Billy Paul - 360 Degrees of Billy Paul (1972)

Am I Black Enough for You is werkelijk een fantastisch nummer....

Zeker een goed nummer!

Net als Mrs. Jones en Your song.

Idd een fantastisch nummer!

En dan ook nog ''Me and mrs. Jones''
ik ga de rest binnenkort ook maar eens beluisteren

Deze stond op de nominatie voor Soulalbum van de Week, maar zojuist te zwak bevonden. Het beroemde Me & Mrs. Jones blijft geniaal, vooral de formidabele blazers, maar belabberde covers - zoals Elton Johns Your Song - halen het zaakje aardig onderuit. Naast de genoemde hit verdient ook Am I Black Enough for You een meer dan eervolle vermelding. 3*

De 2 nummers blijven de toppers idd!
Maar de rest vind ik toch ook wel redelijk wegluisteren. Niet top maar ook zeker niet verkeerd. 3,5*

Eindelijk origineel in huis. Heerlijke stem heeft deze man en ik zal zeker meer van m in huis gaan halen. Ik kijk vooral uit naar War Of The Gods met het fantastische titelnummer en daarnaast The Whole Town en I Was Married. Wellicht groeit deze hier nog verder.

maar belabberde covers - zoals Elton Johns Your Song - halen het zaakje aardig onderuit.

Ik vind de cover 'Your Song' integendeel juist een zeer sterk nummer. De versie van Elton John wordt helemaal in een nieuw kleedje gestopt. Zeer dansbaar en met veel passie gezongen! Geweldig toch?!

Helemaal mee eens wat een topnummer

Your song is in deze uitvoering IMO aardig te pruimen in tegenstelling tot het origineel, die ik niet kan luchten.

Ooit heb ik dit album gekocht omdat ik Me And Mrs. Jones zo mooi vond. Naar aanleiding van de dood van Billy Paul weer eens tevoorschijn gehaald en met gemengde gevoelens beluisterd. In negatieve zin viel mij It's Too Late van Carole King op, waarop Paul tegen de noten duwt en er aan trekt. Hij was dan ook aanvankelijk jazz-zanger, maar ik vind dit niet zo erg geslaagd. Veel beter bevalt mij Am I Black Enough For You? Hadden er meer (soul)nummers zoals deze op het album gestaan, dan had mijn waardering absoluut wat hoger uitgevallen. Het vervelende Your Song van Elton John vond ik ook geen aanbeveling, om over de verkrachting van Let's Stay Together maar te zwijgen.
Samengevat: sympathieke zanger, maar het album vind ik niet echt overtuigend.

Me And Mrs. Jones is natuurlijk een klassieker. Maar wat kan de beste man nog meer?

Na een paar luisterbeurten moet ik zeggen dat er naast de bekende hit nog wel 2 nummers het vermelden waard zijn. De opener Brown Baby is een hele fijne binnenkomer. En Am I Black Enough For You is ook een fijn nummer, welke ook best afwijkt van de rest. De keuze voor de coversongs is best opmerkelijk. Gelijk 3 flinke hits van nog geen paar jaar oud vertolken op 1 album is dapper. Het leuke is ook wel dat hij het een eigen smoel geeft, maar het kan in de meeste gevallen niet tippen aan het origineel. It's Too Late is vocaal gezien niet echt een nummer voor Billy Paul. Bij Let's Stay Together hoor je eigenlijk in eerste instantie niets van het origineel terug. Maar deze cover is wat mij betreft echt veel te traag. Your Song vind ik dan best wel geslaagd.

Het album wekt bij mij niet de interesse om er meer van Billy Paul te beluisteren hoewel het wel een prima album is.

Ik ben het grotendeels met de vorige sprekers eens. Dit had een topalbum kunnen zijn als het naast die klassieker meer songs in de lijn van Am I black enough for you en Brown baby had gehad. De covers - vreemd eigenlijk dat Billy Paul er gedurende zijn carrière zoveel heeft opgenomen - leggen het stuk voor stuk af tegen de originelen en halen het niveau van het album wat omlaag. Alleen voor zijn bewerking van Your song kan ik dan nog wel wat waardering opbrengen; het wordt in zijn versie een heel ander nummer, met in elk geval een mooie opbouw.
Dat eerste - een ander nummer - kun je ook zeggen van Let's stay together, maar door het lage tempo slaat het een beetje dood. Ik vind Billy's stem hierop ook niet goed tot zijn recht komen. Want die onderscheidende stem heeft-ie natuurlijk wel. Ook It's too late is eigenlijk een misser.

Ik twijfel tussen 3 en 3,5 sterren. Ik ga uiteindelijk voor het laatste, omdat de overige eigen nummers toch wel aangenaam wegluisteren. Bovendien bevalt de ietwat jazzy instrumentatie van deze plaat me wel. Ongetwijfeld allemaal van de geweldige Philly-studiomusici. Leuke hoes ook.