniaal.

N*GGA, P!

Na het luisteren van dit album kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik geen Sean Price-fan ben, want dat had ik vijf jaar uitgekeken naar dit album. Aan de ene kant rapt Sean Price naar behoren, maar aan de andere kant klinkt het allemaal zo moeizaam en traag. En zijn flauwe, uitgekauwde punchlines en apengrapjes was ik na de eerste paar nummers al zat. Hij heeft zo'n grote bek over andere (jonge) artiesten, maar ik zet hun CD's duizend keer liever op dan dit album. Daarbij is het productioneel matig tot ronduit irritant (Alchemist!). De opening doet veel goeds vermoeden, maar als snel blijkt Mic Tyson een te zwak album te zijn. P!

Sean Price maakt een uitgebluste indruk. Beats zijn ook behoorlijk flets. En toch. Nog altijd genoeg leuke momenten. En ook een mindere Sean P kan met vlagen boeien.

Dat vind ik dan wel. Als ik op Sean ga letten, denk ik: wat is er eigenlijk mis, maar zoals gezegd, het gaat al met al zo moeizaam allemaal.

Ik vind het niet echt uitgeblust klinken, de gastartiesten zorgen wel voor wat variatie en Sean P zelf blijft een steengoede mc, maar ik snap je punt: de honger is er wat uit.. Je hebt natuurlijk niet het frisse van bij Random Axe, waar GS en BM continu voor afwisseling zorgen. Ook de beats van Black Milk zorgen voor meer variatie en een hoger niveau, de beats op Mic Tyson zijn verre van slecht maar zorgen voor een soort Random Axe light effect: vermakelijk maar geen top album. Het album kabbelt wat meer terwijl je op RA de ene banger na de andere hebt. Toch staat er maar 1 slecht nummer op (STFU) en zijn er enkele vette tracks (vooral aan het begin en de tracks met Pharoahe en Buckshot).

Ik heb tien keer liever Black Milk achter de knoppen. Alchemist bijvoorbeeld vind ik echt waardeloos, met Bully Rap als dieptepunt! Alleen de intro is hard!

Na het luisteren van "Dice Game" van Guilty Simpson & Apollo Brown, realiseer ik me echt dat Sean Price veel betere beats verdiend. Verreweg het grootste struikelblok van dit album.

Vind hier heel weinig mis mee. Gewoon wat ik van Sean Price verwacht had, hard album.

Een stuk beter dan verwacht. Toen ik de tracklist met het aantal nummers en vooral de tracktijden zag vond ik het eigenlijk direct al niet kunnen richting het publiek om na zolang wachten met zo'n kort album te komen met bijna alleen tracks onder de drie minuten. Echter bleek na één luisterbeurt dat dit nou net de kracht was van dit album: de vrij korte duur van de nummers. Alles sluit erg goed op elkaar aan waardoor het niet langdradig wordt en het erg makkelijk wegluistert. De beats zijn wellicht niet altijd even subtiel, maar passen goed bij P, die ik zelf qua flow een stuk beter vind klinken dan op zijn voorgaande twee albums, al ben ik wellicht de enige die daar zo over zal denken. Qua teksten misschien iets minder grappig dan op zijn andere twee platen, maar uiteraard is er nog wel een goede dosis humor aanwezig.
Tweede luisterbeurt vond ik het album wel iets minder dan de eerste keer, het verrassingseffect was immers weg, maar alsnog vind ik dit een geslaagd album en of er nou lang of kort over de opzet van het album is nagedacht: het totaalplaatje klopt. Geen absoluut topalbum, daarvoor hadden er meer uitschieters op moeten staan, maar zeker wel een mooie 3,5* waard.

Op de hoes een woest figuur, omringd door vermoorde gorilla's, en een titel die verwijst naar een bokser. Zoals verwacht hoeft niemand bang te zijn dat Sean Price zijn genadeloze no-nonsense rapstijl laat varen. Dat hij met die stijl prima uit de voeten kan liet hij vorig jaar nog horen, toen hij met Black Milk en Guilty Simpson onder de naam Random Axe veel lof oogstte met het titelloze debuut van de groep. Des te teleurstellender is het dat Mic Tyson zo weinig voorstelt.

Hier kun je mijn recensie verder lezen op Hiphopleeft. Ik vind er dus niet zoveel aan. Straight Music vind ik wel een echt gaaf nummer, overigens.

Hier ben ik het mee eens, de meeste beats pakken mij totaal niet.

Beats zijn inderdaad het struikelblok. Bij Monkey Barz was er al wat op aan te merken, maar dit is gewoon nog minder. Ik denk dat ik alleen daarom dat dit onmogelijk boven de 3,5 kan komen.

Wel zielig dat Ike Eyes in de hele credits van de CD niet genoemd wordt... xD

Ik vind de beats op Monkey Barz anders erg goed. Het enige probleem is dat er over de gehele cd niet echt een lijn te trekken is op instrumentaal vlak, dat het iets te veel een onsamenhangend boeltje lijkt, maar individueel zijn de beats naar mijn mening wel van een hoog niveau.

We zijn het vaak met elkaar eens, he?

De beats waren vaak wel erg vet op Monkey Barz, maar soms klonk de mix een beetje off. Ik moet eerglijk toegeven dat "er was wel wat op aan te merken" niet precies reflecteert wat ik erover denk.

Ik denk dat we het over die beats daar eigenlijk grotendeels wel eens zijn, eigenlijk. Ik verwoordde het alleen niet erg goed.

Daarnaast zijn we het inderdaad erg weinig eens. Behalve misschien over de genialiteit van Celph Titled (zie de avatar, dus ik mag aannemen dat je een fan bent ).

edit: ben het ook helemaal eens met wat je zegt over Title Track.

Bedoel je niet dat de snares die 9th Wonder (en verwante producers als Khrysis, !llmind, etc.) destijds gebruikte nogal dof klinken? En vandaar dat de mix misschien off klinkt?

Niet per se de snares, ik kan me herinneren dat Boom Bye Yeah wat vaag gemixt was. Of in ieder geval, zo herinner ik t me.

Laat dat allemaal maar zitten, heb hem weer beluisterd en er is niks mis mee xD

Die clip van BBQ Sauce is geniaal.

2, 3, 6, 8, 14 vind ik wel tof
12 klinkt als jedi mind tricks
Het is me wat te saai de betere tracks daargelaten.
3*

Toch wel 1 van de hardste en meest rauwe hiphopalbums van de laatste jaren.
Maar P. is me toch wat te eentonig voor een heel album als dit.

Hij heeft mij ook geblockt!

DIt klinkt toch wel erg blasé. Sean Price klinkt totaal niet zo gretig en overtuigend als op Monkey Barz en Jesus Price Supastar. Sterker nog, het neigt naar ongeïnspireerd...

De producties hadden dan nog een en ander kunnen redden, maar ook die klinken flets. De keren dat er een afwisseling komt (o.a. Title Track) gaat het niveau iets omhoog, maar desondanks is het toch jammer dat een rapper als Sean Price zo'n magere plaat weet af te leveren.

Redelijk vermoeiend plaatje, komt niet in de buurt van zijn beste werk. Irriteer me hier aan de eindeloze stroom P,s P! P! P! P!