Klaus Schulze - EN=Trance (1988)
mijn stem
22 stemmen
0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 2 mei 2010, 11:32 uur
En=Trance is een prima Schulze-album, waarmee Klaus bewijst zijn goede kunsten nog altijd te beheersen. Het klinkt vooral als een consequent en betrouwbaar album, waarop Schulze veel zelfverzekerder klinkt, dan bijvoorbeeld op voorgangers Dreams en Inter*Face. Niet dat dat slechte albums zijn, maar En=Trance heeft veel meer impact over zich.
Hoewel de muziek dus goed is, heeft En=Trance ook, ondanks het betrouwbare aspect van dit album, iets kils over zich. Ik denk dat dat voornamelijk te maken heeft met de keuze van de instrumenten en geluiden, aangezien álle nummers puur op digitale keyboards is gespeeld. Nu is het gewoon zo dat ook Schulze mee wil met z'n tijd, en daarom ook wil beschikken over de meest vernieuwende en geavanceerde apparatuur voorhanden. Het digitale tijdperk was daar nu eenmaal, en in de jaren '80 was dat de toegangspoort voor de wijziging in de klanken van de muziek van Schulze.
En=Trance mag wel gezien worden als één van de albums die dit tijdperk afsluit. Na dit album zou Schulze zich namelijk volledig gaan storten op het sampler-gebeuren...
Ondanks bovengenoemde is er voor de rest gelukkig weinig mis en worden er 4 nummers voorgeschoteld die gemiddeld een kwartier duren. In de beste Schulze-traditie is het genieten geblazen op de wijdse klanken, de effectieve beats en ritme-secties, de vlotte sequences, de voortkabbelende melodietjes. Hoewel elk nummer zijn eigen smoelwerk heeft, lijkt er toch onderling een thema doorverweven te zijn binnen de klanken.
Een echte favoriet kan ik er dit keer niet uithalen, of het moet in dit geval het redelijk pompeuze "Velvet System" zijn. De rest doet er eigenlijk niet voor onder.
En=Trance is vooral voer voor de doorgewinterde Schulze-fanaat. Beginners raad ik toch echt eerder zijn jaren '70-werk vanaf het album Timewind aan.
Ondanks dus wat kleine kritische nootjes, geen kwaad woord over En=Trance.
Hoewel de muziek dus goed is, heeft En=Trance ook, ondanks het betrouwbare aspect van dit album, iets kils over zich. Ik denk dat dat voornamelijk te maken heeft met de keuze van de instrumenten en geluiden, aangezien álle nummers puur op digitale keyboards is gespeeld. Nu is het gewoon zo dat ook Schulze mee wil met z'n tijd, en daarom ook wil beschikken over de meest vernieuwende en geavanceerde apparatuur voorhanden. Het digitale tijdperk was daar nu eenmaal, en in de jaren '80 was dat de toegangspoort voor de wijziging in de klanken van de muziek van Schulze.
En=Trance mag wel gezien worden als één van de albums die dit tijdperk afsluit. Na dit album zou Schulze zich namelijk volledig gaan storten op het sampler-gebeuren...
Ondanks bovengenoemde is er voor de rest gelukkig weinig mis en worden er 4 nummers voorgeschoteld die gemiddeld een kwartier duren. In de beste Schulze-traditie is het genieten geblazen op de wijdse klanken, de effectieve beats en ritme-secties, de vlotte sequences, de voortkabbelende melodietjes. Hoewel elk nummer zijn eigen smoelwerk heeft, lijkt er toch onderling een thema doorverweven te zijn binnen de klanken.
Een echte favoriet kan ik er dit keer niet uithalen, of het moet in dit geval het redelijk pompeuze "Velvet System" zijn. De rest doet er eigenlijk niet voor onder.
En=Trance is vooral voer voor de doorgewinterde Schulze-fanaat. Beginners raad ik toch echt eerder zijn jaren '70-werk vanaf het album Timewind aan.
Ondanks dus wat kleine kritische nootjes, geen kwaad woord over En=Trance.
* denotes required fields.
* denotes required fields.