Julian Lennon - Valotte (1984)

Dit lijkt me wel wat.

het beste van al zijn werk...

of het zijn beste is weet ik niet,maar het is zeker wel wat.

de zoon van John heeft hier een prettig album gemaakt waarbij Toets Tielemans ook nog z'n medewerking heeft verleend (too late for goodbyes)

ik heb too late voor goodbyes altijd wel een leuk nummer gevonden,de rest van zijn werk ken ik niet

Vreselijke saaie plaat, gemaakt door de zoon van...! Het was zijn debuut en door zijn naam en geld kon hij gelijk de duurtse studio's en muzikanten huren, hetgeen de matige kwaliteit van de nummers niet kan verbloemen. Julian kan nergens aan zijn vader tippen, Sean ook niet overigens!

Sean wel....zowel aan zijn vader als ook aan zijn moeder... een echte LennonOno.

Bij Julian moet je ook niet vergeten dat hij een goede basis had kunnen hebben....maar nooit heeft gehad. En John wiste het ook, maar helaas te laat.

Inderdaad, Sean wel

Het titelnummer "Valotte" en de bekende hit "Too Late For Goodbyes" zijn de enige leuke nummers hier, de rest valt genadeloos door de mand, vooral ook door de beroerde productie.

Onvoldoende dus voor Jules.

Als ik mijn ogen sluit hoor ik papa John net zoals bij Bob en zoon Ziggy.

Ik ken het album niet maar zijn bekenste hit 'too late for goodbyes' is wel een classic.Het is echter het titelnummer dat bij mij iets losmaakt,zonder meer een prachtig en pakkend nummer dat onterecht in de vergeetput is beland,maar niet bij mij althans!

In '90 had hij nog een gelijkaardige song met het mooie 'saltwater',nadien heb ik van hem niets vernomen,spijtig...

"SITTING ON THE DOORSTEP OF A HOUSE"

Met zo'n achternaam is het natuurlijk moeilijk om onder de vleugels van je beroemde pa vandaan te komen. Eerlijk gezegd doet Julian daar op dit debuutalbum ook geen moeite voor, al vind ik dat tegelijkertijd een pluspunt. Zijn stem herinnert aan John en in zijn liedjes is hij duidelijk beinvloed door The Beatles (maar ja, welke songschrijver is dat niet?).

Ik vind dit een sympathiek album, met het titelnummer als duidelijke uitschieter. Maar het blijft toch wat aan de oppervlakte. Neem nou de hit Too late for goodbyes; in de aanleg een goed nummer, maar na verloop van tijd wat eenvormig - een goede 'bridge' zou geholpen hebben voor de afwisseling. Bovendien doet de vlakke jaren-tachtigproductie dat nummer ook geen goed.

De meeste nummers geven het gevoel dat ze het allemaal 'net niet' zijn: wat te oppervlakkig en te anoniem. Ik vraag me af op Julian überhaupt was komen bovendrijven als hij niet zo'n beroemde achternaam had gehad. Toch heeft hij een sterke hand van liedjesschrijven. Valotte is hier een uitschieter en zijn latere hit Saltwater vind ik zelfs een bescheiden klassiekertje.