Steven Adler is vervallen tot het soort muzikant waarmee je medelijden hebt. Hij heeft de absolute succesdagen met Guns N' Roses niet meegemaakt en ging bijna ten onder aan drugs. En als je hem hoort en ziet praten weet je dat hij voor altijd getekend is. Misschien dat de verwachtingen daarom niet bepaald hoog waren?
Maar het moet gezegd worden, deze plaat is heel aardig. De muziek is niet wereldschokkend of op enige manier onderscheidend, maar de nummers laten zich moeiteloos uitzitten. En dat is natuurlijk al een compliment op zich. Liefhebbers van catchy hardrock moeten dit zeker even checken.