Pierre Kartner - Lach Naar de Wolken (1994)

Niet als Vader Abraham, maar onder eigen naam bracht Kartner 'Lach Naar de Wolken' uit. Het titelnummer mag er best wel wezen maar voor de rest is dit album nogal eens slappe hap en opgewarmde ouwe kliek. Zo is 'Kleine Meisjes Worden Groot' gewoon de melodie van 'Als Je Weggaat' met een andere tekst. 'Het Kleine Café aan de Haven', 'Mooi Griekenland' en 'De Clown' zijn allemaal oude nummers, het laatste schreef hij oorspronkelijk voor Ben Cramer. Aan zoiets als 'M'n Allerlaatste Sigaret' heeft Pierre in principe gelijk, maar als hij nou een beter album had gemaakt zou ik die boodschap vaker horen. De melodie van 'De Sterren, de Bloemen en het Kind' lijkt enigszins gejat van 'Beneden Alle Peil' van Boudewijn de Groot.

Ja, hier was onze genie uit Elst het behoorlijk kwijt.
Hij is en was hier ook niet tevreden over, maar de platenmaatschappij zeurde over een nieuw imago en hits.
De act Vader Abraham was volgens de PM oubollig geworden........
Een misrekening, want tijdens de promotietour werd Pierre bij voorbaat al weggestuurd, omdat hij niet werd herkend als zodanig Vader Abraham.
Onze filosoof over de bewuste periode:
" ik kwam natuurlijk zonder pak, witte baard en hoed uit de kleedkamer, en de staf begon aan mijn baard te trekken en naar de smurfen te zoeken. Die had ik al heel lang geleden afgezworen......een vreselijke tijd......ik werd gewoon de straat op gesmeten, Vader Abraham moesten ze......niet deze neppert."
Vader belandde helaas weer in een idcricis en begon het weer op het zuipen te zetten.
Hij woonde een tijdje in cafe De Huppeldepub en kickte daar af ( thuis wilde dat niet erg lukken.)

Jammerlijk ontbreekt hier een nieuwe track, namelijk, Ook Smurfen Worden Ouder.
Een hernieuwde samenwerking met De Smurfen.
Vader wilde dit graag als bonustrack en nieuwe single op deze compilatie hebben ( let wel in nieuwe uitvoeringen) maar de PM vond het nummer te depressief en niet passend bij Pierre Kartner op zichzelf.

Een album die verder weinig toevoegd aan het oevre van Abraham.
Snel vergeten, vond hij zelf ook.

Het liedje Ook Smurfen Worden Ouder schijnt overigens wel ergens rond te circuleren.
Als iemand dat hier weet.....graag even een PM.

Nou, daar noem je wel een collecter's item. Op de zeldzame promosingle 'Ook Smurfen Worden Ouder' staat het ietwat pikante B-kant ' Kleine Piemels worden Groot'. Een goede woordspeling natuurlijk, maar de jaren zeventig waren voorbij. Ook voor dit soort muzikale humor.

En die hoes! Zie jij Pierre naar de wolken lachen? Hij kijkt de andere kant op. Duidelijk een protest en hint naar de muzikale dwaling.

Oh........met die B-kant ???? Jeetje, dan wordt het steeds interessanter !!! Toch weer een relletje.

Mee eens trouwens aangaande de hoes.....de man is echt niet blij hoor.

Als je besluit om niet meer op te treden als Vader Abraham maar tegelijkertijd als Pierre Kartner op straat word gesmeten als men je niet herkent dan heb je daar al de kiem voor een nieuwe identiteitscrisis.
Pierre was de weg compleet kwijt en begon zelfs rock 'n' roll covers van Pat Boone op te nemen. En Pat Boone, dat weten de oudere fans hier, is groot geworden door fletse covers uit te brengen van Little Richard nummers. Het koude zweet loopt mij al op de rug, covers van minderwaardige covers; het is alsof je een scriptie schrijft op basis van onderzoeken van Diederik Stapel. Juist, een doodlopende weg.
Ook probeerde hij hip te zijn door op te nemen met een heavy metalband, maar de beste man kwam met zijn donkere timbre niet boven het gitaargeweld uit. De opnames liggen te verstoffen in het archief.
Uiteindelijk heeft onze filosoof bij wijze van therapie deze collectie van liedjes (opnieuw) opgenomen. Ook staan er enkele nieuwe liedjes op.
De therapie werkte. Iets te opgewekt over het resultaat besloot hij het album dan maar uit te brengen als Pierre Kartner album, in de hoop dat hij anderen ook tot steun kon zijn in hun zoektocht naar zichzelf. Een misvatting, bleek al gauw.
Overigens zijn er een behoorlijk aantal exemplaren van de CD geëxporteerd naar de Verenigde Staten, waar zij door diverse geheime diensten gebruikt worden bij het ondervragen van vermeende terroristen. Het album doet tot op de dag van vandaag dienst op Guantanamo Bay. De onlangs vrijgelaten ex-gedetineerde Samir El B. verklaarde: "Als we zagen dat die CD in de lade van de speler gelegd werd meldden wij ons vrijwillig aan voor een uur waterboarding".
Het zal Vader Abraham goed doen dat zijn CD in het buitenland nog met enige regelmaat gedraaid word.

Dat over die export van exemplaren naar de VS is echt nieuw voor mij. Mijn hemel...wat een verhaal.
Heeft het album op een bepaalde manier toch nut gehad !!

Gelukkig ging hij uiteindelijk net niet in zee met Peter Koelewijn; die had namelijk plannen voor een kom van dat dak van het kleine cafe aan de haven af remake.
Bonnie St. Clair had al toegezegt om Bottleneck gitaar te spelen.

Tja.... Bonnie had zat lege flessen idd.

Bonnie is wel de enige rockbitch van Nederland. Het is jammer dat die samenwerking er niet is gekomen. Ik zie het al voor mij: Bonnie en Pierre tussen de sauvignon blanc, gitaartje om de nek en tokkelen maar. Rick Rubin achter de knoppen en lopen met die tape.

Het had zo mooi kunnen zijn.

Ik zie het inderdaad ook voor me.
Een soort Robert Plant / Allison Krauss setting, maar dan veel puurder.
Onderschat Bonnie niet hoor...........een kratje witte wijn doet wonderen.......zo onderschat.

Koningin van de Nacht is een ode aan Bonnie, maar daarmee vertel ik natuurlijk niks nieuws.
Het zou kunnen dat er Nederlanders rond lopen die van dit feit nog niet op de hoogte zijn, al schat ik die kans vrij klein in.

Dat lijkt me een zekerheidje deric, al sluit ik niet uit dat het ook over het zangeresje Wilma zou kunnen gaan.
Die heeft na haar samenwerking met Vader na haar kindertijd ook flink de bloemen buiten gezet. Probeer daar maar eens van af te kicken.
Pure rock & roll !

Nooit geweten dat Wilma verslaafd aan de bloembollen is geweest.

Je moest eens weten......heftig verhaal !