Toro y Moi - Anything in Return (2013)

Begin 2009 was daar opeens Toro Y Moi, een van de grondleggers van het nieuwe Chill-Wave genre. In 2011 wist de piepjonge Colombiaan Chazwick Bundick opnieuw indruk te maken met Underneath The Pine. Dromerige dansnummers als 'New Beat', 'Still Sound' en 'Go With You' doen het nog steeds uitstekend. Maar toen ondergetekende 'Say That' hoorde viel hij bijna van zijn stoel: wat een on-weer-staanbaar fijne dancetrack! De voorloper van het vierde Toro Y Moi album Anything In Return bevestigt ons vermoeden: Bundick heeft wederom zijn vorige plaat overtroffen.

Laten we maar meteen met de deur in huis vallen: wat is de eerste helft van Anything In Return een genot voor het oor. Op de eerste pakweg zes tracks bouwt de 26-jarige Bundick een waar feest. Swingende synthesizers, strakke percussie en verknipte stemmen, het gaat er allemaal in als zoete koek. Stilzitten lijkt geen optie. 'Rose Quartz' behoord samen met 'Say That' tot de hoogtepunten van het album. Anything In Return bevat het dromerige van Washed Out of Atlas Sound vermengd met het dansbare van Dam-Funk en soms het epische van M83 ('Cake'). Opvallend is dat de songs lang niet altijd een logische songstructuur bevatten. Veel nummers hebben kop noch staart. Maar storend is dit nergens. Vocaal is Bundick erop vooruit gegaan (het irritante koortje in 'Studies' even uitgezonderd). Hij is geen briljante zanger, maar zijn stem leent zich uitstekend voor dit soort relaxte dansnummers. Tijdens de tweede helft zakt het niveau iets naar beneden. De nummers zijn hier wat minder dansbaar en uitbundig, maar nog steeds zeer genietbaar ('High Living', 'Day One').

Fijner dan 'Anything In Return' worden platen niet vaak gemaakt, maar echt vooruitstrevend is dit album niet. Maar wat deert dat? Gewoon - YOLO - leukste plaat van het moment.

Van: Daan's Muziek Blog: Toro Y ...