Hitzone 10 (2000)
Alternatieve titel: TMF Hitzone 10
mijn stem
62 stemmen
Nederland
Pop
Label: BMG
-
Vengaboys - Shala Lala (3:36)
-
Sisqo - Thong Song (4:06)
-
DJ Jean - Love Come Home (3:43)
-
The Artful Dodger - Re-Rewind the Crowd Say Bo Selecta (4:01)
-
All Saints - Pure Shores (4:27)
-
Tom Jones en Mousse T. - Sexbomb (3:32)
-
Scoop - Rock the House (3:30)
-
Backstreet Boys - Show Me the Meaning of Being Lonely (3:54)
-
Montell Jordan - Get It on Tonite (4:36)
-
Five - Don't Wanna to Let You Go (3:37)
-
Westlife - I Have a Dream (4:05)
-
Doe Maar - Als Niet Als (4:12)
met Brainpower en Def P
-
DJ Jurgen - Higher and Higher (3:54)
-
Rollergirl - Luv U More (3:41)
-
Christina Aguilera - What a Girl Wants (3:21)
-
Kelis - Caught Out There (4:52)
-
IMx - Stay the Night (3:40)
-
Shania Twain - Don't Be Stupid (4:11)
-
Anouk - The Dark (3:15)
-
Anton en DJ Otzi - Anton aus Tirol * (3:48)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:14:13
(1:18:01)
0
geplaatst: 31 maart 2012, 13:37 uur
Slechte aflevering uit de Hitzone-serie. Nummer 10 alweer reeds, ook in 2000.
Hier welgeteld 3 fatsoenlijke nummers, te weten Anouk, Tom Jones met Mousse T (al gaat die behoorlijk richting guitly pleasure) en All Saints.
Shania Twain laat de teloorgang van een ooit als integere country-pop zangeres gestarte carriere hier horen. Al hoor ik deze Rednex-achtige versie van haar eigen nummer nog wel met een glimlach aan en schaar ik gerust onder de guilty pleasures.
Als ik goeie zin heb, wil ik van deze ook nog wel Montell Jordan, Five en Doe Maar aanhoren, maar de rest is weinig tot niks. Ook dat nummer van The Artful Dodger niet (neigt erg naar dwangmatig nagelbijten).
Absolute dieptepunten zijn nummer 2, nummer 7, nummer 11 (ergerlijke cover van het zeikerigste liedje van ABBA), nummer 14 (ook een cover, maar ik ben even kwijt van wie) en nummer 20 (hoofdverantwoordelijke voor allerhande andere skihutcrap wat daarna kwam en als zodanig helaas trendsettend).
1*
Hier welgeteld 3 fatsoenlijke nummers, te weten Anouk, Tom Jones met Mousse T (al gaat die behoorlijk richting guitly pleasure) en All Saints.
Shania Twain laat de teloorgang van een ooit als integere country-pop zangeres gestarte carriere hier horen. Al hoor ik deze Rednex-achtige versie van haar eigen nummer nog wel met een glimlach aan en schaar ik gerust onder de guilty pleasures.
Als ik goeie zin heb, wil ik van deze ook nog wel Montell Jordan, Five en Doe Maar aanhoren, maar de rest is weinig tot niks. Ook dat nummer van The Artful Dodger niet (neigt erg naar dwangmatig nagelbijten).
Absolute dieptepunten zijn nummer 2, nummer 7, nummer 11 (ergerlijke cover van het zeikerigste liedje van ABBA), nummer 14 (ook een cover, maar ik ben even kwijt van wie) en nummer 20 (hoofdverantwoordelijke voor allerhande andere skihutcrap wat daarna kwam en als zodanig helaas trendsettend).
1*
* denotes required fields.
* denotes required fields.