Crystal Castles - (III) (2012)

Dit album was in de 1e instantie niet helemaal wat ik er van verwacht had. Het krijsende en het 8bit karakter is er aardig af in vergelijk met de 1e 2 albums. Is dit negatief uitgepakt? Ik vind van niet. Het was even wennen in het begin maar vele luisterbeurten verder vind ik het heerlijk om meegenomen te worden in de diepe galmende teksten van Alice en de nog steeds heerlijk wacky vage vocals/geluiden.

Het klinkt allemaal een stuk volwassener en het album is een stuk beter afgemixt in vergelijk met de vorige 2.
Eindresultaat is een sound die zich zo onderscheidt dat er geen andere band is binnen het globale genre die dit ook doet (heel misschien The Knife dan)
Vernieuwend, duister en zo mysterieus dat je niet altijd weet of die droom die je hoort een fijne droom is of een nachtmerrie; een natte droom is het zeker.

Kerosene
Insulin
Violent Youth

Vind ik de beste nummers, Insulin is zoals hierboven al werd gezegd niet beter als Doe Deer maar de muur van geluid die erin knalt als een schokgolf van een atoombom is erg lekker, de andere 2 zijn lekker vaag en vooral Violent Youth is erg dansbaar.

Sad Eyes vind ik de minste van het stel, klinkt net alsof t.a.t.u. met pussy van rammstein aan de haal is gegaan.

Als dit nummer er niet was geweest en er daarnaast weer een echte Doe Deer op stond was het 5 sterren, ik kom nu uit op 4.

Groeten Martijn

Ongevenaard duistere en aparte tracks als Transgender maken dit een bijzonder, maar wat onevenwichtig album. Veel andere nummers zijn ook prima maar gaan sneller vervelen. Pale Flesh past nog het beste (wordt briljant vanaf de 2e minuut) tussen de apartere nummers, van mij hadden ze best meer dat soort uitstapjes mogen maken. De rave-en punk achtige invloeden zijn interessant maar er mag best wat meer gevarieerd worden in de vocalen, ze lijken wel een zelfverbod hebben opgelegd voor pure, onbewerkte zang. De sounds mogen hier en daar ook wel wat origineler, de trancy synth van Affection bijvoorbeeld. Dat hier trouwens geen sequencing aan te pas zou zijn gekomen lijkt me stug je kunt duidelijk een gating effect horen daarin.

Ook een album dat ik nog niet zo echt kende van Crystal Castles en wellicht van de vier het minst (enkel Plague en Kerosene herkende ik vaagjes). Zoals bij de vorige albums al gezegd, is dit wel een beetje een schande na al 2000+ keer naar CC geluisterd te hebben. Het heeft echt niet meer die "feeling" van II denk ik zo op het eerste gezicht. Het is vergeleken met I en II toch een beetje softer.

Dit is zo te horen een beetje hun "witch house" album. Daarmee zijn de chip-tune invloeden quasi volledig weg, maar is de evolutie naar witch house compleet. Het gaat een beetje in dezelfde lijn door als Violent Dreams van II, maar dan zonder - ik kan het echt niet benoemen - het eclectische of hardere overgangen. En er lijkt ook wat minder geschreeuw aanwezig te zijn, wat ik bij Crystal Castles altijd als een plus zag. Ik heb het gevoel dat er iets ontbreekt. Ik kan me niet aan de indruk ontdoen dat witch house al beter is gedaan dan dit. Desondanks klinkt dit nog altijd vrij goed, en is dit potentieel wel een groeier, wanneer de nummers wat gekender worden, dus ik denk dat dit wel een album is die ik nog een paar keer moet opleggen. Ik hou het toch voorlopig ook op een 3.5* net zoals bij I, maar hier zit meer groeipotentieel in de zin dat ik het minder goed ken dan I, en dat het geheel toch iets beter overkomt dan bij I.