Men at Work - Cargo (1983)

Ik vind dit album van Men at Work van het begin tot het eind geweldig! Past voor mijn gevoel bij de zomer. Daarom luister ik er in de winter niet naar om dat sfeertje zo te houden.

"I Like to" past niet helemaal in het geheel, maar wat een heerlijke standaard "gaan met die banaan" gitaar solo met opswepend drum en baswerk.

Goed idee om dat zomersfeertje te behouden.
Voor mij is Alison Moyet dan vaak wintermuziek, vooral haar Invisible, zie mijn bespreking aldaar (The Singles van Alison Moyet).

Dit is inderdaad een heerlijk schijfje !

CARGO
was het tweede album van Men At Work
en had het lastig om de hoge verwachtingen in te lossen.
Genoeg sterke albumtracks, maar te weinig echte hits ...

Drie singels werden uitgezocht, maar eigenlijk benaderde alleen
het briljante Overkill het niveau van Who Can It Be Now of Down Under.

Dr. Heckyll & Mr. Jive en It's a Mistake waren wel leuke songs,
maar ze hadden niet hetzelfde catchy appeal als de vorige hits.

Van de overige albumtracks vallen vooral de gemiste singel
Settle Down My Boy, het breed uitwaaierende Upstairs in My House,
het meer ingetogen en beschouwende No Sign of Yesterday
en de reggae bijdrage Blue For You op.

Het valt me ook hier weer op dat de gitaren bijzonder helder klinken.
Ze situeren zich ergens tussen de reggaelik van Andy Summers
en het meeuwengekrijs van A Flock of Seagulls.

Ik ben het grotendeels met bovenstaande eens, al vind ik het door gitarist Ron Strykert gezongen Sttle down my boy juist een dieptepunt en niet alleen omdat Strykert niet kan zingen. Ik vind dit nummer louter de simpelheid en niet de glans hebben die doorgaans de nummers net wat extra's geven.

No restrictions, Dr Heckyll and Mr Jive en No sign of yesterrday zijn mijn favorieten.

Er is een periode geweest dat ik Overkill heel veel heb gedraaid. Vond dat echt een prachtig nummer. Eigenlijk nog niet eens zo lang geleden dat ik dit album voor het eerst hoorde, met toch wel een beetje hoge verwachtingen misschien omdat ik Overkill altijd zo goed vond, maar dat viel me toch zwaar tegen. Ik vond er niks aan...

Van deze Australiërs van down under ken ik niet zoveel.
Maar van 'overkill' krijg ik nog steeds een krop in de keel,ook zeer mooie break van gitaar overgaande naar een ontroerende altsax.
Ergens diep in m'n geheugen kan ik me de clip voorstellen met o.a. een scene in een gevangeniscel.

Van deze formatie heb ik enkel de cd Men At Work and friends(niet op MuMe) met 'down under','who can it be now','dr heckyll & mr jive','overkill' en 'looking for jack' (colin james hay) en meer goeds uit Australië.

***** voor 'overkill'!

overkill is een prachtsingel van jewelste

Overkill is erg mooi inderdaad, maar ook Dr. Heckyll & Mr. Jive en No Sign of Yesterday mogen er wezen. Dit album is beter dan Business as Usual, er is hier een wat constantere kwaliteit te vinden.

Men at Work is het australische antwoord op The Police. Vlotte, heldere en frisse popliedjes. Overkill is dan misschien wel het meest aansprekende nummer van dit Cargo, maar ook een Dr. Heckyll & Mr. Jive en vooral ook de B-kant met I Like To met die opzwepende gitaarpartij, It's a Mistake en afsluiter No Restrictions luisteren heel lekker weg.

Saxofonist Greg Ham is naar de eeuwige jachtvelden

Er is nu een leuke remaster van dit album verschenen met daarop de 5 bonustracks zoals ze hier er ok bij staan. Gezien het leuke prijsje van 7,99 ga ik deze misschien wel gewoon kopen.

Deze remaster in huis gehaald.
Fijn album met Overkill, It’s A Mistake & No Restrictions als prijsnummers.
Band was geen lang leven beschoren maar de eerste 2 platen zijn absoluut de moeite waard.
Frontman Colin Hay brengt nog met enige regelmaat een solo album uit.

Deze weer eens uit de kast getrokken en krijg er (net als in 1983) meteen weer een goed gevoel bij. Klinkt nnog steeds erg lekker en ik heb goede herinneren aan de zomer van 1983 toen ik dit album behoorlijk veel draaide. Ik heb 'm eerder toch wat te laag gewaardeerd dus gooi er toch nog een halve punt bij op.