The Undertones - The Sin of Pride (1983)
mijn stem
35 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI
-
Got to Have You Back (2:52)
-
Valentine's Treatment (2:48)
-
Luxury (2:30)
-
Love Before Romance (4:54)
-
Untouchable (3:21)
-
Bye Bye Baby Blue (3:18)
-
Conscious (3:15)
-
Chain of Love (2:59)
-
Soul Seven (2:35)
-
Love Parade [7 (3:27)
-
Save Me (2:33)
-
The Sin of Pride (4:40)
-
The Love Parade [12 * (5:08)
-
Like That * (3:06)
-
You're Welcome [Version] * (4:20)
-
Crisis of Mine [Version] * (3:30)
-
Family Entertainment [Version] * (2:54)
-
Turning Blue] * (2:40)
-
Window Shopping for New Clothes * (2:16)
-
Bittersweet * (5:11)
-
You Sound So Close * (3:24)
-
I Can Only Dream * (7:49)
toon 10 bonustracks
totale tijdsduur:
39:12
(1:19:30)
0
geplaatst: 2 december 2007, 12:10 uur
Geslaagde poging om britse soul te maken. De galmende stem van Feargal, 60s orgeltjes, blasers en puntige songs:
5. Untouchable
7. Conscious
9. Soul Seven
10. Love Parade
12. The Sin of Pride
5. Untouchable
7. Conscious
9. Soul Seven
10. Love Parade
12. The Sin of Pride
0
geplaatst: 17 oktober 2008, 05:54 uur
En let op 'I Can Only Dream'. Die mogen ze zo op mijn begrafenis draaien. Na Decade van Joy Division welteverstaan.
Fraaie plaat hoor.
Fraaie plaat hoor.
0
geplaatst: 17 oktober 2008, 20:41 uur
postpunker schreef:
En let op 'I Can Only Dream'. Die mogen ze zo op mijn begrafenis draaien. Na Decade van Joy Division welteverstaan.
Fraaie plaat hoor.
En let op 'I Can Only Dream'. Die mogen ze zo op mijn begrafenis draaien. Na Decade van Joy Division welteverstaan.
Fraaie plaat hoor.
Ik bedoel natuurlijk Decades.
0
geplaatst: 3 oktober 2010, 21:51 uur
Ik heb nog een andere uitvoering en met meer bonussen.
De eerste 12 nummers zijn wel hetzelfde.
In ieder geval een goed album.
Al vind ik positive touch net wat beter.
De eerste 12 nummers zijn wel hetzelfde.
In ieder geval een goed album.
Al vind ik positive touch net wat beter.
2
geplaatst: 15 februari 2025, 16:18 uur
Wat is het eeuwig zonde dat de band hierna op was. Vandaag heb ik alle vier de platen weer eens gespeeld. De succesvolle ontwikkeling van enthousiast punkpop bandje naar volwassen pop band is toch op zijn
minst opvallend te noemen. Het doet mij denken aan de stappen die Fontaines DC zet van 'Dogrel' naar 'Romance'. Die band lijkt echter wel door te zullen stoten naar de mainstream, waar The Undertones naar de obscuriteit toe gleden. Hier had gewoon heel veel meer in gezeten, als de bandleden het met elkaar waren blijven vinden.
In de jaren 00 zag ik de band alsnog live zonder Feargal in het LVC in Leiden. Een geweldig concert. Zo kreeg ik toch nog iets mee van waar ik rond 1980 geen enkele interesse in had.
Ik heb The Sin of Pride in 1983 gekocht, maar het album viel me na een paar luisterbeurten zwaar tegen. Het duurde flink wat jaren, maar inmiddels kan ik het volledig op waarde schatten,
minst opvallend te noemen. Het doet mij denken aan de stappen die Fontaines DC zet van 'Dogrel' naar 'Romance'. Die band lijkt echter wel door te zullen stoten naar de mainstream, waar The Undertones naar de obscuriteit toe gleden. Hier had gewoon heel veel meer in gezeten, als de bandleden het met elkaar waren blijven vinden.
In de jaren 00 zag ik de band alsnog live zonder Feargal in het LVC in Leiden. Een geweldig concert. Zo kreeg ik toch nog iets mee van waar ik rond 1980 geen enkele interesse in had.
Ik heb The Sin of Pride in 1983 gekocht, maar het album viel me na een paar luisterbeurten zwaar tegen. Het duurde flink wat jaren, maar inmiddels kan ik het volledig op waarde schatten,
* denotes required fields.
* denotes required fields.