Bobby Digital - RZA as Bobby Digital in Stereo (1998)

Niet zo goed ontvangen, maar ik vond het een verschrikkelijk leuk album. Hele ander stijl dan we van 'm gewend waren.

o ik dacht dat ik de enige was die hem eigenlijk toch best wel errug cool vond... en de 2e bobby is ook ok

Je bent niet de enige. Ik dacht ook dat hij alleen maar goed kon produceren maar dit is best een sterk Wu solo album.

Waarom staat er nooit op Musicmeter featurings erop als het nodig is

Ik zou zeggen: doe een correctie

een fijn wutang album domestic violence is wel erg entertaiment..

Ik vind My Lovin' Is Digi echt geweldig. Weet niet goed waarom, maar erg lekker nummer imo.

Toch best goed album van RZA (of moet ik Bob Digi zeggen ) Wel vage intro en skits er tussen. Mantis & Holocaust (Silkworm) luister ik nog regelmatig.

Wat ik vooral heel grappig vind aan dit album is het feit dat Rza (die altijd bekend stond om z'n soul-achtige sound met veel gesample) het album begint met iets wat tegen zichzelf gericht kan zijn....

"ultimate breakbeats and stuff... niggas are still making money off of the same shits, looping shit for a thousand times"

...om vervolgens met een album vol heerlijke bliepjes, "digitale" geluidseffectjes en synthesizers te komen, op tracks die ondanks het gebrek aan obscure samples toch allemaal heel rauw en ongepolijst aanvoelen. Jammer alleen dat het dan op tracks als Black Widow (met Portishead samples) niet helemaal volgehouden wordt. Verder een heel fijn album dat ik nu eigenlijk zelfs beter vind dan bv. de eerste Tical. Geweldig ook dat geschreeuw op Domestic Violence

you wonder why I come so quick
with that wide ass pussy and soggy tits?
I'm trying to get the shit over with!!
and go to sleep...

halfje er bij, 4,5 *

Mantis en Holocaust zijn idd toppers, voor de rest veel skip materiaal 3*

Leuk intro ^^

Wonder why I come so quick?
With that wide ass pussy and soggy tits?


^^
Haha prachtig gewoon die song!!
Over het algemene een vermakelijke cd van RZA

Ik vindt dat Masta killah erg sterk komt op dit album, ik vindt dat hij meestal een beetke overbodig is helemaal omdat hij op mij vaak als een slechte variant op GZA overkomt, maar op Mantis is hij zeker van toegevoegde waarde

Nice album met als toptrack Silkworm, echt een banga die track waar Ghostface Killah bewijst dat ie een Killah is want ie ript het daar gewoon.

Megavet album. Er staat geen nummer op, wat irriteert of skipwaardig is. Rza blijft gewoon vernieuwen.

Wederom een sterk album van RZA.
Mooie unieke nummers met Japanse samurai invloeden.
Goede productie, hele sterke gastbijdrages, echt top.
4* moet toch nog een beetje wennen aan dit album van mijn favo WTC lid, maar dit kan echt wel groeien.

Ik vindt de Slow Grinds op dit album wel oke, vooral de laatste.

Zelden sinds Return to the 36 chambers zo'n geflipt rap album als deze gehoord. Gek in de goede zin dan. Al die skits met die vrouwen/mannen die praten in een andere taal. 'Bobby, Bobby wer bist du, du hast meine frau gefickt' hehe grappig. Maar de muziek is wat anders ja dan het standaard Wu-geluid. Love Jones, Holocaust, N.Y.C. Everything, Kiss of the black window en My lovin' is digi vindt ik erg goed. De rest hangt er een beetje tussenin. Heb het gevoel dat de plaat soms 3 nummers te lang is. Maar met al het goede materiaal is het is wel een bovengemiddelde hip-hop plaat.

Heb deze plaat nooit echt beluisterd, tot een paar dagen terug. Had eindelijk weer eens het gevoel een geweldig Wu album ontdekt te hebben, benieuwd of die mening na nog een aantal luisterbeurten rechtop blijft staan.

Ik vind dit album juist helemaal niet geflipt o.i.d. Vind het juist bij vlagen helemaal niet spannend, laat staan een gekkenhuis. De eerste helft van de plaat is imo zelfs saai te noemen bij momenten. Had ook wel van RZA een dollere plaat verwacht. Maar de tweede helft van de plaat is gelukkig beter waardoor ik toch nog op 3* uitkom. Voordeel is dat ik RZA een goede rapper vind en de teksten wel grappig zijn (Domestic Violence bijv.).

