Qeaux Qeaux Joans - No Man's Land (2012)

Qeaux Qeaux Jones (lees Coco) is een Nederlandse zangeres die vooral bekendheid verwierf via rockbejaarde Seasick Steve. Door met wat bravoure zich bij hem te presenteren, ze sprong uit het niets bij hem op het podium, heeft ze genoeg aandacht kunnen genereren. Ze tourt nu zelfs samen met Seasick en heeft daarvoor natuurlijk via eigen werk een eigen identiteit kunnen opbouwen. Die eigen muziek komt er in de vorm van No Man’s Land, het eerste volledige album op haar naam. Tijd om deze eens onder de loep te nemen.

Wat je kan verwachten van Qeaux Qeaux is een plaat in de stijl van de rhythm & blues met genoeg invloeden uit de roots, blues, pop en soul. Ze heeft een bijzonder eigen stemgeluid die je simpelweg uit duizenden herkennen. Met die stem worden we verwend op de energie opener Can’t Steal My Heart. Dat gaat door op het prima Golden Cage.
Voor mijn part verdiend Heartache extra aandacht. Dit nummer heeft als basis een stomende bluesgroove en is eigenlijk gewoon te kwalificeren als een cool nummer. Dit nummer is mij het meest bijgebleven van dit album, het is de beste song van deze plaat.
Totaal anders is dan Final End. Een nummer dat qua stijl meer in het straatje Maria Mena ligt, vooral qua stemgebruik. Een mooie en rustig nummer.
Hierna kakt het album naar mijn mening een beetje in. Een nummer of vijf lang is het allemaal een beetje teveel hetzelfde laken en pak. Het verrast niet meer zoals de eerste paar songs. Het pakt niet meer, het overtuigd wat minder en vooral komt het een stuk minder binnen.
Gelukkig zijn er dan nog 2 nummers over om ons dit album goed af te laten sluiten. Road Tripping is een mooi en gevoelig nummer. Try is juist weer erg warm en heeft een beetje een sinisterse vibe. Mooie song.

Het album begint dus erg goed om daarna een stuk in te kakken. Gelukkig weet ze het nog goed af te sluiten.
De vocale kwaliteiten van Qeaux Qeaux Jones staan buiten kijf. Het spreekt ook voor haar dat ze een stemgeluid heeft die uit velen te herkennen is. Een eigen sound is toch wel een pré in de muziekwereld waar vaak teveel op elkaar lijkt.