Gistren weer geluisterd, naar mijn mening toch wel het beste solo album van RZA ondanks die vage skits.
Hij is best wild op deze plaat, Bobby Did It vind ik echt een te gek nummer

Haha, sorry dit moet even..

RZA: Hey Ghost en Chef, moet je eens luisteren....
(RZA zet deze cd op)
Chef: Tjee, wat een dolle plaat.
RZA: Ik vond hem zelf ook wel dol.
Ghost: Maar RZA, jij kunt toch veel dollere platen maken?

Ok je hebt me overtuigd: 5 sterren!

De meeste vrienden van mij vinden deze plaat echt helemaal geweldig, ik zelf kan me daar echt niet in vinden. Ik vind um vrij saai eerlijk gezegd. Niet heel slecht, maar goed toch zeker niet.
2,5*

Niet zo'n heel bijzondere plaat. Aantal aardig nummers, maar helaas ook mindere. Met Domestic Violence het echte dieptepunt. Wat een slechte track

Weinig reacties nog hier, wat ook wel te begrijpen is, want als solo-artiest heeft RZA nooit helemaal een poot aan de grond gekregen; ik had ook niet zulke goede herinneringen aan In Stereo, vond het jaren album te onsamenhangend, wisselvallig en stuurloos. Gisteren weer eens uit de kast getrokken, en hoewel ik nog steeds precies hoor wat ik er altijd zo vervelend aan vond, en dat ook goed kan begrijpen, moet ik toch bekennen dat ik dit een ontzettend origineel, speels een vitaal album vind. Juist een nummer als Domestic Violence getuigt toch van een enorme durf en zelfspot? Goed, over de kwaliteit valt te twisten, maar dat hij een ijzersterke artiest is, had RZA allang bewezen vóór hij debuteerde; het valt mijns inziens dus alleen maar te prijzen dat hij zichzelf zo vernieuwt op dit debuut in plaats van voor 'n geheid succes te gaan. Een stemverhoging

ik vind dit echt een hele vette plaat!

Dit is een top-plaat net als bijna alle eerste Wu dingen:

1. 36 Chambers
2. Iron Man
3. Liquid Swords
4. Only Built for Cuban Links
5. Tical
6. Bobby Digital

De rest is toch echt allemaal een stuk minder imo

Maar weer eens een kans gegeven, maar helaas... Bij de release in 1998 vond ik dit al een matig album en met het verstrijken van de jaren is de plaat niet bepaald prettig gerijpt. De raps zijn nog even nietszeggend als toen, de beats amper het vermelden waard en de gastoptredens beneden peil. Hier en daar een lichtpuntje waarbij RZA een beetje geïnspireerd uit de hoek komt, maar uiteindelijk is dit album veel te vlak en saai.

Afgelopen zaterdag bij de lokale platenboer lagen ineens 2 vinyl-exemplaren van deze Bobby Digital in de kratten...

Kon het niet laten er een mee naar huis te nemen, het is blijft toch een stukje jeugdsentiment

Blijf toch wel een erg vette plaat vinden,RZA is niet de beste rapper uit de Wu-Tang stal maar hier weet ie mede door een iets andere invalshoek (ook qua productie) toch wel te overtuigen.Vooral N.Y.C. everything,Lab drunk,B.O.B.B.Y. en Holocaust (Silkworm) zijn geweldig.
Draai 'em nog regelmatig.

In eerste instantie kon ik het niet echt omschrijven maar ik denk door de wat nasale voordracht van RZA en de plakkerige beats dat dit album zich in positieve zin onderscheid van veel van zijn soortgenoten.

Niet zozeer experimenteel, wel afwijkend van de kenmerkende Wu-Tang sound. De stoffige soulsamples zijn er, maar de harde, rauwe beats ontbreken. Dit laatste wordt gecompenseerd door de harde, rauwe stem (en humor) van RZA. Niet perse de meest vaardige rapper, maar wat heeft de man een stem. Toch één van mijn favoriete Wu-albums. Misschien juist wel door het ontbreken van 'echte' Wu-Tang sound.